Μπορείτε να μας βρείτε σε ένα ιστολόγιο για την ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ...ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ 2 και ένα ιστολόγιο για την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ...ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ 3.Με τιμή,
Πελασγός και συνεργάτες




«Το Γένος ποτέ δεν υποτάχθηκε στο Σουλτάνο! Είχε πάντα το Βασιλιά του, το στρατό του, το κάστρο του. Βασιλιάς του ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, στρατός του οι Αρματωλοί και κλέφτες, κάστρα του η Μάνη και το Σούλι»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Γέροντας Παΐσιος: «Ευλογείτε και μη καταράσθε»


Γέροντας Παΐσιος

Με ρώτησε κάποιος: «Αυτό που ψάλουμε την Μεγάλη Σαρακοστή, το “ Πρόσθες αυτοίς κακά, Κύριε, τοις ενδόξοις της γης “, γιατί το λέμε, αφού είναι κατάρα;

«Όταν κάνουν επιδρομή οι βάρβαροι, του είπα, και πάνε να καταστρέψουν στα καλά καθούμενα έναν λαό και ο λαός προσεύχεται να τους βρουν κακά, δηλαδή να σπάσουν τα αμάξια τους ,και τα άλογά τους να πάθουν κάτι, για να εμποδισθούν, καλό είναι ή κακό; Αυτό εννοεί. Να τους έρθουν εμπόδια. Δεν είναι ότι καταριούνται».


– Γέροντα, πότε πιάνει η κατάρα;

– Η κατάρα πιάνει ,όταν υπάρχη στη μέση αδικία. Αν λ.χ. κάποια κοροϊδέψη μια πονεμένη ή της κάνει ένα κακό και η πονεμένη την καταρασθή ,πάει, χάνεται το σόι της. Όταν δηλαδή κάνω κακό σε κάποιον και εκείνος με καταριέται, πιάνουν οι κατάρες του. Επιτρέπει ο Θεός και πιάνουν , όπως επιτρέπει λ.χ. να σκοτώση ένας κάποιον άλλον. Όταν όμως δεν υπάρχη αδικία, τότε η κατάρα γυρνά πίσω σε αυτόν που την έδωσε.

– Και πως απαλλάσσεται κάποιος από την κατάρα;

– Με την μετάνοια και την εξομολόγηση. Έχω υπόψιν μου πολλές περιπτώσεις . Άνθρωποι που ταλαιπωρήθηκαν από κατάρα, όταν το κατάλαβαν ότι τους καταράσθηκαν γιατί  είχαν φταίξει, μετάνοιωσαν ,εξομολογήθηκαν και τακτοποιήθηκαν. Αν αυτός που έφταιξε πη: « Θεέ μου, έκανα αυτό και αυτό, συγχωρεσέ με …  » και εξομολογηθή με πόνο και ειλικρίνεια, τότε ο Θεός θα τον συγχωρήση. Θεός είναι.

– Και τιμωρείται μόνον αυτός που δέχεται την κατάρα ή και αυτός που την δίνει;

– Αυτός που δέχεται την κατάρα, βασανίζεται σε αυτήν την ζωή ,θα βασανίζεται και στην άλλη, γιατί ως εγκληματίας θα τιμωρηθή εκεί από τον Θεό, αν δεν μετανοήση και δεν εξομολογηθή.  Γιατί, εντάξει, μπορεί κάποιος να σε πείραξε. Εσύ όμως με την κατάρα που δίνεις, είναι σαν να παίρνης το πιστόλι και να τον σκοτώνης. Με ποιο δικαίωμα το κάνεις αυτό; Ό,τι κι να  σου έκανε ο άλλος ,δεν έχεις δικαίωμα να τον σκοτώσης . Για να καταρασθή κανείς, σημαίνει ότι έχει κακία. Κατάρα δίνει κανείς ,όταν το λέη με πάθος, με αγανάκτηση.

Η κατάρα ,όταν προέρχεται από άνθρωπο που έχει δίκαιο, έχει μεγάλη ισχύ. Ιδίως η κατάρα της χήρας. Θυμάμαι , μια γριά είχε ένα αλογάκι και το έβαζε στην άκρη του δάσους να βοσκήση. Επειδή ήταν λίγο ζόρικο, είχε βρει ένα γερό σκοινί και το έδενε. Μια φορά πήγαν στο δάσος τρεις γυναίκες να κόψουν ξύλα. Η μία ήταν πλούσια , η άλλη χήρα ήταν ορφανή και πολύ φτωχιά . Είδαν το άλογο που ήταν δεμένο με το σχοινί και βοσκούσε και είπαν: « Δεν παίρνουμε το σχοινί να δέσουμε τα ξύλα; » . Το έκοψαν στα τρία και πήρε η καθεμιά από ένα κομμάτι να δέσουν τα δεμάτια τους. Επόμενο ήταν να φύγη το άλογο. Όταν ήρθε η γριά και δεν βρήκε το ζώο, αγανάκτησε. Άρχισε να το ψάχνη παντού . Παιδεύτηκε πολύ να το βρη.

Τελικά ,όταν το βρήκε, είπε αγανακτισμένη: « Με το ίδιο το σχοινί να την κουβαλήσουν αυτήν που το πήρε » . Μια μέρα, ο αδελφός της πλούσιας έκανε αστεία με ένα όπλο από αυτά που είχαν αφήσει οι Ιταλοί – και χτύπησε την αδελφή του στο λαιμό. Έπρεπε να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο και χρειάσθηκε σχοινί, για να την δέσουν επάνω σε μια ξύλινη σκάλα. Εκείνη την ώρα βρέθηκε το ένα κομμάτι σχοινί, το κλεμμένο, αλλά δεν έφθανε. Έφεραν και οι δύο άλλες γειτόνισσες τα δικά τους κλεμμένα κομμάτια και την έδεσαν στην σκάλα και την μετέφεραν στο νοσοκομείο. Έτσι πραγματοποιήθηκε η κατάρα της γριάς. « Με το ίδιο σχοινί να την κουβαλήσουν » . Και τελικά πέθανε η καημένη. Ο Θεός να την αναπαύση. Βλέπετε, έπιασε η κατάρα στην πλούσια, που δεν είχε οικονομική ανάγκη. Οι άλλες είχαν την φτώχεια τους, είχαν κάποια ελαφρυντικά.

Από το βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο» – ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α’

Πηγή

1 σχόλιο:

  1. ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΩ ΜΑς

    Γεια σας


    Χαίρομε που το μονό που σου έμεινε από αυτά που είπα είναι ότι είσαι ένα εγωιστικό ων . Και έτσι είναι .Όχι μονό είσαι εγωιστής αλλά θέλεις να γίνεις και καλύτερος εγωιστής.

    Μην στεναχωριέσαι φίλε μου όλοι είμαστε εγωιστές. Ο εγωισμός μας είναι αυτός που επισκιάζει ότι πιο αγνό και όμορφο έχουμε μέσα μας.

    Ένα μωρό όταν γεννιέται είναι πανέμορφο φεγγοβολάει και είναι αγνό.
    Γιατί;

    Γιατί δεν έχει εγώ, δεν έχει διανοητικό, καμιά πεποίθηση ,κανείς δεν το προγραμμάτισε και κανείς δεν του είπε ποιος είναι.

    Έτσι το μωρό ακτινοβολεί την αγνότητα αυτής τις υπέροχης πνευματικής ουσίας που όλοι έχουμε μέσα μας.

    Σιγά σιγά αρχίζει η εκπαίδευση από τους γονείς, τους δασκάλους, τους πολιτικούς, και γενικά τις κοινωνίας.

    Έτσι αρχίζει ο πνευματικός ευνουχισμός μας .

    Που είναι τώρα αυτό το όμορφο μωρό που ήμασταν;
    Που είναι αυτή η καθαρότητα; η αγνότητα;

    Είναι ακόμα μέσα μας και περιμένει να την ανακαλύψουμε.

    Αλλά πρώτα πρέπει να καθαρίσουμε όλα αυτά που την επισκιάζουν.

    δεν είμαστε ένα εγώ αλλά μια συνειδητότητα.

    Τα εγώ είναι κάτι που έχουν προστεθεί στην ψυχολογία μας από έξω!!!ΜΑΣΟΝΙΑ ΝΕΟΤΑΞΗΣΜΟς ΜΑΤΡΙΞ

    Η ταύτιση με τα εγώ δημιουργεί τον ψυχολογικό μας εαυτό.

    Αλλά αυτό που πραγματικά είμαστε είναι πέρα από τον νου και πέρα από όλες τις εντυπώσεις.

    Τώρα αυτά που λέω είναι λόγια. Αλλά εάν ένας άνθρωπος θελήσει να μάθει ποιος είναι; και έχει μια σωστή κατεύθυνση, τότε μπορεί να βιώσει το μυστήριο τις ύπαρξης.

    Δεν υπάρχει ανώτερο και κατώτερο εγώ .Αυτό είναι μια πλάνη. Υπάρχει συνείδηση και ανάπτυξη αυτής με την αποταύτηση από αυτό που δεν είναι.

    Κάποτε σε ένα μοναστήρι μέσα σε μια αίθουσα ήταν ένας δάσκαλος με τον μαθητή του. Ξαφνικά μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο ένα πουλί.

    Το κακόμοιρο ενώ ήταν ανοιχτό το παράθυρο δεν μπορούσε να βγει έξω.
    Πολλές φορές στάθηκε στο ανοιχτό παράθυρο μα πάντα πέταγε σε λάθος κατεύθυνση.

    Τότε ο Δάσκαλος όταν είδε το πουλί να κάθετε στο ανοιχτό παράθυρο πήγε και χτύπησε με δύναμη τα δυο του χέρια.

    Το πουλί δέχτηκε ένα ισχυρό σοκ και πέταξε τρομαγμένο έξω από το δωμάτιο. Για λίγα λεπτά η καρδιά του κόντεψε να σπάσει από την τρομάρα που πήρε όμως μετά από αυτό κατάλαβε πως είναι ελεύθερο στον ουρανό.

    Έτσι είμαστε και εμείς πουλιά μέσα σε ανοιχτά κλουβιά. Ένα σοκ την κατάλληλη στιγμή μπορεί να μας βγάλει έξω από το κλουβί.

    Η μόνη διάφορα είναι ότι μπορεί να βγαίνουμε από το ένα κλουβί και να μπαίνουμε κατευθείαν στο άλλο. Αλλά κάποια στιγμή θα είμαστε ελεύθεροι στον ουρανό.

    Όταν συναντάμε έναν άνθρωπο που μας κατηγορεί πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη γιατί εκείνη την στιγμή αυτός ο άνθρωπος μας δείχνει κάτι από τα εγώ μας. Κάτι από αυτό που επισκιάζει αυτό το φως μέσα μας.
    Το σοκ δεν ειναι ευχάριστο αλλά μπορεί να γίνει ευεργετικό.

    Από την καρδιά μου.

    Να είστε καλά

    ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ


    KLEMENO

    ΑπάντησηΔιαγραφή