Μπορείτε να μας βρείτε σε ένα ιστολόγιο για την ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ...ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ 2 και ένα ιστολόγιο για την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ...ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ 3.Με τιμή,
Πελασγός και συνεργάτες


ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ : Η "ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ" ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΕ ΦΑΣΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΤΟΠΟΥ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ.. ΣΥΝΤΟΜΑ...


«Το Γένος ποτέ δεν υποτάχθηκε στο Σουλτάνο! Είχε πάντα το Βασιλιά του, το στρατό του, το κάστρο του. Βασιλιάς του ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, στρατός του οι Αρματωλοί και κλέφτες, κάστρα του η Μάνη και το Σούλι»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΗΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΗΤΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

Τι θα Συνέβαινε εάν η Κρήτη Γινόταν Ανεξάρτητη;

 Ο υπάλληλος του αεροδρομίου χτύπησε τη σφραγίδα με δύναμη στο διαβατήριο. Αφού έριξε μια τελευταία ματιά στη φωτογραφία μου, το έκλεισε και δίνοντάς το, μου είπε: «Καλωσήρθατε στο ανεξάρτητο κρατίδιο τση Κρήτης». Ιστορία επιστημονικής φαντασίας ή βγαλμένη από το κοντινό μέλλον; Μάλλον το πρώτο. ΠΡΟΣΟΧΗ: Το παρόν κείμενο αναλύει ένα φανταστικό σενάριο.

Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, οι εντυπωσιακές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των Καταλανών, με 1,8 εκ. διαδηλωτών να ζητούν τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την ανεξαρτητοποίηση της Καταλωνίας, μας έκανε να σκεφτούμε κάτι ανάλογο, σε ελληνικό επίπεδο.

Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα, εάν η Κρήτη γινόταν ανεξάρτητη;

Προφανώς και τα νέα δεν θα ήταν καλά σε πολλά επίπεδα. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Η χώρα χάνει το μεγαλύτερο νησί της, που αποτελεί στρατηγικής σημασίας κόμβο λόγω της γεωγραφικής του θέσης (κοντά σε Αφρική, στην καρδιά της μεσογειακής λεκάνης). Αποτέλεσμα; Η επικράτεια της Ελλάδας θα μειωνόταν κατά 6,3% περίπου αφού θα έχανε από το έδαφός της 8.303 τετραγωνικά μέτρα.

Με την ανεξαρτητοποίηση της λεβεντογέννας, ο πληθυσμός της χώρας θα μειωνόταν κατά 574.279, βάση της απογραφής του 2012, που έκανε η ΕΛΣΤΑΤ. Για τα οικονομικά δεδομένα, αυτό έχει διπλή ανάγνωση. Θα μειωνόταν οι συντάξεις που δίνει το Κράτος, αλλά από την άλλη, θα μειωνόταν και οι φορολογούμενοι. Άσε που ως “λεβεντογέννα”, η Ελλάδα, δεν θα έχανε απλά στρατιώτες, αλλά λεβέντες και μάχιμους, κάτι που σημαίνει πως οι “Γιωτάδες” θα αυξανόταν. Πλήγμα τεράστιο για το ηθικό των φαντάρων, που θα έκαναν έξτρα ώρες σκοπιά.

Για να έχουμε μια πιο πλήρη εικόνα, σε ό,τι έχει να κάνει με την οικονομία, η Κρήτη είναι αυτή που συνεισφέρει στο ΑΕΠ της Ελλάδας κατά 4,9% (σύμφωνα με τα στοιχεία 2009, του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, πατήστε εδώ).

Πριν βουτήξουμε κι άλλο στο ζουμί της υπόθεσης, ζητήσαμε από τον Οικονομολόγο και Οικονομικό Ιστορικό Δρ. Παναγιώτη Γ. Ηλιόπουλο να μας πει πως θα έμοιαζε το οικονομικό μοντέλο που θα μπορούσε να αναπτυχθεί. «Η Κρήτη θα ήταν ένα νέο κράτος με μικρή εσωτερική αγορά (άρα και περιορισμένες ευκαιρίες καπιταλιστικού τύπου ανάπτυξης) και ταυτόχρονα, σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένο από τη διεθνή συγκυρία, καθώς μεγάλο τμήμα του πλούτου που παράγεται στην Κρήτη προέρχεται από τον τουρισμό, κλάδος ιδιαίτερα ευαίσθητος στις διεθνείς οικονομικές και πολιτικές διακυμάνσεις", τονίζει στην εισαγωγή του και συνεχίζει: "Μακροχρόνια βέβαια μπορεί να κατέγραφε μεγάλη ανάπτυξη, στην περίπτωση που υιοθετούσαν νέο εθνικό νόμισμα που θα είχε τη δυνατότητα υποτίμησης. Είναι χρήσιμο εδώ να τονίσουμε ότι δεν υπάρχουν ακόμα συγκεκριμένες εκτιμήσεις για την ύπαρξη ή την δυνατότητα εμπορικής εκμετάλλευσης πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή και συνεπώς δεν μπορεί να αξιολογηθούν ως πόρος για την οικονομία του νέου κράτους».

Το κορυφαίο προϊόν που παράγει η Κρήτη, είναι το ελαιόλαδο. Για το 2014, το ιταλικό ηλεκτρονικό περιοδικό Olio Officina, εκτιμά πως η παραγωγή κρητικού λαδιού μπορεί να αγγίξει τις 110.000, ενώ το σύνολο που παράγει η χώρα θα φτάσει περίπου στις 285.000 (πατήστε εδώ). Πράγμα που σημαίνει πως αν η Κρήτη αυτονομηθεί, θα χαθεί παραγωγή πάνω από το το 1/3 της συνολικής. Για να συνειδητοποιήσει κανείς το μέγεθος της παραγωγής, αρκεί να κοιτάξει το μέγεθος της παραγωγής της του Μαρόκου, που κυμαίνεται από τους 60.00 έως 80.000 τόνους και της Πορτογαλίας που αγγίζει τους 60.000 τόνους.

Ρωτάμε τον Οικονομολόγο και Οικονομικό Ιστορικό, πόσο ανεξάρτητο θα μπορούσε να είναι ένα τόσο μικρό κρατίδιο και η απάντηση δεν μας εκπλήσσει: «Δημιουργούνται σκέψεις σχετικά με την βιωσιμότητα και τον πραγματικό βαθμό ανεξαρτησίας του νέου κράτους, αν από τη μία ληφθούν υπόψη οι αμυντικές δαπάνες σε μια αποσταθεροποιημένη περιοχή, το μέρος του δημοσίου χρέους που θα κληθεί να αναλάβει (και το νόμισμα στο οποίο θα πρέπει να γίνεται η αποπληρωμή), καθώς και οι ανάγκες σε ξένα κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει τη λειτουργία και την ανάπτυξή του. Με βάση την διεθνή εμπειρία από τα παρεπόμενα της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, μια οικονομία αυτού του μεγέθους θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να αντισταθεί στο διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο, ή την αποτροπή του οικονομικού –άρα και πολιτικού- ελέγχου της από όσους διατηρούν συμφέροντα σε μία περιοχή με τόσο μεγάλη οικονομική και γεωστρατηγική σημασία».

Photo via Flickr user Romtomtom

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, οι απώλειες της χώρας σε ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ανά κλάδο θα ήταν:

9,53% στον κλάδο «Γεωργία και Κτηνοτροφία»

3,11% στον κλάδο «Βιομηχανία και Ενέργεια»

6,82% στον κλάδο «Κατασκευές»

6,35% στον κλάδο «Εμπόριο και Τουρισμός»

4,5% στον κλάδο «Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες»

5,27% στον κλάδο «Λοιπές Υπηρεσίες»

(Στοιχεία από την Εθνική Στατιστική Αρχή για το έτος 2008, πατήστε εδώ)

Πέρα από τις προφανείς ελλείψεις, θα είχαν δημιουργηθεί και πολλά νομικά θέματα, που θα είχαν να κάνουν με την ιθαγένεια, με τους και την υπηκοότητα. Αυτό θα έπρεπε να αποφασιστεί ανάλογα με το μοντέλο που θα επέλεγε το Κρητικό κράτος. Αν υιοθετούσε το δίκαιο του αίματος (υπήκοος βάσει την καταγωγή των γονέων) ή το δίκαιο του εδάφους (υπήκοος βάσει του τόπου γεννήσεως). Από αυτό θα εξαρτιόταν και το φορολογικό καθεστώς του ατόμου. Ειδικά για τα αγόρια αυτό θα καθόριζε και το αν θα υπηρετήσουν στον Ελληνικό ή τον Κρητικό στρατό.

Ένα επίσης, σημαντικό ζήτημα για τους Έλληνες πολίτες θα ήταν και αυτό του διαβατηρίου, αφού το νέο Κρητικό κράτος δεν θα έμπαινε -τουλάχιστον αμέσως- στις χώρες με τη συνθήκη Σέγκεν, ούτε θα ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής ζώνης. Άρα, στις αποσκευές για το ταξίδι μας στα Χανιά, θα έπρεπε να έχουμε μαζί μας και το διαβατήριο ή ακόμη και VISA.

Και ναι μεν, το διαβατήριο θα ήταν ένα θέμα, αλλά από την άλλη, το γεγονός πως το επίσημο νόμισμα της χώρας θα ήταν μια... Κρητική λίρα, θα μας έδινε το πλεονέκτημα των φτηνών αγορών, αφού η διαφορά στην ισοτιμία με το ευρώ θα λειτουργούσε υπέρ των Ελλήνων πολιτών.

Ο τομέας του τουρισμού, βέβαια, έχει και μια ακόμη οπτική. Σε περίπτωση ανεξαρτητοποίησης της Κρήτης, η Ελλάδα χάνει σε άλλη μια σημαντική πηγή εσόδων και προβολής, αφού για το 2013 η Κρήτη συγκεντρώνει το 20,1% του τουρισμού της χώρας. Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (πατήστε εδώ για να δείτε τα στοιχεία), το μεγαλύτερο ελληνικό νησί επισκέφθηκαν συνολικά 3.606.442 τουρίστες, ενώ το 2014 αναμένεται νέα άνοδος. Για να έχουμε μια πιο πλήρη εικόνα του τι συμβαίνει το καλοκαίρι στην Κρήτη, αρκεί να αναφέρουμε πως για το 8μηνο Ιανουαρίου-Αυγούστου 2013, το αεροδρόμιο του Ηρακλείου ήταν το πρώτο σε αριθμό διεθνών αφίξεων, αφήνοντας πίσω του, το αεροδρόμιο της Αθήνας. Συγκεκριμένα, το “Νίκος Καζαντζάκης” δέχθηκε 1.876.551 αφίξεις, την ώρα που το “Ελευθέριος Βενιζέλος” 1.819.926 διεθνείς αφίξεις, σύμφωνα με το ΣΕΤΕ (πατήστε εδώ για τα στοιχεία). Ποιο είναι το παράδοξο; Πως και τα δύο αεροδρόμια φέρουν τα ονόματα δύο Κρητικών.

Θα ρωτήσετε για τον τομέα των ναρκωτικών, όπου τα Ζωνιανά και η τοπική παραγωγή έχει ξεπεράσει τα στενά σύνορα της Ελλάδας και διαφημίζονται στο εξωτερικό. Επίσημα στοιχεία δεν υπάρχουν, αλλά στην Επίσημη Έκθεση του γραφείου Διεθνών Υποθέσεων Ναρκωτικών του State Department για το 2008, σε συνεργασία με την αμερικανική DEA (Drug Enforcement Administration/Διεύθυνση Καταστολής Ναρκωτικών), διαβάζουμε για την υπόθεση των Ζωνιανών, πως μετά από μεγάλη επιχείρηση, αποκαλύφθηκε διεθνές κύκλωμα που παρήγαγε και διακινούσε πολύ μεγάλες ποσότητες μαριχουάνας στην Ολλανδία. Πάντως, μόνο το 20% της παραγωγής διοχετεύεται στην ελληνική αγορά, ενώ το υπόλοιπο 80% προορίζεται για τις αγορές του εξωτερικού (διαβάστε τα στοιχεία εδώ).

Αλλά και τα ξενοδοχεία της είναι τα ανταγωνιστικά, αφού συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό μονάδων, δωματίων και κλινών. Μάλιστα, περίπου το 1/4 των 5άστερων ξενοδοχείων της χώρας μας, βρίσκεται στην Κρήτη και είναι πρώτη σε όλες τις κατηγορίες και για τα 4αστερα ξενοδοχεία, σύμφωνα με την έρευνα του ΣΕΤΕ για το 2013 (πατήστε εδώ για να δείτε τα στοιχεία).

Photo via Flickr user Oliver Clarke

Φυσικά, το ντόμινο των αλλαγών θα περνούσε και σε άλλα επίπεδα της καθημερινότητας, αλλά και του πολιτισμού. Πλέον, καμία ομάδα δεν θα φοβόταν την κάθοδο στο νησί για να αντιμετωπίσει τον ΟΦΗ, που μαζί με τον Εργοτέλη και τον Πλατανιά, δεν θα αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Superleage. Όπως και το Ρέθυμνο, αντίστοιχα στο μπάσκετ.

Επίσης, κάθε φορά που ο Χαρούλης θα κάνει συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στον Τύπο της Κρήτης άνετα θα διαβάζαμε περί World Tour και καριέρας στο εξωτερικό, ενώ τα ελληνικά media θα χαρακτήριζαν τη μουσική του ethnik.

Πέρα από αυτό, στο ελληνικό Κοινοβούλιο θα μειωνόταν οι έδρες, ενώ πολιτικοί με καταγωγή την Κρήτη, θα επέστρεφαν στα πάτρια. Συνολικά, το νησί εκλέγει 16 βουλευτές, ενώ οι πολιτικοί με καταγωγή την Κρήτη που εκλέγονται σε άλλες περιφέρειες είναι πολλοί περισσότεροι. Ίσως και να “στέρευε” το Ποτάμι, αν σκεφτεί κανείς πως ο Σταύρος Θεοδωράκης έλκει την καταγωγή του από τα Χανιά.

Το νησί από το οποίο ξεπήδησε ο Βιτσέντζος Κορνάρος και ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Ξυλούρης και η ρακή, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, δεν είναι απλώς ένα νησί όμορφο. Και να μην είχαμε αναφέρει τα στατιστικά στοιχεία, εύκολα καταλαβαίνει κανείς τη σημαντικότητα της Κρήτης για την Ελλάδα. Εάν την έχεις επισκεφθεί κιόλας, είσαι σίγουρος...


Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

Το τέλος της Μάχης της Κρήτης που συγκλόνισε όλο τον Κόσμο! Υπήρξε το συναρπαστικότερο γεγονός του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Την 1η Ιουνίου, με την παράδοση 5.000 μαχητών στα Σφακιά, έπεσε η αυλαία της Μάχης της Κρήτης!

Η εφημερίδα "The Times" θα γράψει: "Η Μάχη της Κρήτης υπήρξε το συναρπαστικότερο γεγονός του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και η αποθέωση του ανθρώπινου ηρωισμού".
Οι απώλειες για τους Συμμάχους ήταν: 3.500 νεκροί, 1.900 τραυματίες και 17.500 αιχμάλωτοι. Οι Γερμανοί, σύμφωνα με δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοουμένους, 2.594 τραυματίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύμφωνα, όμως, με συμμαχικούς υπολογισμούς, οι γερμανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000!

Από τις αρχές Ιουνίου 1941 δημιουργούνται πλήθος από αντιστασιακές οργανώσεις σε ολόκληρη την Κρήτη, όπως του Μανώλη Μπαντουβά στον Αγ. Σύλλα, του Πετρακογιώργη στις Καμάρες, η ομάδα του Αδάμη Κρασανάκη στην Δίκτη, η Οργάνωση Ανωγείων, η οργάνωση του Ραφτόπουλου στην Βιάννο, η Οργάνωση του Αντ. Γρηγοράκη στον Κρουσώνα, η Οργάνωση του Γ. Κατσιά στα Σφακιά, η οργάνωση του Μάντακα στα Λευκά όρη, του Γιώργη Κατσιρντάκη στα Χουστουλιανά, κ.α.


Οι απόψεις, τα συμπεράσματα για την Μάχη της Κρήτης…

Η κατάληψη της Κρήτης ήταν αναμφίβολα ένα εντυπωσιακό στρατιωτικό επίτευγμα των Γερμανών, αλλά δεν είχε στρατηγικό αντίκρισμα αντίστοιχο των απωλειών τους, επιτρέποντας έτσι το συμπέρασμα ότι χάθηκαν τόσοι πολλοί, για να κερδηθούν τόσα λίγα...

Κατά τον Τσόρτσιλ, ο Χέρμαν Γκέρινγκ, αρχηγός της Luftwaffe, "ήταν ηλίθιος", καθώς για μια "πύρρειο νίκη" θυσίασε "αναντικατάστατες δυνάμεις", με τις οποίες θα μπορούσε να είχε καταλάβει "την Κύπρο, το Ιράκ, την Συρία, ίσως ακόμη και την Περσία". Ο ίδιος ο Στουντέντ δήλωσε μετά τον πόλεμο ότι η Κρήτη έγινε "ο τάφος" των Γερμανών αλεξιπτωτιστών.

Επιπλέον, η στρατηγική σημασία της Κρήτης, παρότι σημαντική, ήταν μάλλον υπερεκτιμημένη. Οι Γερμανοί σωστά θεώρησαν πως η κατοχή της θα απομάκρυνε τον κίνδυνο βρετανικών βομβαρδισμών των ρουμανικών πετρελαιοπηγών, θα παρεμπόδιζε το βρετανικό ναυτικό στην ανατολική Μεσόγειο και θα προστάτευε την "Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα". Η Luftwaffe όμως θα μπορούσε να ελέγξει αποτελεσματικά το Αιγαίο και από τις βάσεις της στην Ελλάδα, ενώ η κατάληψη της Μάλτας αντί της Κρήτης, θα προσέφερε περισσότερα οφέλη. Από άποψη τακτικής, μια τόσο εκτεταμένη εναέρια απόβαση ήταν υπερβολικά φιλόδοξο εγχείρημα και οφειλόταν εν μέρει στην νευρωτική ανάγκη της Luftwaffe να εξιλεωθεί από την αποτυχία της Μάχης της Αγγλίας με μια συντριπτική νίκη.

Για τους Βρετανούς, εκτός από τις βαρύτατες ναυτικές απώλειες, οι στρατηγικές επιπτώσεις της ήττας ήταν σχετικά περιορισμένες, επιτρέποντας στον Τσόρτσιλ να δηλώσει τον Ιούνιο, αν και όχι χωρίς υπερβολή, ότι η κατάσταση στη Μεσόγειο είχε βελτιωθεί για την Βρετανία σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ήταν επίσης σημαντικό ότι η "Ultra" είχε προστατευτεί.

Ο Τσόρτσιλ είχε αρχικά εξετάσει το ενδεχόμενο να στείλει στον Φρέιμπεργκ το πλήρες σχέδιο της επίθεσης, αλλά σύντομα άλλαξε γνώμη. Με δεδομένη την σημασία της "Ultra", λίγοι θα διαφωνούσαν με την απόφασή του. Κανείς όμως δεν επρόκειτο να διαφωνήσει με την άποψη του Χίτλερ, ο οποίος τον Ιούλιο τόνισε στον Στουντέντ: "Γνωρίζετε βέβαια, στρατηγέ, ότι δεν θα επιχειρήσουμε ποτέ άλλη μία αερομεταφερόμενη επιχείρηση. Η Κρήτη απέδειξε ότι η εποχή των αλεξιπτωτιστών τελείωσε".

Και το συμπέρασμα του ίδιου του Τσόρτσιλ για την Μάχη της Κρήτης, λέει:

"Οι Νεοζηλανδοί, οι Αυστραλοί, οι Ουαλοί και οι Άγγλοι, μαζί με τους αφάνταστα ηρωϊκούς και πεισματάριδες Κρητικούς, που επολέμησαν στον αποκαρδιωτικόν μάταιο αυτόν αγώνα, μπορούν, δίκαια νομίζω, να αισθάνονται ότι έπαιξαν αποτελεσματικό ρόλο, σε μια μάχη, που μας ανακούφισε σοβαρά.

Η απώλεια των πιο καλών Γερμανών πολεμιστών απομάκρυνε το τρομερό όπλο των αλεξιπτωτιστών από κάθε περαιτέρω συμμετοχή στα γεγονότα που διεδραματίσθησαν στην Μέση Ανατολή. Ο Γκαίριγκ κέρδισε μόνο μια ΠΥΡΡΕΙΑ ΝΙΚΗ στην Κρήτη. Η αντίσταση στην Κρήτη προκάλεσε την καταστροφή επίλεκτων γερμανικών δυνάμεων, που θα μπορούσαν να παίξουν κεφαλαιώδη ρόλο στα μεταγενέστερα γεγονότα της Μέσης Ανατολής… Στην Κρήτη ο Goering με τις δυνάμεις που σπατάλησε εκεί θα μπορούσε εύκολα να κατακτήσει την Κύπρο, την Συρία, το Ιράκ και ίσως ακόμη και την Περσία… Διέπραξε την ανοησία να αφήσει να του ξεφύγουν αυτές οι μεγάλες ευκαιρίες, με το να θυσιάσει τις αναντικατάστατες αυτές δυνάμεις σε έναν θανάσιμο αγώνα που διεξαγόταν συχνά σώμα με σώμα…".

Ο Πτέραρχος Φον Στούντεντ θα πει: "Δι εμέ ως διοικητής των Γερμανικών μονάδων αλεξιπτωτιστών που κατέλαβαν την Κρήτη, το όνομα της νήσου αυτής συνδέεται με πικρές αναμνήσεις. Ομολογώ ότι επλανήθηκα στους υπολογισμούς μου όταν συνεβούλευσα αυτήν την επίθεση. Αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να χάσω πολύτιμους αλεξιπτωτιστές, τους οποίους θεωρούσα παιδιά μου, αλλά και να εκλείψουν πλέον οι σχηματισμοί αλεξιπτωτιστών, τους οποίους είχα δημιουργήσει ο ίδιος".

Ο στρατηγός Φράιμπεργκ θα δηλώσει: "…Ολίγα έθνη έχουν τα ευγενικά προτερήματα των Κρητικών…".

Και ο ίδιος ο Χίτλερ θα πει την ιστορική του φράση: "Η Κρήτη απέδειξε ότι οι μεγάλες μέρες των αλεξιπτωτιστών τελείωσαν".


Πηγή 



Διαβάστε περισσότερα...

2 Ιουνίου 1941: Η σφαγή στο Κοντομαρί Χανίων από τους Γερμανούς! Η ιστορία του Franz Peter Weixler.

Στις 2 Ιουνίου 1941, στο χωριό Κοντομαρί Χανίων, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 23(;) άνδρες, ως αντίποινα για τις εκτελέσεις και την σφαγή πολλών Γερμανών αλεξιπτωτιστών, που είχαν πέσει μέσα στους θάμνους. Πτώματα Γερμανών είχαν εντοπιστεί κοντά στο χωριό. Οι Γερμανοί όρμησαν στα σπίτια, έβγαλαν όλο τον κόσμο έξω, ξεχώρισαν τους άνδρες και τους εκτέλεσαν σε παρακείμενο ελαιώνα!
Η εκτέλεση έγινε από ομάδα αλεξιπτωτιστών υπό την ηγεσία του ανθυπολοχαγού της Luftwaffe, Horst Trebes και την διαταγή του στρατηγού Kurt Student και ήταν η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου!

Ο Franz Peter Weixler ήταν ο πολεμικός ανταποκριτής της Βέρμαχτ, (ανταποκριτής προπαγάνδας), που φωτογράφισε την εκτέλεση και κράτησε τα αρνητικά, τα οποία με κάποιο τρόπο κατάφερε να τα διοχετεύσει σε έναν φίλο του στην Αθήνα, παρ' όλο που το φιλμ κατασχέθηκε από τους ανωτέρους του και αναγκάστηκε να υπογράψει μία δήλωση σύμφωνα με την οποία δεν είχε κρατήσει αντίγραφα...

Λίγο αργότερα, την ίδια χρονιά, ο Weixler έχασε την θέση του για πολιτικούς λόγους, αλλά ήταν προφανές ότι οι φωτογραφίες είχαν κυκλοφορήσει, γιατί τον Ιανουάριο του 1944 συνελήφθη από την Γκεστάπο, δικάστηκε για προδοσία και φυλακίστηκε. Ο μόνος λόγος που δεν εκτελέστηκε -σύμφωνα με τα λεγόμενά του- ήταν ότι είχε καταστραφεί ο φάκελός του, τόσο στο Βερολίνο, όσο και στο αρχηγείο της Γκεστάπο στην Νυρεμβέργη. "Ένας λόγος που φυλακίστηκα", αναφέρει, "ήταν ότι είπα την αλήθεια σε φίλους σχετικά με την επιχείρηση των αλεξιπτωτιστών στην Κρήτη, τον Μάιο του 1941 και τράβηξα φωτογραφίες".

Παρέμεινε έγκλειστος από τις 16 Ιανουαρίου του 1944 μέχρι τον Απρίλιο του 1945, δηλαδή μέχρι το τέλος σχεδόν του πολέμου. Κατόπιν από το σπίτι του στο Krailling, κοντά στο Μόναχο, έγραψε την μαρτυρία του κατά του Γκαίριγκ, που χρησιμοποιήθηκε στην Δίκη της Νυρεμβέργης. Στην μαρτυρία του αυτή, που συντάχθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1945 και την οποία μεταφράζω από το αυτούσιο κείμενο, αναφέρει όλες τις λεπτομέρειες του ιστορικού της αποτρόπαιας εκτέλεσης:

"Την 1η ή 2α Ιουνίου 1941, βρισκόμουν στο μέρος που είχαμε στρατοπεδεύσει, στην πρωτεύουσα της Κρήτης, τα Χανιά, όταν ένας αξιωματικός με πλησίασε και μου είπε πως εκείνο το απόγευμα επρόκειτο να δω κάτι πολύ ενδιαφέρον. Σε απάντηση της ερώτησής μου, μου είπε ότι ένα τιμωρητικό απόσπασμα επρόκειτο να σταλεί εναντίον διαφόρων χωριών, διότι είχαν βρεθεί κατακρεουργημένα πτώματα γερμανών αξιωματικών.

Η ανώτατη διοίκηση της Λουφτβάφε είχε πληροφορηθεί το γεγονός αρκετές μέρες πριν και ο Γκαίριγκ είχε δώσει διαταγή να ληφθούν τα αυστηρότερα μέτρα, όπως η εκτέλεση αντρικού πληθυσμού μεταξύ 18 και 50 ετών! Είπα στον νεαρό αξιωματικό και στον λοχαγό Gericken ότι δεν είχα δει κανένα πτώμα σφαγιασμένου αλεξιπτωτιστή, είχα δει όμως πολλά πτώματα συντρόφων, των οποίων τα πρόσωπα είχαν αρχίσει να αποσυντίθενται από την τροπική ζέστη. Κατόπιν πήγα να δω τον ταγματάρχη Stenzler, ο οποίος μου είπε ότι μία αποστολή του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών είχε αναχωρήσει από το Βερολίνο την προηγούμενη μέρα, προκειμένου να διεξαγάγει έρευνα αναφορικά με τη φερόμενη σφαγή των αλεξιπτωτιστών.

Είπα στον Strenzler ότι κατά τις πρώτες μέρες της μάχης είχα δει γύπες να τρώνε τα πτώματα των συντρόφων μας. Υπενθύμισα στον ταγματάρχη ότι είχαμε δει αμέτρητα πτώματα συντρόφων μας σε ημι-αποσύνθεση, αλλά ποτέ κάποιον να σκοτώνει ή να σφάζει και συμπλήρωσα επίσης ότι θεωρούσα την εκτέλεση της διαταγής του Γκαίρινγκ στυγνό έγκλημα!

Ικέτεψα τον ταγματάρχη Strenzler να μην στείλει το τιμωρητικό απόσπασμα και όταν εκείνος μου διευκρίνησε ότι δεν είναι δική μου δουλειά, πήγα να δω τον υπολοχαγό Trebes, ο οποίος εκείνη την ώρα έβγαζε λόγο σε μια ομάδα 30 περίπου αντρών, εξηγώντας τους "πόσο σημαντικό ήταν να εκτελεστεί η πράξη όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ως αντίποινα για τους συντρόφους μας που είχαν δολοφονηθεί".

Η τιμωρητική αποστολή αποτελείτο από τον υπολοχαγό Trebes, έναν άλλον υπολοχαγό, έναν διερμηνέα, δύο λοχίες και περίπου 25 αλεξιπτωτιστές του 2ου Τάγματος. Ως φωτογράφος της Μεραρχίας μου, μου επιτράπηκε να συνοδεύσω αυτή την αποστολή. Κοντά στο χωριό Μάλεμε, σταματήσαμε και ο Trebes μας έδειξε αρκετά πτώματα στρατιωτών, προφανώς σε στάδιο αποσύνθεσης. Υποκινούσε το μίσος των αντρών εναντίον του πληθυσμού.

Συνεχίσαμε την πορεία μας για το χωριό Κοντομαρί. Οι άντρες βγήκαν από τ' αυτοκίνητα και όρμησαν στα σπίτια της μικρής κοινότητας.

Έβγαλαν όλους τους κατοίκους από τα σπίτια τους -άντρες, γυναίκες, παιδιά- και τους συγκέντρωσαν στην μικρή πλατεία.

Στο μεταξύ, σε ένα σπίτι βρέθηκε το σακάκι ενός αλεξιπτωτιστή με μια τρύπα από σφαίρα στην πλάτη. Ο Trebes, αφού το εξέτασε, έδωσε εντολή να κάψουν το σπίτι.


Ένας άντρας παραδέχτηκε ότι είχε σκοτώσει γερμανό αλεξιπτωτιστή, αλλά δεν ήταν δυνατόν να καταδικάσουμε κανέναν από τους άλλους για εγκλήματα ή λαφυραγωγία και ως εκ τούτου πρότεινα στον Trebes να μην προβεί στην εκτέλεση του σχεδίου και να μας δώσει εντολή να επιστρέψουμε παίρνοντας εκείνον τον άντρα μαζί μας. Όμως εκείνος ξεχώρισε όλους τους άντρες από το πλήθος και δήλωσε στις γυναίκες -μέσω του διερμηνέα- ότι θα τους εκτελέσουν και ότι πρέπει να τους θάψουν μέσα σε δύο ώρες. Όταν ο Trebes γύρισε την πλάτη του για μερικά λεπτά κατάφερα να διευκολύνω εννέα άντρες να δραπετεύσουν. Κατόπιν ο Trebes έβαλε τους άντρες να σχηματίσουν ένα ημικύκλιο,

έδωσε την διαταγή του πυροβολισμού και σε περίπου δεκαπέντε δευτερόλεπτα όλα είχαν τελειώσει...".

Οι φωτογραφίες παραδόθηκαν στα Αρχεία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1980 και μία σειρά απ' αυτές βρίσκονται στο Μνημείο στο Κοντομαρί.

Ο Trebes παρασημοφορήθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα, από τον Γκαίριγκ για την γενναιότητά του(!) με τον Σταυρό των Ιπποτών.

Τρία χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε κατά την διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Νορμανδία.

Ο Student, υπαίτιος για όλα τα αίσχη που έγιναν στην Κρήτη -όπως η σφαγή στην Κάνδανο και στο Κοντομαρί - μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη από τους Βρετανούς και τον Μάιο του 1947 προσήχθη ενώπιον βρετανικού δικαστηρίου με τις κατηγορίες της δολοφονίας και κακομεταχείρισης αιχμαλώτων πολέμου στην Κρήτη. Το αίτημα της Ελλάδας για έκδοσή του, απορρίφθηκε! Τελικά, κρίθηκε ένοχος για τις τρεις από τις οκτώ κατηγορίες και καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση! Ωστόσο, αποφυλακίστηκε για ιατρικούς λόγους το 1948. Ο Student δεν δικάστηκε ποτέ για εγκλήματα εναντίον πολιτών(!!!).

Της Χριστιάννας Λούπα


Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 21 Μαΐου 2014

20 Μαΐου 1941: Η Μάχη της Κρήτης!

Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, την 1η Ιουνίου, με την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με πολλές πρωτιές σε επιχειρησιακό επίπεδο. Η απόφαση για την επίθεση στην Κρήτη ελήφθη από το Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες μέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα και έλαβε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ερμής» («Unternehmen Merkur»).

Ήταν αμυντική και όχι επιθετική επιχείρηση, όπως αποδείχθηκε αργότερα. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν τα νοτιοανατολικά τους νώτα, ενόψει της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (Εκστρατεία στην Ρωσία) και να εξορμήσουν στην Βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη, όπως πίστευαν οι Σύμμαχοι.

Τις παραμονές της επίθεσης, οι Σύμμαχοι είχαν τακτικό πλεονέκτημα σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Γερμανοί στον αέρα. Έτσι, το γερμανικό επιτελείο αποφάσισε να διεξαγάγει την επιχείρηση από αέρος με τη χρησιμοποίηση δυνάμεων αλεξιπτωτιστών σε ευρεία κλίμακα, για πρώτη φορά στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων τέθηκε ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ 51 ετών, βετεράνος πιλότος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε στην διάθεσή του 1190 αεροπλάνα (πολεμικά και μεταγωγικά) και 29.000 άνδρες (αλεξιπτωτιστές και πεζικάριους), ενώ οι Ιταλοί θα συνεισέφεραν 3.000 στρατιώτες.

Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι Έλληνες στρατιώτες είχαν παραμείνει στο νησί και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόμενη Ελλάδα. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο νεοζηλανδός στρατηγός Μπέρναρντ Φράιμπεργκ 52 ετών, βετεράνος και αυτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό, ιδίως οι Έλληνες.

Στην περιοχή των Χανίων είχε εγκατασταθεί ο Βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Οι Σύμμαχοι γνώριζαν με μεγάλες λεπτομέρειες το γερμανικό σχέδιο επίθεσης, αφού είχαν κατορθώσει για πρώτη φορά να σπάσουν του γερμανικό κώδικα επικοινωνιών («Επιχείρηση Αίνιγμα»). Όμως, το πλεονέκτημα αυτό δεν το εκμεταλλεύτηκαν, εξαιτίας των διαφωνιών του Φράιμπεργκ με τους ανωτέρους του στο Λονδίνο. Οι Αμερικανοί δεν είχαν εισέλθει ακόμη στον Πόλεμο.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 8 το πρωί της 20ης Μαΐου 1941, με την ρίψη αλεξιπτωτιστών σε δύο μέτωπα: στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων.

Ομάδα Γερμανών αλεξιπτωτιστών σ’ ένα από τα μεταγωγικά,
λίγο πριν την πτώση στο Μάλεμε.
Τα πρώτα κύματα των αλεξιπτωτιστών ήταν εύκολη λεία για τους Νεοζηλανδούς και τους Έλληνες που υπεράσπιζαν το Μάλεμε.

Οι πρώτοι αλεξιπτωτιστές έχουν πατήσει ήδη το κρητικό έδαφος,
στην περιοχή του Μάλεμε. Πολλοί άλλοι συνεχίζουν να πέφτουν.
Στις μάχες έλαβε μέρος και μεγάλος αριθμός αμάχων με ό,τι όπλο είχε στην διάθεσή του, από μαχαίρια ως όπλα από την εποχή της Κρητικής Επαναστάσεως.

Οι Γερμανοί δεν υπολόγισαν την συμμετοχή αμάχων στις επιχειρήσεις...

Η συμμετοχή χιλιάδων αμάχων στις επιχειρήσεις ήταν ένας παράγοντας που δεν είχαν υπολογίσει οι γερμανοί σχεδιαστές της επιχείρησης. Πίστευαν ότι οι Κρητικοί, γνωστοί για τα αντιμοναρχικά τους αισθήματα, θα υποδέχονταν τους Γερμανούς ως ελευθερωτές. Μία ακόμη λανθασμένη εκτίμηση της γερμανικής αντικατασκοπείας υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ φον Κανάρις ήταν ο αριθμός των μαχητών στην Κρήτη, τους οποίους υπολόγιζαν σε μόνο 5.000 άνδρες.

Στις 4 το απόγευμα της 20ης Μαΐου ένα νέο κύμα αλεξιπτωτιστών έπεσε στο Ρέθυμνο και μία ώρα αργότερα στο Ηράκλειο. Τώρα, οι μάχες διεξάγονταν σε τέσσερα μέτωπα: Χανιά, Μάλεμε, Ρέθυμνο και Ηράκλειο.

Γερμανοί στρατιώτες κάνουν ανίχνευση της περιοχής, λίγο έξω από το Ηράκλειο.
Η πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης έληξε με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς και αβέβαια έκβαση. Ο διοικητής των γερμανικών δυνάμεων, πτέραρχος Κουρτ Στούτεντ, απογοητευμένος από την εξέλιξη των επιχειρήσεων, σκέφθηκε ακόμη και την αυτοκτονία, αναλογιζόμενος την υπόσχεση που είχε δώσει στον Φύρερ για μια εύκολη νίκη. Το βράδυ της ίδιας μέρας, μετά από μεγάλες περιπέτειες, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη Ελληνική κυβέρνηση μεταφέρθηκαν με βρετανικό πολεμικό στην Αίγυπτο.

Γερμανικό μεταγωγικό πέφτει φλεγόμενο, αφού χτυπήθηκε από τα
αντιαεροπορικά πυρά των Βρετανών, καθώς πετούσε πάνω από το Ηράκλειο.
Από τα ξημερώματα της 21ης Μαΐου οι μάχες συνεχίσθηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και στα τέσσερα μέτωπα. Οι Γερμανοί επικεντρώθηκαν στην κατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε, όπως ήταν ο πρωταρχικός τους στόχος και τα κατάφεραν προς το τέλος της ημέρας. Επωφελήθηκαν από την ασυνεννοησία στις τάξεις των Συμμάχων, αλλά υπέστησαν και πάλι μεγάλες απώλειες. (Ανάμεσα στους γερμανούς αλεξιπτωτιστές που κατέλαβαν το Μέλεμε ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα του αθλητισμού και της πυγμαχίας, ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών Μαξ Σμέλινγκ 36 ετών, που έφερε το βαθμό του δεκανέα).

Το αεροδρόμιο του Μάλεμε, σε εικόνα που καταγράφηκε από γερμανικό βομβαρδιστικό
την πρώτη ημέρα της επίθεσης. Στην φωτογραφία, που πάρθηκε από μεγάλο ύψος,
διακρίνονται σαν μικρά σημάδια δεκάδες αεροσκάφη που πετούν πάνω από την περιοχή.
Η κατάληψη του αεροδρομίου ήταν στρατηγικής σημασίας για την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί άρχισαν να μεταφέρουν μεγάλες δυνάμεις από την Ελλάδα και με τον σύγχρονο οπλισμό που διέθεταν ήταν θέμα χρόνου η κυριαρχία τους στην Μεγαλόνησο. Στις 28 Μαΐου οι Γερμανοί είχαν απωθήσει τις συμμαχικές δυνάμεις προς τα νότια, καθιστώντας τον αγώνα τους μάταιο. Έτσι, το Λονδίνο αποφάσισε την απόσυρση των δυνάμεων της Κοινοπολιτείας από την Κρήτη και την μεταφορά τους στην Αίγυπτο. Όσες μονάδες δεν τα κατάφεραν, παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Πολλοί Έλληνες μαχητές και μαζί τους 500 Βρετανοί ανέβηκαν στα απρόσιτα βουνά της Κρήτης για να συνεχίσουν τον αγώνα. Την 1η Ιουνίου, με την παράδοση 5.000 μαχητών στα Σφακιά, έπεσε η αυλαία της Μάχης της Κρήτης.

Οι απώλειες για τους Συμμάχους ήταν: 3.500 νεκροί, 1.900 τραυματίες και 17.500 αιχμάλωτοι. Οι Γερμανοί, σύμφωνα με δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοούμενους, 2.594 τραυματίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύμφωνα, όμως, με συμμαχικούς υπολογισμούς, οι γερμανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000.

Η Μάχη στην Κρήτη ονομάστηκε και «Νεκροταφείο των γερμανών αλεξιπτωτιστών», εξαιτίας των μεγάλων απωλειών τους, γεγονός που ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει τον τερματισμό κάθε αεραποβατικής επιχείρησης στο μέλλον. Από την πλευρά τους, οι Σύμμαχοι εντυπωσιάστηκαν από τις μεγάλες δυνατότητες των αλεξιπτωτιστών στην μάχη και δημιούργησαν τις δικές τους αεραποβατικές δυνάμεις.


Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Η «άγνωστη» μάχη της Κρήτης και ο μοναδικός Αβορίγινας που έλαβε μέρος.

Τα αποκαλυπτήρια μιας αναμνηστικής πλάκας που θα αναδεικνύει μια ιστορική άλλα ξεχασμένη συμμετοχή Αυστραλών και Νεοζηλανδών στη μάχη της Κρήτης, θα γίνουν από την πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα Πολυξένη Μπλούμφιλντ στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για την 73η επέτειο της Μάχης της Κρήτης.

Η πλάκα αυτή, μήκους ενός μέτρου και βάρους 80 κιλών, φιλοτεχνήθηκε στην Αυστραλία από τον καλλιτέχνη Ross Bastian και απεικονίζει Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς κατά τις τελευταίες μέρες της Μάχης της Κρήτης.

Στις 27 Μαΐου του 1941, σε ένα κομμάτι δρόμου που ένωνε το δρόμο Σούδα - Χανιά με τα Τσικαλαριά - η σημερινή οδός Τσικαλαριών - και που τότε ήταν και η μοναδική διέξοδος προς Μαλάξα, ήταν στρατοπεδευμένες διάφορες δυνάμεις των συμμάχων. Ήταν δύο λόχοι του 2/7 Τάγματος Αυστραλών, συνοδευόμενη από Νεοζηλανδούς του 28ου Τάγματος (Μαορί).

Όπως αναφέρουν διάφορες στρατιωτικές πηγές, αλλά και από βιβλία ανθρώπων που συμμετείχαν στα γεγονότα, σε αυτό το σημείο έλαβε χώρα μια σημαντική μάχη που έκρινε, όχι την έκβαση της Μάχης της Κρήτης, αλλά έκρινε τη σωτηρία χιλιάδων στρατιωτών από τον θάνατο, τη σύλληψη και την αιχμαλωσία.

Η δωρεά της πλάκας στον δήμο των Χανιών αποτελεί μια προεργασία τριών χρόνων. Η δαπάνη έγινε με προσφορές Ελληνοαυστραλών και η μεταφορά της γίνεται δωρεάν από τις αεροπορικές εταιρίες Etihad Agean Airlines.

Πρόεδρος της επιτροπής The Friends of 42nd Street Trust είναι Glenda Humes κόρη του Reg Saunders, του μοναδικού Αβορίγινα που πολέμησε στη Μάχη της Κρήτης και στη συγκεκριμένη μάχη της «42ης Οδού, 42th Street», όπως την είπαν.

Η Glenda Humes επίσης θα μεταβεί στα Χανιά για την παράδοση της πλάκας. «Είμαστε χαρούμενοι που θα πάμε αυτό το δώρο στους Κρήτες για να αναδείξουμε μια σημαντική μάχη. Οι Κρήτες προστάτευσαν τους Αυστραλούς και τους Νεοζηλανδούς, ανάμεσά τους και τον πατέρα μου και τους είμαστε για πάν τα ευγνώμονες» είπε.

Η ιστορία του Αβορίγινα Ρεγκ Σόντερς του μοναδικού αυτόχθονα στρατιώτη της Αυστραλίας που πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης, κατά των Γερμανών, έγινε ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας 52 λεπτών.

Η πορεία του Σόντερς είναι εντυπωσιακή: Από το μέτωπο της Βόρειας Αφρικής στη Μάχη της Κρήτης και από εκεί στην Κορέα, έμεινε στην ιστορία ως ο μόνος Αβορίγινας που απέκτησε τον βαθμό του αξιωματικού στον αυστραλιανό στρατό.

Η κόρη του Ρεγκ Σόντερς, Γκλέντα, έχει πει πολλές φορές πως ο πατέρας της έλεγε πως χρωστά τη ζωή του στους Κρήτες. Εξάλλου, η ίδια και μέλη της οικογένειά της είχαν επισκεφθεί το νησί προκειμένου να γνωρίσουν μέλη της οικογένειας που τον φυγάδευσε μετά τη Μάχη της Κρήτης το 1941.

Το ταξίδι - προσκύνημα της οικογένειας Σόντερς και η επανένωσή της με την οικογένεια της Βασιλικής Τζαγκαράκη από το χωριό Λαμπινή της Κρήτης είχε πάρει μεγάλη δημοσιότητα στην Αυστραλία. Η επανένωση των δύο οικογενειών, του Ρεγκ Σόντερς και της Βασιλικής Τζαγκαράκη, ήταν συγκινητική.

Ο ίδιος ο Σόντερς θεωρούσε τη Βασιλική Τζαγκαράκη ως την πιο γενναία γυναίκα που είχε γνωρίσει. Η οικογένεια Τζαγκαράκη πρόσφερε καταφύγιο στο Ρεγκ Σόντερς και άλλους στρατιώτες σε ένα απομονωμένο ξωκκλήσι έξω από το χωριό Λαμπινή. Ο Ρεγκ Σόντερς κατάφερε τελικά να διαφύγει από την Κρήτη το 1942, πολέμησε στη συνέχεια στον Πόλεμο της Κορέας και προήχθη σε λοχαγό.

Η πρέσβης της Αυστραλίας κ. Μπλούμφιλντ, που θα κάνει τα αποκαλυπτήρια, δήλωσε ότι η πρεσβεία στηρίζει την όλη πρωτοβουλία και πρόσθεσε:

«Η Μάχη της Κρήτης - ένα μοναδικό γεγονός στην παγκόσμια ιστορία πολέμου - άλλαξε βαθύτατα τις σχέσεις των δύο λαών μας. Κανένα άλλο γεγονός δεν έχει μείνει περισσότερο χαραγμένο στην κοινή ιστορική μνήμη Ελλήνων και Αυστραλών.

Οι αναρίθμητες προσωπικές ιστορίες Αυστραλών πολεμιστών που πολέμησαν δίπλα στον ατρόμητο Κρητικό λαό, που βίωσαν τη γενναιότητα των Κρητικών - ανδρών και γυναικών - που, αψηφώντας τον κίνδυνο, τους βοήθησαν να διασωθούν, έχουν μεταδοθεί από πατέρα σε γιο, από γενιά σε γενιά.

Αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της οικογενειακής ιστορίας χιλιάδων Αυστραλών, αλλά και σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του λαού μας.

Το τίμημα αυτού του πολέμου για την Ελλάδα και τους συμμάχους της ήταν πολύ υψηλό. Πάνω από 17.000 Αυστραλοί στρατιώτες πολέμησαν στην Ελλάδα. 6,000 χιλιάδες τραυματίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ σχεδόν 600 δεν γύρισαν ποτέ στην πατρίδα.

Ένας τραγικός απολογισμός, και μια μεγάλη θυσία, από μια χώρα τόσο γεωγραφικά μακριά, αλλά τόσο κοντά συναισθηματικά».

Για τα αποκαλυπτήρια θα μεταβούν στην Κρήτη και συγγενείς Αυστραλών που πολέμησαν εκεί.


Πηγή 


Διαβάστε περισσότερα...