Πώς οι Γερμανοί «άρπαξαν» μαγαζιά των Ρωμιών στην Μικρασία και την Πόλη το 1914

Το 1914 ξεκίνησε ο πρώτος διωγμός των Ρωμιών στα παράλια της Μικρασίας, με τη σφαγή της Φώκαιας. Μία σύντομη περιγραφή των γεγονότων. «Όλη τη μέρα του Σαββάτου 13 Ιουνίου, μέχρι τις επτά περίπου το βράδυ, εκτυλίσσονται ταυτόχρονα οι σκηνές των δυο μεγάλων πράξεων του δράματος: η οικτρή έξοδος και η αναίσχυντη λεηλασία. Τρεις χιλιάδες οκτακόσιοι Έλληνες Οθωμανοί έφυγαν για τη Θεσσαλονίκη με το πρώτο πλοίο και δυο χιλιάδες περίπου με το δεύτερο για τον Πειραιά. 
Τηλεγράφησα ήδη από το πρωί στη Σμύρνη για να μας στείλουν κι άλλα πλοία. Υπάρχουν επτά χιλιάδες Έλληνες στην Παλαιά Φώκαια (7.077, σύμφωνα με την επίσημη τουρκική στατιστική του 1913). Πρόσφυγες από τα γύρω χωριά ενώθηκαν μαζί τους. Τα δυο πρώτα πλοία δεν μπορούσαν να τους χωρέσουν. Δυο ρυμουλκά που έστειλε αμέσως ένας γενναιόδωρος Γάλλος της Σμύρνης, ο κ. Γκυφραί, φτάνουν υπό τη σημαία μας το απόγευμα και ξαναφεύγουν φορτωμένα για τη Μυτιλήνη.»

Ο φόβος εξαπλώνεται στα παράλια της Ιωνίας. 300.000 εκδιωγμένοι, βρίσκουν καταφύγιο αρχικά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Στο εσωτερικό οι Χριστιανοί πιέζονται δεινώς, εξισλαμίζονται, κορίτσια μεταφέρονται με τη βία στα χαρέμια και νεαρά αγόρια πωλούνται για λίγα μετζήτια στην αγορά του Ικονίου, εκεί που γίνεται πραγματικό σκλαβοπάζαρο!
Ολοκληρώνεται έτσι το πρώτο στάδιο της ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ των παραλίων και ο εμπνευστής του “λευκού θανάτου” Λίμαν Φον Σάντερς θέλησε να πάει να δει με τα μάτια του τα αποτελέσματα. Μετά το ταξίδι του αρχικά στη Σμύρνη και μετά στις παραλιακές πόλεις της Μικράς Ασίας ο Λίμαν Φον Σάντερς, διαπίστωσε ότι είχαν παραμείνει στις εστίες τους αρκετές χιλιάδες Έλληνες διασκορπισμένοι και αγανακτισμένος λέει “ο πληθυσμός αυτός σε ενδεχόμενη εκστρατεία της Ελλάδος, μπορεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να οπλιστεί και να χρησιμοποιηθεί σα στρατός μάχης, συνεπώς επιβάλλεται να συμπληρωθεί το έργο του διωγμού”.
Ο φόβος έχει κυριεύσει τους γηγενείς χριστιανικούς πληθυσμούς και τότε οι Γερμανοί βάζουν σε εφαρμογή το σχέδιο της αρπαγής των περιουσιών τους. Έτσι τα μικρά και μεγάλα καταστήματα στη Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη, περιέρχονται στην κατοχή τους. Η “Ντόιτς-Μπαγκ” , ανοίγει τα χρηματοκιβώτιά της και παρέχει όλα τα μέσα στους Γερμανούς που καταφθάνουν με τα πλοία κατά χιλιάδες στα παράλια, με σκοπό τη μόνιμη εγκατάσταση και να αγοράσουν τα εμπορικά καταστήματα των Ρωμιών. Η ευκαιρία για τους Ρωμιούς φαντάζει μοναδική, αφού ο καθένας σκέπτεται ότι αν πουλήσει το κατάστημά του, θα μπορέσει να διαφύγει από τον κίνδυνο που αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Όσοι δεν είναι διατιθειμένοι να τα πουλήσουν, καταφεύγουν σε Γερμανούς εμπόρους ή σε άνεργους, ακόμα και σε ύποπτες γυναίκες και προτείνουν συνεταιρισμό με μόνο κεφάλαιο από μέρους τους τη χρήση του ονόματός. Έτσι οι Γερμανοί γίνονται κάτοχοι, εκατοντάδων καταστημάτων. Στο Πέρα, στον Γαλατά, στον φραγκομαχαλά της Σμύρνης εκεί που ο επισκέπτης έβλεπε στο παρελθόν στις επιγραφές των καταστημάτων τα ονόματα, Ιωαννίδης, Παπαδόπουλος, Αλεξανδρόπουλος κλπ, τώρα διαβάζει Κάρολος Φρανκλάιν, Ερρίκος Φριτς, Γουλιέλμος Χολβενστάιν κλπ.
Οι νεότουρκοι μας έσφαξαν, λήστεψαν τις περιουσίες και τα σπίτια στα χωριά και τις μικροκωμοπόλεις και οι Γερμανοί την ίδια εποχή άρπαξαν τα καταστήματα στις πόλεις με τον πλέον φανερό τρόπο, χρησιμοποιώντας τον ΦΟΒΟ…
Θα αναρωτηθεί κάποιος, μα πως κατάφεραν όλα αυτά οι Γερμανοί;  Είναι πολύ απλό»Μπούκωσαν» με χρυσό τους τούρκους ηγήτορες, όπως έχει αποδειχτεί ιστορικά. Μίζες τότε, μίζες έως και σήμερα, αρκεί να γίνει πράξη το «Deutschland uber alles» 
με πληροφορίες από το βιβλίο του Μιχαήλ Ροδά » Πως η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Τουρκίας» 

olympia.gr
Πηγή2

Διαβάστε περισσότερα...

Νέο τεράστιο ελληνικό ψηφιδωτό του 5ου αιώνα ανακαλύφθηκε στα Άδανα

Ελληνικό ψηφιδωτό πάτωμα βυζαντινής εποχής διαστάσεων 120 τετραγωνικών μέτρων ανακαλύφθηκε σε αρχαιολογικό χώρο στην επαρχία των Αδάνων στη νότια Μικρά Ασία. Το ψηφιδωτό χρονολογείται στο 5ο με  6ο αιώνα και περιέχει στίχους του Ευαγγελίου στην ελληνική γλώσσα, παραστάσεις διαφόρων ζώων που βιώνουν ειρηνικά μαζί.
Συγκεκριμένα το ψηφιδωτό απεικονίζει 16 άγρια και οικόσιτα ζώα, όπως λύκο, πρόβατα, λεοπάρδαλη, γίδα, ταύρο, λιοντάρι και ένα φίδι που φαίνονται να ζουν ειρηνικά και να κάθονται το ένα πλάι στο άλλο.

Στο ψηφιδωτό υπάρχουν στίχοι από την Παλαιά Διαθήκη, απόσπασμα από τον Ησαΐα:
«τότε λύκοι καὶ ἄρνες βοσκηθήσονται ἅμα, καὶ λέων ὡς βοῦς φάγεται ἄχυρα, ὄφις δὲ γῆν ὡς ἄρτον· οὐκ ἀδικήσουσιν οὐδὲ μὴ λυμανοῦνται ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου, λέγει Κύριος».
Το ψηφιδωτό, 15 μέτρων μήκος και 8 πλάτος ανακαλύφθηκε πρόσφατα σε αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται σε οικόπεδο ιδιώτη, όπου διενεργεί έρευνα το υπουργείο Πολιτισμού της Τουρκίας από κοινού με το Μουσείο των Αδάνων, στη συνοικία Sarıçam της πόλης.

Το ψηφιδωτό θα μεταφερθεί στο τμήμα εργαστηρίου των Αδάνων σε μια έκταση 10 χιλιάδων τ.μ. για περαιτέρω μελέτη και μετά την αποκατάστασή του θα εκτεθεί  στο νέο μουσείο της πόλης.

http://www.mikres-ekdoseis.gr/
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Μικρά Ασία: Ελληνίδα βρήκε το σπίτι των παππούδων– 90 χρόνια μετά

«92 χρόνια μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο- γράφει το τούρκικο δημοσίευμα- μια Ελληνίδα επιχειρηματίας, εντόπισε  με επιτυχία το σπίτι των παππούδων της με βάση μια παλιά φωτογραφία που λήφθηκε  μπροστά από την πόρτα του γείτονα, σε πόλη που είχε τότε  όνομα (στη γλώσσα) των προγόνων της».

Η Ελληνίδα επιχειρηματίας Agallia Christidou μαζί με Τούρκο οδηγό έφθασε στην τουρκική πόλη του Αιγαίου  Söke, (Σωκιά ή Ανέων- στην αρχαιότητα Ἄναια,ή Ανναία) όπου κυριαρχούσε  το ελληνικό στοιχείο, ιδιαίτερα στην γειτονικά του Κεμάλ Πασά (Kemalpaşa Mahallesi ), όπου υπήρχαν  μεγάλα ιστορικά σπίτια πολλών Ελλήνων, σημειώνει το δημοσίευμα.
Στο χέρι της κρατούσε μια φωτογραφία του παππού της, του Χρήστου Χρηστίδη με ένα γείτονα, βρισκόμενοι  στο κατώφλι του σπιτιού του, όπως διακρίνονταν στο βάθος.
Αφού περπάτησε ‘δρόμο στο δρόμο’ κοιτούσε τις πόρτες των σπιτιών προσπαθώντας να βρει την ιστορική πόρτα του παππού της. Τελικά τα κατάφερε. Βρήκε που τραβήχτηκε η φωτογραφία και είδε το σπίτι των παππούδων της, που το εγκατέλειψαν (εκδιώχθηκαν) τότε  και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα.

Με απερίγραπτη χαρά η Χρηστίδου δήλωσε: «Το μοναδικό στοιχείο που είχα ήταν η φωτογραφία του παππού μου, του Χρήστου Χρηστίδη, που τραβήχτηκε μπροστά από το σπίτι του φίλου του και οι ηλικιωμένοι με είχαν περιγράψει το σπίτι. Είμαι τόσο ευτυχισμένη που  βλέπω το σπίτι και τους δρόμους που έζησαν οι δικοί μου».
Το σπίτι της οικογένειας Χρηστίδη  τώρα λειτουργεί ως Δημόσιο Κέντρο Εκπαίδευσης, ενώ το οίκημα που λήφθηκε στη φωτογραφία είναι ένας δημόσιος ξενώνας – Guest Homes που ανήκει το δήμο της Söke/ Σώκιας.

http://www.echedoros-a.gr/
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Asa Κ. Jennings: Ο άνθρωπος που έσωσε πάνω από το 15% των Ελλήνων της Μικράς Ασίας το 1922!

Λίγοι στην Ελλάδα και την Τουρκία γνωρίζουν το όνομά του! Είναι ο άνθρωπος που έσωσε πάνω από το 15% του πληθυσμού της Ελλάδος!
31 Αυγούστου 1922: Οι φόνοι, οι εμπρησμοί, οι λεηλασίες και οι βανδαλισμοί γίνονταν κάτω από την μύτη των "συμμάχων", που παρακολουθούσαν αδιάφοροι από μακριά τον «συνωστισμό στην αποβάθρα». Φωτογράφιζαν απαθέστατοι το "show", πετώντας μάλιστα πίσω στην θάλασσα τους απεγνωσμένους που έφταναν ως τα πλοία. Όσοι τελικά σώθηκαν, το κατάφεραν ύστερα από την ανθρωπιστική παρέμβαση του Αμερικανού Asa Κ. Jennings που μεσολάβησε και τελικά ύστερα από δύο ημέρες δόθηκε η δυνατότητα σε χιλιάδες πρόσφυγες να βρουν καταφύγιο στα "Πλοία της Συμπόνιας" και να καταλήξουν στην Ελλάδα!

Προπομπός του Jennings και φωτεινή εξαίρεση της διεθνούς απάθειας μπροστά στο έγκλημα ήταν ένας άγνωστος Ιάπωνας πλοίαρχος, που τις ώρες της μεγάλης σφαγής μόνος αυτός και το πλήρωμά του άδειασαν στην θάλασσα το φορτίο τους για να μαζέψουν όσον το δυνατόν περισσότερες κυνηγημένες ψυχές.

Από τις προκυμαίες έφευγαν οι βάρκες γεμάτες με Έλληνες και Αρμενίους πρόσφυγες, κατευθύνονταν προς τα ξένα πλοία, που παρέμεναν για να υπερασπιστούν και να δεχτούν τους συμπατριώτες τους, αλλά δεν είχαν διαταγές να δεχτούν τους ντόπιους για να μην προσβάλουν τους Τούρκους. Όταν οι βάρκες προσάραζαν στα βρετανικά πολεμικά πλοία και προσπαθούσαν να δέσουν, οι ναύτες έκοβαν τα σκοινιά. Μερικές βάρκες καταποντίστηκαν, τους ανθρώπους τους έριχναν στην θάλασσα και από την προκυμαία άλλοι προτιμούσαν να πνιγούν κι από μόνοι τους. Κάποιοι προσπαθούσαν να ανέβουν στα πλοία αλλά οι Άγγλοι τους έλουζαν με καυτό νερό. Οι Ιταλοί, που έμειναν στην θάλασσα της Σμύρνης περισσότερο από τους άλλους, δέχονταν στα πλοία όσους κατάφεραν να τους πλησιάσουν. Οι Γάλλοι δέχονταν μόνο όσους μπορούσαν να προφέρουν στα γαλλικά έστω με κακή προφορά "Είμαι Γάλλος, όλα τα χαρτιά μου κάηκαν". Σε λίγο τους Αρμενίους καθηγητές περικύκλωσαν πιτσιρίκια και προσπαθούσαν να μάθουν αυτή την μαγική φράση.

Ο πλοίαρχος του αμερικάνικου αντιτορπιλικού έδιωχνε τα παιδιά, φωνάζοντας: "Μόνο Αμερικάνοι!". Στα πολεμικά πλοία οι ξένοι ναυτικοί παρακολουθούσαν με τα κιάλια την σφαγή και φωτογράφιζαν. Αργότερα άρχισαν να παίζουν οι μπάντες, στραμμένες προς την προκυμαία. Δεν άντεχαν να ακούνε τον κόσμο να σφάζεται...
Όμως ο Jennings δεν ήταν από τους ανθρώπους, που θεωρούσε, ότι "δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα", ούτε από εκείνους που ξεχώριζε τους ανθρώπους σύμφωνα με το θρησκευτικό τους "πιστεύω".

Όταν ο Ελληνικός στρατός εγκατέλειψε την Σμύρνη, είχε οργανώσει την Επιτροπή Σωτηρίας και παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια στον πληθυσμό. Μετά από την πυρκαγιά η έλλειψη νερού, καυσίμων και γενικώς της τάξης ταλαιπωρούσε τον κόσμο και ο Jennings πήγε στο τουρκικό στρατόπεδο για να συναντήσει τον Κεμάλ. Οι Τούρκοι έδωσαν στον πάστορα επτά ημέρες για να φυγαδεύσει από την πόλη τον κόσμο, εκτός τους άνδρες 17-45 ετών, τους οποίους τους περίμεναν τα στρατόπεδα εργασίας προκειμένου να εργασθούν για να επανορθώσουν τις ζημιές που έγιναν από την Ελληνική εκστρατεία.

Πώς καταγράφει τα σχετικά γεγονότα ο εγγονός του Asa Κ. Jennings, Roger:

"Αφού έγινε η συμφωνία με τον Κεμάλ ο Asa ζήτησε και έλαβε μια βάρκα με πηδαλιούχο από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Πρώτον, πήγε στο γαλλικό εμπορικό πλοίο "Pierre Loti". Το πλοίο είχε άφθονο χώρο για να αναλάβει τους πρόσφυγες για την ασφάλειά τους σε ένα κοντινό Ελληνικό νησί. Ο γάλλος καπετάνιος δεν ήθελε να εμπλακεί και απέπλευσε με ένα άδειο πλοίο, ενώ χιλιάδες ικέτευαν να διασωθούν. Μακρύτερα στο λιμάνι ήταν ένα ιταλικό πλοίο, η Κωνσταντινούπολη. Ο Ιταλός καπετάνιος του πλοίου συμφώνησε να αναλάβει 2000 άτομα, αλλά πρώτα έπρεπε να λάβει ένα ποσό! O Asa το θεώρησε ρεαλιστικό και πλήρωσε το τίμημα-δωροδοκία και επιβιβάσθηκαν τα 2000 άτομα! Στην συνέχεια ο Ιταλός καπετάνιος απαίτησε μια αύξηση της δωροδοκίας. Όταν τους προκάλεσε ο Jennings, οι Ιταλοί είπαν ότι οι Έλληνες μπορεί να μην αφήσουν τους πρόσφυγες να αποβιβασθούν. Ο Asa απάντησε ότι θα πήγαινε μαζί στο ταξίδι προς το λιμάνι της Μυτιλήνης και θα αναλάβει την ευθύνη για την αποβίβαση.

Όταν το πλοίο έφθασε στην Μυτιλήνη ο Asa Κ. Jennings είδε με έκπληξη Έλληνες στρατιώτες παντού και τα πλοία να βρίσκονται αγκυροβολημένα. Δεν υπήρχαν προβλήματα να βγουν οι πρόσφυγες από το πλοίο και ο Asa πήγε στο Ελληνικό αρχηγείο του Στρατού. Επανειλημμένα ζήτησε από τον Έλληνα στρατηγό Φράγκου τα πλοία για την απομάκρυνση των προσφύγων από την Σμύρνη. Οι Τούρκοι είχαν εγγυηθεί την ασφαλή διέλευση, καθώς και το Ναυτικό των ΗΠΑ είχε υποσχεθεί προστασία των Ελληνικών εμπορικών πλοίων. Ο Στρατηγός επανειλημμένα αρνήθηκε να θέσει στην διάθεση του τα πλοία και ο Asa ήταν πολύ απογοητευμένος με τον Στρατηγό Φράγκου, έναν Έλληνα ο οποίος ήταν απρόθυμος να σώσει 300.000 από τους συμπατριώτες του! Ωστόσο, ο Jennings δεν γνώριζε εκείνη την ώρα ότι ο Στρατηγός ήταν μέρος μιας ομάδας Ελλήνων Αξιωματικών που σχεδίαζαν πραξικόπημα εναντίον της Ελληνικής κυβερνήσεως. Οι αξιωματούχοι χρειάζονταν τα πλοία και τους στρατιώτες για να κερδίσουν την εξουσία και ήταν πιο σημαντικό γι' αυτούς από τις ζωές τόσων ανθρώπων..."

Καθώς ο Asa, εξαγριωμένος, βγήκε νωρίς το πρωί από μια συνάντηση με τον Στρατηγό, είδε ένα θωρηκτό να μπαίνει στο λιμάνι. Ο Asa Jennings επιβιβάστηκε στο Ελληνικό θωρηκτό Κιλκίς. Ο καπετάνιος του, Θεοφανίδης, ήταν πολύ πρόθυμος να βοηθήσει παρά το γεγονός ότι ένας ανώτερος στρατιωτικός είχε απορρίψει τον Asa. Ο Asa στην συνέχεια προχώρησε σε μια σειρά από μηνύματα για τον Έλληνα Πρωθυπουργό, τα οποία ο καπετάνιος Θεοφανίδης μετέφραζε στα Ελληνικά. Τα μηνύματα εστάλησαν από την αίθουσα ραδιοφώνου (ασυρμάτου) ως κωδικοποιημένα μηνύματα για ασφάλεια.

Στην αρχή η απάντηση ήταν ότι ο πρωθυπουργός κοιμόταν. Ο Asa ζήτησε ο πρωθυπουργός να ξυπνήσει. Στην συνέχεια ο πρωθυπουργός ήθελε μια συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Αγγελιοφόροι έπρεπε να σταλούν σε όλη την Αθήνα για να αφυπνίσουν τους υπουργούς και να παραστούν στην συνεδρίαση. Ο Asa είχε μια επταήμερη προθεσμία και βρισκόταν αντιμέτωπος με κυβερνητικούς αξιωματούχους που δεν συμμερίζονται την αίσθηση του επείγοντος. Τέλος, ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, απάντησε λέγοντας ότι δεν θα μπορούσαν τα πλοία να πάνε στην Σμύρνη. Φοβόντουσαν ότι οι Τούρκοι θα συνελάμβαναν τα πλοία και θα εισέβαλαν στην συνέχεια στα Ελληνικά νησιά.

Ύστερα από αυτό ο Asa έστειλε τελεσίγραφο. Εάν τα πλοία δεν διατίθεντο για την διάσωση των Ελλήνων και άλλων στην Σμύρνη, το επόμενο μήνυμα του Asa δεν θα ήταν σε κώδικα. Το μήνυμα θα σταλεί ανοιχτά έτσι ώστε ο κόσμος θα γνωρίσει ότι η Ελληνική κυβέρνηση επέτρεψε στους Τούρκους να σκοτώσουν 300.000 Έλληνες πολίτες.

Ο εκβιασμός λειτούργησε! Όλα τα πλοία στην περιοχή τέθηκαν υπό έλεγχο Asa, καθιστώντας τον προσωπικά υπεύθυνο για κάθε πλοίο που θα χανόταν. Οι καπετάνιοι των εμπορικών πλοίων ενημερώθηκαν ότι η Ελληνική κυβέρνηση είχε επιτάξει τα πλοία τους και άρχισαν να σηκώνουν ατμό για την Σμύρνη. Οι καπετάνιοι φοβόντουσαν να μπούνε σε ένα τουρκικό λιμάνι. Κάποιοι είπαν ότι τα πλοία τους είχαν μηχανικά προβλήματα και δεν θα είναι σε θέση να κάνουν το ταξίδι. Ο καπετάνιος Θεοφανίδης διέταξε τους καπετάνιους των εμπορικών πλοίων για μια συνάντηση στο θωρηκτό Κιλκίς. Ενημέρωσε τους καπετάνιους των εμπορικών πλοίων ότι θα αντιμετωπίσουν στρατοδικείο εάν τα πλοία τους δεν ήταν έτοιμα να φύγουν από τα μεσάνυχτα. Όλα τα πλοία έπλεαν τα μεσάνυχτα με τον Asa στο πρώτο πλοίο".

Του παραχώρησαν 26 πλοία, με τα οποία κατάφερε να βγάλει πάνω από 350.000 άτομα (οι Τούρκοι έδωσαν παράταση μέχρι 11 ημέρες). Ταυτόχρονα έφτασαν εκκλήσεις για βοήθεια και από άλλα λιμάνια και η Ελληνική κυβέρνηση αύξησε τον αριθμό των πλοίων σε 55!
Όταν η απομάκρυνση των προσφύγων από την Σμύρνη ολοκληρώθηκε, οι Τούρκοι αξιωματούχοι επέτρεψαν στον Asa να πάει τα πλοία σε όλα τα λιμάνια από την Μαύρη Θάλασσα ως την Συρία.

Ένας άγνωστος, ένα παιδί για τα θελήματα στην Χριστιανική Ένωση, ο πιο ασυνήθιστος "ναύαρχος" στην ιστορία, ο 44χρονος Αμερικανός Asa Κ. Jennings (1877-1933), καμπούρης με 1.60 μπόι, μεθοδιστής πάστορας, έγινε διοικητής όλου του Ελληνικού στόλου. Κάνοντας δυο δρομολόγια, ο Τζένινγκς φυγάδεψε 58.000 άτομα. Τα πλοία του αμερικανικού και αγγλικού στόλου άρχισαν επίσης να μεταφέρουν κόσμο και προς τα τέλη του Οκτωβρίου την Τουρκία εγκατέλειψαν 200.000 άτομα.

Μέχρι τον Δεκέμβριο 500.000 άνθρωποι είχαν σωθεί. Ο Πατριάρχης της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας ανέφερε ότι 1.250.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν με ασφάλεια μέχρι η επιχείρηση διάσωσης ολοκληρωθεί...

Η Ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζοντας ότι Asa Κ. Jennings απέκτησε τον σεβασμό, την φιλία και την εμπιστοσύνη του Μουσταφά Κεμάλ και της τουρκικής κυβέρνησης, τον διόρισε να είναι ο διπλωμάτης που εκπροσωπεί την Ελλάδα για τον επαναπατρισμό των αιχμαλώτων πολέμου στην Συνθήκη της Λωζάννης.

Για την υπηρεσία του στην Ελλάδα, στον Asa Jennings απονεμήθηκε το υψηλότερο στρατιωτικό παράσημο στην Ελλάδα, το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας και η υψηλότερη πολιτική διάκριση. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην Ελληνική ιστορία που ένα άτομο έλαβε τις υψηλότερες στρατιωτικές και μη στρατιωτικές διακρίσεις ταυτόχρονα!

Ο Asa Jennings πέθανε το 1933. Λίγοι στην Ελλάδα και την Τουρκία γνωρίζουν το όνομά του και δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο, αφιερωμένο στον άνθρωπο, που έσωσε πάνω από το 15% του πληθυσμού της Ελλάδος.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Ιστορικές στιγμές: Ήχησαν και πάλι οι καμπάνες στο Ναό του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη

Στιγμιότυπο από τα εγκαίνια του Ναού του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη, 92 ολόκληρα χρόνια μετά την Καταστροφή.

Ιστορικές στιγμές έζησαν το πρωί της Κυριακής στη Σμύρνη όσοι παραβρέθηκαν στην πρώτη, μετά το 1922, τέλεση θείας λειτουργίας, που πραγματοποιήθηκε στον ανακαινισμένο Ιερό Ναό του Αγίου Βουκόλου.

Ο ναός που τιμάται στο όνομα του πολιούχου της Σμύρνης είναι ο μόνος Ορθόδοξος Χριστιανικός Ναός που δεν κάηκε στην καταστροφή του 1922, βρίσκεται στη συνοικία του Μπασμανέ και πρόσφατα ανακαινίσθηκε από το Δήμο της Σμύρνης.

Μετά από 92 χρόνια ο Δήμος της Σμύρνης αποκατέστησε και αναστήλωσε το Ναό και τον παρέδωσε στο κοινό. Ο Δήμαρχος της Σμύρνης που έκανε λόγο για τους «φίλους μας τους Έλληνες» έδωσε το παρών και παραβρέθηκε στην λειτουργία που ακολούθησε πρωτοστατούντος του αρχιμανδρίτη Κύριλου.

Από το 1922 μέχρι και την ανακαίνισή του ο Ναός χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη, στη συνέχεια ως αίθουσα συναυλιών κλασικής μουσικής και παραστάσεων όπερας και αργότερα αρχικά ως αρχαιολογικό μουσείο και στη συνέχεια ως χώρος αποθήκευσης αρχαιοτήτων. Μέχρι που και επισκευάστηκε.

Το γεγονός υποδέχθηκε με ιερή συγκίνηση και χαρά η Ορθόδοξη Ελληνική Κοινότητα της Σμύρνης που ελπίζει να της παραχωρηθεί οριστικά ο ναός και να γίνει μόνιμη η χρήση του ως Ελληνορθόδοξου ναού.

Εδώ και χρόνια η Ελληνορθόδοξη κοινότητα της Σμύρνης στεγάζεται σε έναν προτεσταντικό ναό που παραχωρήθηκε από τους Ολλανδούς της Σμύρνης.

Η θεία λειτουργία στην Εκκλησία του Αγίου Βουκόλου της Σμύρνης τελέστηκε από τον αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου και μόνιμο Ιερατικό Προϊστάμενο Σμύρνης Κύριλλο Συκή ο οποίος ανακοίνωσε και την έλευση του Πατριάρχη στη Σμύρνη προκειμένου να λειτουργήσει στον Άγιο Βουκόλο, την ημέρα εορτής του στις 6 Φεβρουαρίου 2015. Ενώ το ίδιο θα γίνει στις 10 Φεβρουαρίου 2015, ημέρα μνήμης του Αγίου Χαραλάμπους, όπου για πρώτη φορά από το 1922 θα λειτουργηθεί και μάλιστα από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, η Εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στον Τσεσμέ.

Στην ιστορική θεία λειτουργία στον Άγιο Βουκόλο εκτός από τον Δήμαρχο Σμύρνης παραβρέθηκαν, εκπρόσωποι του προξενείου της Ελλάδας στην πόλη, εκπρόσωπος της τοπικής ρωμαιοκαθολικής κοινότητας και φυσικά Έλληνες ορθόδοξοι που ζούν στη Σμύρνη αλλά και ορθόδοξοι άλλων εθνοτήτων.


http://www.tanea.gr/news/greece/article/5150370/hxhsan-kai-pali-oi-kampanes-sto-nao-toy-agioy-boykoloy-sth-smyrnh/

Διαβάστε περισσότερα...

ΨΑΧΝΟΥΝ ΜΑΝΙΩΔΩΣ ΧΑΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Θησαυροί που κρυφτήκαν από την λαίλαπα της μικρασιατικής καταστροφής, τενεκέδες με χρυσές λίρες, πολύτιμα χρυσαφικά κοσμήματα και άλλα αντικείμενα με μεγάλη άξια, έχουν γίνει ο στόχος ενός ανελέητου κυνηγητού από Τούρκους που ψάχνουν με χίλια δυο μέσα για να τα ανακαλύψουν σε πολλές περιοχές της Μικράς Ασίας και κυρίως σε περιοχές του Πόντου.Τουρκικό δημοσίευμα (43)
Είναι γνωστό πως μετά τη γενοκτονία των Ποντίων και τη Μικρασιατική Καταστροφή το αποκορύφωμα του μέτρου της «ανταλλαγής πληθυσμών» αποτέλεσε το Σύμφωνο για την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας που υπογράφθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1923 και το οποίο στη συνέχεια κατέστη μέρος της Συνθήκης της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου του ίδιου έτους. Βάσει του άρθρου 142 της συνθήκης αυτής, οι Έλληνες της Μικρά Ασίας αποχώρησαν άτακτα από τις πατροπαράδοτες εστίες και πατρίδες τους και πολλοί από αυτούς έθαψαν την τελευταία στιγμή τους θησαυρούς τους πρόχειρα και σε μικρό βάθος, (συνήθως σκάψιμο ως το γόνατο). Πέραν τούτων και άλλα πολύτιμα αντικείμενα όπως χρυσά και ασημένια εκκλησιαστικά σκεύη κρυφτήκαν επίσης σε διάφορα μυστικά μέρη τα οποία μέχρι σήμερα παραμένουν κρυμμένα.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Aksam, εδώ και μερικά χρόνια έχει ενταθεί το κυνηγητό του «θησαυρού» σε όλη την Τουρκία με έμφαση και αυτό είναι χαρακτηριστικό, σε περιοχές όπου κατοικούσαν πυκνοί ελληνικοί πληθυσμοί οι όποιοι αναγκαστήκαν να αποχωρήσουν από τις εστίες τους βεβιασμένα με συνέπεια να μην προλάβουν να πάρουν πολλά από τα πολύτιμα αντικείμενα των σπιτικών τους τα οποία τα έκρυψαν με την ελπίδα ότι γρήγορα θα μπορέσουν να ξαναγυρίσουν πίσω και να τα πάρουν. Όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα, μόνο τους τελευταίους μήνες δόθηκαν επίσημα 131 άδειες σε ιδιώτες για ανασκαφές σε περιοχές που πιστεύεται πως κρύβονται τέτοιοι χαμένοι θησαυροί. Φυσικά οι ανεπίσημες ανασκαφές και οι έρευνες χωρίς επίσημη άδεια είναι πολύ περισσότερες και δεν αναγράφονται στα επίσημα τουρκικά στοιχεία. Οι περιοχές που δόθηκαν οι επίσημες άδειες είναι η Κερασούντα και η Ορντού, (η ελληνική Κοτύωρα), του Πόντου, αλλά και για άλλες περιοχές όπου υπήρχε και κατοικούσε ελληνικός πληθυσμός με ανθηρή οικονομική κατάσταση, όπως η Προύσα και η Σεβάστεια. Μέχρι σήμερα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η τουρκική εφημερίδα, επίσημα τουλάχιστον δεν έχει ανακαλυφθεί κάτι σπουδαίο που να δικαιολογεί τις έρευνες, ίσως επειδή οι περισσότεροι ερευνητές βαδίζουν χωρίς συγκεκριμένα σχεδία και κάποια αξιόπιστα στοιχεία απλώς μόνο με διάφορες φήμες που μιλούν για τους χαμένους θησαυρούς. Οι περισσότεροι Τούρκοι ερευνητές, όπως αναφέρεται, χρησιμοποιούν κλασικούς ανιχνευτές μετάλλων που λειτουργούν με υπέρηχους οι οποίοι αντανακλώνται από τα μέταλλα του υπεδάφους και επιστρέφουν. Οι ανιχνευτές αυτοί διαθέτουν οθόνη με ενδείξεις και χαρακτηριστικά όπως διαχωρισμό μετάλλων, ένδειξη ποσότητας και βάθους. Συνήθως εντοπίζουν τα αντικείμενα τους σε μέγιστο βάθος από 1.40 μέχρι 1.70 μέτρα και τα χαρακτηριστικά και η αξιοπιστία τους είναι ανάλογα με την τιμή απόκτησης τους.

Το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής έχει πολλές διστάσεις όσο και αν κάποιοι γραφικοί τύπου «Ρεπούση και σια» θέλησαν να το… γελοιοποιήσουν. Μια πτυχή αυτού του μεγάλου δράματος είναι και οι χαμένες περιούσιες των χιλιάδων Ελλήνων που γλύτωσαν την τελευταία στιγμή από την μεγάλη γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής. Σήμερα, πολλές δεκαετίες μετά από εκείνη την μεγάλη εθνική καταστροφή, ψάχνουν στα ίδια χώματα που έζησαν και μεγαλούργησαν πολλές γενιές των Ελλήνων Μικρασιατών και που ποτιστήκαν από το αίμα των θυμάτων της γενοκτονίας να βρουν τα χαμένα ίχνη τους. Πολύ πιθανόν τις νύχτες μαζί με τους θησαυρούς που θα ονειρεύονται ότι θα βρούν, θα τους κυνηγούν και τα… φαντάσματα της γενοκτονίας τους.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...