Ο Παπαδιαμάντης για τη χρεωκοπία

Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.

Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…

Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Από την εφημερίδα Ακρόπολη το 1896

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αριστοτέλης για την πολιτική παιδεία

«Η ασφαλέστερη εγγύηση για τη σταθερότητα ενός κράτους, η οποία γενικώς παραμελείται, είναι η αγωγή των πολιτών σύμφωνα με το πνεύμα του πολιτεύματος. Γιατί ακόμη και οι χειρότεροι νόμοι, οι οποίοι ίσως και να θεσπίστηκαν με συμφωνία όλων των πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, είναι εντελώς άχρηστοι, αν οι πολίτες δεν έχουν εξοικειωθεί με το πολίτευμα μέσα από εθισμό και αγωγή. Ο νομοθέτης επιδιώκει να...
εξευγενίσει τους πολίτες εθίζοντας τους· αν δεν ακολουθήσει τη σωστή μέθοδο γι’ αυτό, αποτυγχάνει· αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στο καλό και στο λαθεμένο πολίτευμα».

«Εκείνοι οι οποίοι έχουν πολλά αγαθά, είτε δύναμη είτε πλούτο είτε οπαδούς, δεν θέλουν ούτε μπορούν να υποταχτούν στην εξουσία του κράτους. Αυτό αρχίζει από το σπίτι, γιατί όταν τα παιδιά έχουν μεγαλώσει στην πολυτέλεια, στο σχολείο μαθαίνουν να μην υπακούν πια».

Σημαντικότερη όμως από την περιουσιακή ισότητα είναι η ισότητα των πολιτών στην προσπάθεια απόκτησης εξουσίας· μια τέτοια ισότητα δεν είναι δυνατή, αν οι άνθρωποι δεν διαπαιδαγωγηθούν επαρκώς από τους νόμους. Για τούτο το κράτος πρέπει να φροντίζει οπωσδήποτε για τη δημόσια
ηθική· όποιος την έχει συνηθίσει από παιδί θα την υπομείνει ατάραχος.

«Είναι δύσκολο να τηρήσει κανείς από νέος σωστή πορεία προς την ηθική αρετή, αν δεν μεγαλώσει σε ανάλογο σύστημα αγωγής. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θεωρούν ευχάριστη μια ζωή με σωφροσύνη και σκληρή επιμονή, ιδίως οι νέοι. Για τούτο η αγωγή και οι ασχολίες της νεολαίας πρέπει να ορίζονται από το νόμο· γιατί αυτό με το οποίο εξοικειώνεται κανείς δεν το αισθάνεται ως κάτι καταπιεστικό».

Αριστοτέλους Πολιτικά.

Διαβάστε περισσότερα...

Χρέος: Μία σύγχρονη και αποτελεσματική μορφή πολέμου

Το δημόσιο χρέος αποτελεί το πλέον αποτελεσματικό όπλο στα χέρια του παγκόσμιου κορπορατικού συστήματος, αφού όπως διαπιστώνουμε με τον πλέον γλαφυρό τρόπο στην Ελλάδα, μπορεί να καταφέρει αυτό που δεν πέτυχαν πολλοί πόλεμοι κατά το παρελθόν.

Με την «επισημοποίηση» του καθεστώτος εποπτείας στη χώρα μας -όχι ότι δεν υπήρχε από την υπογραφή του μνημονίου της άνοιξης του 2010- συνειδητοποιούμε ότι, με έμμεσο τρόπο έχουμε ηττηθεί σε έναν άτυπο «πόλεμο», τον οποίον δεν ειχαμε καταλάβει καν!
Στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο οικονομικά περιβάλλον δεν χρειάζονται όπλα, βομβαρδιστικά, άρματα μάχης και στρατεύματα για την κατάκτηση ενός κράτους. Χρειάζεται απλά λίγη... υπομονή. Υπομονή, μέχρι τη στιγμή που η οικονομία θα εκτροχιαστεί από τις «φούσκες» και τον άκρατο καταναλωτισμό, αφού νομοτελειακά, η παραγωγή χρήματος σημαίνει αυτομάτως τη δημιουργία χρέους.

Στην ελληνική περίπτωση, (ρητορικά) ερωτήματα προκαλούνται, διότι ενώ έπαιρνε ευρωπαϊκές επιδοτήσεις για χρόνια η χώρα μας, οι ευρωπαϊκές αρχές (έκαναν πως) δεν έβλεπαν ότι τα χρήματα δεν πήγαιναν προς τον σκοπό για τον οποίον εκταμιεύονταν. Σήμερα, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τον λόγο. Η «Ομάδα Κρούσης», τα κλιμάκια της τρόικας που έρχονται να ελέγξουν ακόμα και τα κρυμμένα κιτάπια των ελληνικών υπουργείων, μας δείχνουν με περίτρανο τρόπο ότι δυστυχώς, χάσαμε, χωρίς καν να πολεμήσουμε, βυθιζόμενοι σε έναν παράδεισο καταναλωτισμού, ανεμελιάς και έλλειψης προγραμματισμού και σύνεσης.

Το συμπέρασμα είναι ότι το υπέρογκο χρέος και η απειλή χρεοκοπίας δημιουργούν την ανάγκη εξωτερικών εξαρτήσεων, που όπως είναι απόλυτα ξεκάθαρο, εξυπηρετούν συγκεκριμένα κορπορατικά συμφέροντα, χωρίς απαραίτητα κρατική προέλευση, αλλά με ξεκάθαρο στόχο: Την επέκταση των συμφερόντων τους όπου είναι δυνατόν, με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος, άρα με πιθανότητα μεγιστοποίησης κέρδους.

Είναι προφανές ότι ένας πολυεθνικός κολοσσός δεν θα πάει να επενδύσει σε μία χώρα με υψηλό εργατικό κόστος και με υψηλό βιοτικό επίπεδο γενικότερα, αλλά θα προτιμήσει μία περισσότερο υποβαθμισμένη χώρα.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή, λαβωμένη από το «χτύπημα» της υπερχρέωσης, ψυχορραγεί. Λαμβάνει εξωτερική φροντίδα για να μην εκπνεύσει, η οποία όμως, δεν είναι ανιδιοτελής. Αντίθετα, θα ζητηθούν πολλά ανταλλάγματα. Ας προσέχαμε να μη δίναμε δικαιώματα και ιδιαίτερα, οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, που (σε μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό) έχουν ιστορική ευθύνη, όπως και η υπάρχουσα που, η οποία μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα, σκοτεινή εποχή.

Διαβάστε περισσότερα...

Τι Ελλάδα θέλουμε το 2021;

Γιατί ο ελληνικός λαός θα υποβληθεί σ’ όλες αυτές τις αιματηρές θυσίες και την επιτροπεία; Μόνο και μόνο για να επανέλθει το ελληνικό χρέος το 2021, στα επίπεδα του 2009; Καίριο ερώτημα

Έχετε σκεφτεί τι έγινε;

Ένα κράτος πρώτα λοιδορείται, μετά καταρρέει, μετά εξαγοράζεται και τέλος υποτάσσεται σε ξένους. Και όλα αυτά εκπορευόμενα από την ανίκανη, ή για ποιο προχωρημένους, την οσφυοκάμπτουσα Κυβέρνησή του.

Μετατράπηκε έτσι, με ηθελημένη πολιτική στόχευση το 2009 το πρόβλημα της χώρας. Από πρόβλημα ελλείμματος, που στο κάτω – κάτω της γραφής ήταν κοινό ευρωπαϊκό πρόβλημα και το αντιμετώπιζαν διάφορες χώρες στην Ε.Ε, μεταλλάχθηκε σε κρίση δανεισμού. Το σχέδιο ήταν καταπληκτικό. Καταιγίδα φόβου, σοκ και δέους στον απονευρωμένο και λαπαδιασμένο ελληνικό λαό. Τα προηγούμενα 20 – 30 χρόνια ύπουλης και συστηματικής αποψίλωσης των εθνικών χαρακτηριστικών και ανοχών του λαού, απενεργοποίησαν την οποιαδήποτε ελάχιστη διάθεσή του για αντίδραση. Η έγνοια μας στράφηκε αποκλειστικά στη μίζερη αναζήτηση της ατομικής μας επιβίωσης, χάνοντας τη μεγάλη εικόνα, που ήταν η υλοποιούμενη υποδούλωση της χώρας μας και η μετατροπή του λαού μας σε δυστυχισμένους δουλοπάροικους που αξίζουν και σκληρής και παραδειγματικής τιμωρίας.

Τα καθεστωτικά ΜΜ Εξημέρωσης, έπαιζαν ταρατατζούμ για τις σωτηρίες της χώρας από την κυβέρνηση (τέσσερις – πέντε μέχρι τώρα σωτηρίες παρακαλώ!) μπλοκάροντας κάθε άλλη αντίληψη ή γνώμη, αλλά ενδιαμέσως όλο και περισσότερο χωνόμασταν στο βούρκο και τυφλοί από αγωνία και φόβο, γινόμασταν ευήκοοι δέκτες των μηνυμάτων κοινωνικού αυτοματισμού που εξέπεμπαν οι εξοργισμένοι με τις … συντεχνίες, τηλεαστέρες.

Λίγοι έβλεπαν ότι οδηγούμαστε όχι απλά στην οικονομική εξάρτηση αλλά σε κάτι πολύ περισσότερο. Στην οικονομική, πολιτική και τελικώς εθνική υποταγή σε ξένα συμφέροντα. Αύριο, οι Επίτροποι, θα μας πουν ότι η διατήρηση ισχυρών ένοπλων δυνάμεων για την ασφάλεια της χώρας είναι ακριβή. Να τις κόψουμε. Να μετατρέψουμε το στρατό μας σε στρατοχωροφυλακή, ει δυνατόν με αρμοδιότητες καταστολής πλήθους. Αν χάσεις μερικά νησιά στο Αιγαίο δεν πειράζει. Τουλάχιστον θα παίρνεις τη δόση… Και η Θράκη; Με τη Θράκη θα ασχολούμαστε; Πάει για Κοσσοβοποίηση…

Βλέπετε, η αξιακή κλίμακα των Ελλήνων μετά από χρόνια λοβοτομής και αποχαύνωσης έχει μεταβληθεί. Δεν μπορώ να σας μιλήσω για τους άλλους. Θα σας πω για μένα.

Έστω ότι έχετε τις εξής παραμέτρους:

α) κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος ή μη,

β) λειτουργικό κράτος ή μη,

γ) 500 ευρώ μισθό ή 5000 χιλιάδες.

Στη δική μου αξιακή κλίμακα φίλοι, πρώτα θέλω να ζω σε ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Δεν με ενδιαφέρει τόσο αν το κράτος είναι μπορτνέλο, ή αν παίρνω 500 ευρώ, αρκεί να είναι ανεξάρτητο και κυρίαρχο. Δεύτερον, θέλω να ζω σε ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, που να λειτουργεί και σωστά, και ας παίρνω και 500 Ευρώ. Τρίτον θέλω και εγώ να παίρνω 5000 Ευρώ, αλλά αν δεν μπορώ, αρκούμαι και με τα 500, αρκεί οι άλλες παράμετροι να ισχύουν όπως τις περιέγραψα ανωτέρω.

Άλλος μπορεί να ονειρεύεται ένα απολύτως λειτουργικό κράτος (με … τεχνική βοήθεια Reichenbach) και να παίρνει και 5000 Ευρώ, αλλά δεν τον ενοχλεί αν το κράτος του είναι υποδουλωμένο. Κάποιος άλλος αρκείται στο να παίρνει με κάποιο τρόπο τα 5000 Ευρώ μόνο. Αν το κράτος του είναι λειτουργικό ή μη ή αν θα είναι υπόδουλο ή μη, δεν τον νοιάζει.

Βέβαια υπάρχει και το άλλο. Να παίρνεις 500 Ευρώ σε ένα κράτος μπορντέλο, το οποίο να είναι και υποτελές σε ξένους. Κρατήστε το αυτό.

Καταλαβαίνετε τι λέω; Είναι θέμα προτεραιοτήτων και δυστυχώς οι δικές μας προτεραιότητες έχουν αλλάξει άρδην τις τελευταίες δεκαετίες διότι απλώς μας απονεύρωσαν, μας έκαναν χυλό.

Το μέλλον;

Αν δώσω βάση στους Κυβερνητικούς, κάπως έτσι:

Το 2021 η Ελλάδα πιθανώς θα έχει επιστρέψει με φόρα στις αγορές. Οι Έλληνες μάλλον είναι ιδιαιτέρως παραγωγικοί, οι εξαγωγές πράσινης ηλιακής ενέργειας ίσως να είναι τεράστιες, το δημόσιο εκτιμάται ότι θα λειτουργεί τέλεια, οι υπηρεσίες του κράτους υπολογίζεται ότι θα είναι απολύτως εξορθολογισμένες, μάλλον θα έχουμε γίνει εξαγωγός χώρα πετρελαίου, όπως φαίνεται θα έχουμε λύσει και το πρόβλημα των σκουπιδιών και των χωματερών, ενώ ο λαός εκτιμάται ότι θα δρέπει επιτέλους τους καρπούς της ανάπτυξης με βελτίωση των εισοδημάτων του μετά από μια δεκαετία σκληρής λιτότητας.

Το ενδεχόμενο η Θράκη να είναι ημιαυτόνομη περιοχή υπό διεθνή επιτροπεία, τα Σκόπια να ονομάζονται σκέτο «Μακεδονία» με συμφωνία και δική μας σε νομικό έγγραφο, η συνδιαχείριση του Αιγαίου με τους Τούρκους να γίνει επιτέλους πραγματικότητα, παραχωρώντας στους τελευταίους και η αποκλειστική αρμοδιότητα στο Αιγαίο πέραν του 25ου παράλληλου, η μετατροπή όλης της καλλιεργήσιμης γης μας σε πάνελς φωτοβολταϊκών, η μετατροπή της χώρας σε σκουπιδότοπο των ευρωπαίων στο πλαίσιο του προγράμματος διαχείρισης απορριμμάτων, κλπ., ας μην αποκλειστεί επίσης.

Αλλά δεν πειράζει, ε; Θα πάρουμε αύξηση μισθού τότε και από τα 600 ευρώ θα πάμε στα 1000. Τι πειράζει αν η Ελλάδα είναι μέχρι τη Λάρισα;

Όχι φίλοι μου. Προτιμώ άλλη προσέγγιση. Το 2021, η χώρα θα γιορτάζει τα διακόσια χρόνια ανεξαρτησίας της. Τότε θα πρέπει να είναι πράγματι ελεύθερη, ανεξάρτητη. Τότε θα είναι υπερήφανη και ισχυρή, ώστε να τη σέβονται οι φίλοι της και να την τρέμουν οι εχθροί της. Τότε, με αίσθημα αισιοδοξίας όλοι οι Έλληνες όχι ως δουλοπάροικοι αλλά ως ελεύθεροι άνθρωποι θα ατενίζουν το μέλλον με καλύτερους όρους. Τότε θα έχει ακουστεί η αλήθεια στο λαό για την προδοσία που έχει συντελεστεί σε βάρος του και θα έχουν συγκροτηθεί πιθανώς τα Ειδικά Δικαστήρια, που θα πρέπει να καταδικάσουν σε κάθειρξη τους ανεπαρκείς. ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ.

Διαβάστε περισσότερα...

Είστε και εσείς συνένοχος στην προδοσία της πατρίδος γιατί δεν την σταματήσατε κ. Παπούλια!

Αν προδώσεις μια φορά είσαι για πάντα προδότης!
Με αφορμή τα γεγονότα που σημειώθηκαν την ημέρα του εορτασμού της επετείου του «ΟΧΙ», σε ολόκληρη την Ελλάδα και κυρίως στη Θεσσαλονίκη, αισθανόμαστε την ανάγκη να απαντήσουμε στην απορία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια! Ναι κ. Πρόεδρε είστε και εσείς συνένοχος στην προδοσία της πατρίδος μας. Είστε και εσείς μέρος αυτού του σάπιου πολιτικού συστήματος που κατευθύνεται από ξενοκίνητες ανθελληνικές δυνάμεις και επιδιώκει τον αφανισμό του έθνους μας.
Παρακολουθήσαμε τις γεμάτες απορία δηλώσεις σας για την συμπεριφορά των Ελλήνων που σας χαρακτήριζαν «προδότη» και σας ζητούσαν να φύγετε προκειμένου να ξεκινήσει η παρέλαση. Πραγματικά και εσείς όπως και το σύνολο του πολιτικού συστήματος πιθανότατα δεν έχετε αντιληφθεί τίποτα από όσα συμβαίνουν στην Ελληνική κοινωνία.
Δεν έχετε αντιληφθεί το επίπεδο της εξαθλίωσης στο οποίο οδηγείτε μια χώρα, ένα έθνος και φυσικά δεν έχετε αντιληφθεί ότι ακυρώνετε στην πράξη το μέλλον της σημερινής νεολαίας της Ελλάδος.
Κ. Παπούλια , δυστυχώς ανήκετε και εσείς στην συνομοταξία των δωσίλογων της πατρίδας μας καθώς δεν πράξατε τίποτα για να σταματήσετε το ξεπούλημα! Ανήκετε και εσείς στην ομάδα εκείνη των ανθρώπων που η ιστορία θα τους τοποθετήσει στις μαύρες σελίδες του βιβλίου της, καθώς ενώ έχετε πολλά περιθώρια αντίδρασης ενάντια στην προδοσία που λαμβάνει χώρα σήμερα, δεν πράττετε απολύτως τίποτα. Μην απορείτε κ. Πρόεδρε που το πλήθος σας εξομοιώνει με τους λοιπούς προδότες της σημερινής ηγεσίας και του γενικότερου σημερινού πολιτικού συστήματος. Αν θέλετε να πείσετε τους Έλληνες ότι δεν σας αξίζει να συμπεριλαμβάνεστε στην ατιμωτική συμμορία των προδοτών του έθνους μας, έχετε ακόμα μια επιλογή. Παραιτηθείτε άμεσα και οδηγήστε τη χώρα σε εκλογές. Αφήστε τον λαό να κρίνει το μέλλον του. Αν δεν το πράξετε δυστυχώς θα ανήκετε και εσείς στην ομάδα των «νέων Εφιαλτών» της πατρίδας μας με ότι αυτό συνεπάγεται!

Διαβάστε περισσότερα...

ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ; Ούτε ένας δεν πήγε στην παρέλαση! Ούτε καν ο… δημοφιλέστερος

Γ. Παπανδρέου, πρωθυπουργός της χώρας: φυσικά και δεν τόλμησε να πάει στην παρέλαση. Ευρισκόταν στο… συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Λασήθι. Δεν ντρέπεται κοτζάμ πρωθυπουργός της χώρας να μην πάει στην παρέλαση; Ούτε καν στο Καλέτζι Αχαΐας;

Α. Σαμαράς: αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως: ούτε αυτός πάτησε στην παρέλαση! Ούτε στον τόπο καταγωγής του, στην Καλαμάτα, δεν τόλμησε να πάει! Γιατί Αντωνάκη φοβάσαι τον λαό; Κρυπτόμενος θα γίνεις πρωθυπουργός; Μωρέ μπράβο! Να μας ζήσεις!

Α. Παπαρήγα, αρχηγός του «κόμματος του λαού»: Ούτε αυτή εμφανίστηκε σε παρέλαση. Γιατί Αλέκα; Τι φοβήθηκες; Ότι θα σε πάρει και σένα η… μπάλα; Εσύ δεν είχες πρόβλημα, αν συμβεί τίποτα σε φυλάνε τα… ΚΝΑΤ.

Α. Τσίπρας, αρχηγός του (Τ)ΣΥΡΙΖΑ: Αυτός είναι κατά των παρελάσεων, οπότε ορθώς δεν πήγε. Δεν τον αφορά τα παρόν άρθρο.

Γ. Καρατζαφέρης, αρχηγός του… ΛΑ(γ)ΟΣ: Κάθε χρόνο έσκαγε μύτη στη μεγάλη παρέλαση της Θεσσαλονίκης. Φέτος ούτε που τόλμησε να εμφανιστεί. Γιατί άραγε; Αυτός δεν είναι ο… δημοφιλέστερος πολιτικός, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις των «νταβατζήδων»; Μην κρύβεσαι, έλα στο λαό σου Γιώργο να σε… αποθεώσει που έσωσες την Ελλάδα με το Μνημόνιο…

Διαβάστε περισσότερα...

“Υπάρχει διέξοδος αρκεί να υπάρχει ΠΙΣΤΗ, πίστη και σθένος και πνεύμα αντιστάσεως.”

Άπαντες ομιλούν περί κρίσεως γενικής του πολιτικού συστήματος, η οποία δεν αφορά αποκλειστικά και μόνον την οικονομία. Σε μία από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις και την συνακόλουθη πολιτική ανάλυση διαβάζουμε:«Αξιοσημείωτο είναι για άλλη μια αφορά το μικρό ποσοστό που συγκεντρώνουν μαζί τα δύο κόμματα εξουσίας, γεγονός που καταδεικνύει την απαξίωση του δικομματισμού.» Σιγά το νέο κ. κ. «ερευνητές»! Και στο τελευταίο καφενείο της Ελλάδος να πάτε θα ακούσετε τα ίδια… Άλλωστε και χωρίς τα στοιχεία σας, το κρυφτούλι των πολιτικών στους ανά την χώρα Επιταφίους και οι αποδοκιμασίες σε δρόμους και σε πλατείες είναι αρκετές για να δείξουν το λαϊκό αίσθημα, το οποίο όμως δεν φτάνει…

Χρεωκοπία μόνον οικονομική;

Αναλογιζόμενος τα συμβαίνοντα στις ημέρες μας, θυμήθηκα έναν μεγάλο Έλληνα, που πριν από 103 έτη έγραφε για την και τότε κρίση του Ελληνισμού, ο οποίος ευρίσκετο και τότε χρεωκοπημένος και μάλιστα υπό διεθνήν οικονομικό έλεγχο:

«Και η διέξοδος αυτή η μία και μοναδική είναι: Βαθύτατη Πνευματική Επανάστασις Συνεπάγουσα και: Βαθύτατην Ηθικήν Επανάστασιν ήτοι: Επανάστασις Ατομική. Επανάστασις Κοινωνική. Επανάστασις Πολιτική. Επανάστασις Ιδεολογική. Επανάστασις Φιλολογική. Επανάστασις Καλλιτεχνική. Ναι. Βαθύτατη Πνευματική Επανάστασις, γεννώσα ΦΩΣ. Καταρρακνώσουσα με φώς τα Σκοτάδια και τα ψεύματα. Πνευματική Επανάστασις, εξεγείρουσα όλας τας Ηθικάς, Πνευματικάς και Υλικάς Δυνάμεις ολοκλήρου της Φυλής, ενούσα αυτάς και οδηγούσα αποφασιστικώς ίνα δημιουργηθή, διαπλασθή και υπάρξη τέλος: 1ον Νέον Εθνικόν Πνεύμα 2ον Νέον Εθνικόν Ιδανικόν 3ον Νέα Εθνική Πίστις,» (Νέον Πνευμά, Παράγραφος 16) Περικλής Γιαννόπουλος

Αντιστρέφω και λέγω την άποψή μου, τοποθετώντας όπου η λέξη «Επανάστασις», η οποία κατά τον Περικλή Γιαννόπουλο θα ήταν η διέξοδος, τις ανάλογες λέξεις, οι οποίες θα μπορούσαν να περιγράψουν την σημερινή χρεωκοπία: Ζούμε μία βαθύτατη πνευματική χρεωκοπία συνεπάγουσα και: βαθύτατην ηθικήν χρεωκοπία, ήτοι: χρεωκοπία ατομική. Χρεωκοπία κοινωνική, χρεωκοπία πολιτική. Χρεωκοπία Ιδεολογική, χρεωκοπία φιλολογική. Χρεωκοπία καλλιτεχνική. Ναι. Βαθύτατη πνευματική χρεωκοπία, γεννώσα ΣΚΟΤΟΣ. Καταρρακνώσουσα με σκότος το Φως και την Αλήθεια.

Πριν φτάσουμε, λοιπόν, στο να λείπουν τα κεφάλαια και να περικόπτονται οι συντάξεις, διαβρώθηκαν οι συνειδήσεις και μάλιστα αυτών, οι οποίοι είχαν καθήκον να μη διαβρωθούν οι συνειδήσεις τους. Τι είδους όμως από οικονομικής πλευράς είναι αυτή η χρεωκοπία;

Μία δήλωση του Βλαντιμίρ Πούτιν και η πραγματική οικονομία

Αναφερόμενος στην διεθνή κατάσταση και ειδικότερα στην οικονομία των ΗΠΑ ο πρωθυπουργός της Ρωσσίας Πούτιν δήλωσε: «Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να τυπώνουν χρήμα… Δείτε το εμπορικό ισοζύγιό τους, το δημοσιονομικό έλλειμμα, το χρέος των ΗΠΑ.».

Η δήλωση αυτή του πρωθυπουργού της Ρωσσίας είναι απόλυτα πραγματική. Στην μεγάλη αυτή χώρα, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η υποδούλωση στους παγκόσμιους τοκογλύφους είναι ακόμη μεγαλύτερη και από αυτήν που σχεδιάζουν για την Ελλάδα. Η περίφημη FED, η ιδιωτική δηλαδή τράπεζα, η οποία ανήκει σε σιωνιστές και αγγλοσάξονες πουριτανούς, η οποία και εκδίδει το δολλάριο, δεν χρησιμοποιεί τίποτε άλλο για αυτό παρά μόνον χαρτί και μελάνι. Το κράτος των ΗΠΑ για όσους δεν το γνωρίζουν χρωστά στην FED τρεις φορές τον εθνικό πλούτο της χώρας. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, αυτό που χρωστάμε και εμείς με την σειρά μας, στους περίφημους «ιδιώτες δανειστές» δεν είναι τίποτε άλλο από χαρτί και μελάνι! Ως γνωστόν δε το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους δεν είναι προς την Ε.Ε., ούτε καν προς το ΔΝΤ, το οποίο αποτελεί παράρτημα αυτών των περίφημων «ιδιωτών δανειστών». Χρωστάμε κατ’ ευθείαν στους παγκόσμιους τοκογλύφους! Το ερώτημα που τίθεται, όμως, είναι το εάν μία τόσο μεγάλη κρίση, η οποία απαιτεί γενναία και τολμηρά μέτρα και αποφάσεις, εάν είναι δυνατόν να την αντιμετωπίσει το δεδομένο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, που εξουσιάζει την Πατρίδα μας. Το ερώτημα είναι ρητορικό, αφού αυτό ακριβώς το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο τοποτηρητής των συμφερόντων αυτών των περιφήμων «ιδιωτών δανειστών». Είναι ένα ολόκληρο σύστημα, το οποίο όλα δείχνουν και ο λαός το έχει αντιληφθεί (αλλά η αντίληψη δεν αρκεί…), το οποίο βυθίζεται όλο και περισσότερο στην αναξιοπιστία.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Παρακαταθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας στη Σύγχρονη Εσωτερική Αναζήτηση

Ο Πλάτωνας με τον Αριστοτέλη στην Αγορά της Αθήνας

Στην μεταβατική εποχή που διανύουμε, όπως και στο μεταίχμιο κάθε νέας εποχής, κάτι νέο κυοφορείται, καθώς το παρόν αποσυντίθεται για να προκύψει κάτι καινούργιο.

Στην νέα αυτή εποχή, ο άνθρωπος καλείται να επαναπροσδιορίσει την θέση του, τόσο σε σχέση με τον πνευματικό του εαυτό του, όσο και με την φύση, καθώς αιώνες τώρα ακολουθεί μία πορεία αποξένωσης.
Ζούμε σε έναν κόσμο που επικρατούν οι άνθρωποι της επιτυχίας και του χρήματος, και όχι της ηθικής και της αρετής, της πληροφορίας και όχι της γνώσης.



Η σύγχρονη επιστήμη μπορεί να εξελίσσεται ταχύτητα, είναι φανερό όμως ότι κάτι λείπει, καθώς σε επίπεδο κοινωνίας υπάρχει κρίση αξιών, μοναξιά και ατομισμός, αποξένωση του ανθρώπου από τον εαυτό του και την φύση, ενώ η παραγωγή όλο και περισσότερων υλικών αγαθών είναι πια ο υπέρτατος σκοπός της ζωής.

Ειδικά ο νέο-Έλληνας φέρει διπλή ευθύνη στους ώμους του. Ως συνεχιστής μίας απίστευτης πολιτιστικής κληρονομιάς οφείλει να αποκαταστήσει τον κομμένο ομφάλιο λώρο με την αρχαιοελληνική σκέψη, η οποία σε κάθε δύσκολη στιγμή της ανθρωπότητας αποτέλεσε την αφετηρία του Διαφωτισμού και της αναγέννησης, αλλά και να πρωτοστατήσει σε μία νέα αντίληψη για τον άνθρωπο, την ζωή, και τον κόσμο. Το να υπάρχεις "ελληνικός" σημαίνει τέσσερις τρόπους συμπεριφοράς σύμφωνα με τον καθηγητή Λιαντίνη:

1. Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από την φύση. Όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων.
2. Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.
3. Ότι αποθεώνεις την Oμορφιά. Γιατί η Oμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου
4. Και κυρίως αυτό... Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πως αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν.

Και αυτό ίσως επειδή, ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα των συνειδητών επιλογών του. Επιλογών που επηρεάζουν όμως όχι μόνο ίδιο, αλλά και το φυσικό περιβάλλον, στο οποίο έχει επιβληθεί και συνειδητά καταστρέφει, έχοντας ξεχάσει την αμφίδρομη σχέση που υφίσταται μεταξύ ανθρώπου και φύσης.

Έτσι όμως είναι σίγουρο πως θα θερίσουμε ότι ανεξέλεγκτα σπείραμε, γεωλογικές, μεταβολές και μόλυνση του περιβάλλοντος.

Αντίθετα με την σημερινή πρακτική, για την αρχαία Ελληνική αντίληψη Θεός και κόσμος ταυτίζονται, συνεπώς υφίσταται μία άρρητη ενότητα του ανθρώπου και της φύσης, άρα και σεβασμός του πρώτου έναντι της.

Για την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και επιστήμη, ο κόσμος δημιουργήθηκε κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η ίδια του η δομή, περιείχε το μυστικό μιας ιερής και αιώνιας τάξης, που αποκαλύπτεται ως κοσμική και πλανητική αρμονία, και εν τέλη εξατομικεύεται στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Όταν κατανοηθεί αυτή η θέση μας αποκαλυπτεται ένα κλειδί για την κατανόηση τόσο του εαυτού μας, όσο και του σύμπαντος.

Για τον Δημόκριτο ο άνθρωπος είναι μικρογραφία του κόσμου, η αντανάκλαση του Μακρόκοσμου, ένα μικρό σύμπαν, καθώς αποτελείται από εκατομμύρια μικρότερες ζωές, οι οποίες αποτελούν όχι μόνο το φυσικό του σώμα αλλά όλη του την ύπαρξη και στις υπόλοιπες διαστάσεις. Ο Ηράκλειτος έλεγε "Εκ των πάντων Εν, και εξ Ενός τα πάντα", και "οδός άνω και κάτω μία", ενώ ο Μάρκος Αυρήλιος εκφράζοντας τις θέσεις των στωικών έγραφε πως:

"Tα πάντα αλληλοσυμπλέκονται και η σύμπλεξη αυτή είναι κάτι το ιερό, και σχεδόν κανένα δεν είναι ξένο με το άλλο. Διότι όλα είναι συντεταγμένα ως σύνολο, και διακοσμούν τον ίδιο κόσμο."

Διαβάστε περισσότερα...

Πορεία προς το μέτωπο (28η Οκτωβρίου 1940)

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χειμάρρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σχεδόν

οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.

Δώδεκα μέρες κιόλας είχαμε μεις πιο πίσω, στα χωριά. Κι απάνω που συνήθιζε τ’ αυτί μας πάλι στα γλυκά τριξίματα της γης, και δειλά συλλαβίζαμε το γάβγισμα του σκύλου ή τον αχό της μακρινής καμπάνας, να που ήταν ανάγκη, λέει, να γυρίσουμε στο
μόνο αχολόι που ξέραμε: στο αργό και στο βαρύ των κανονιών, στο ξερό και
στο γρήγορο των πολυβόλων.

Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω απ’ τον άλλο, ίδια τυφλοί.
Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου, φορές, εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή μας.
Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ’ ένα μικρό δαδί, μία – μία εμοιραζόμασταν
τη σταφίδα.

Ή φορές πάλι, αν ήταν βολετό, λύναμε βιαστικά τα ρούχα και ξυνόμασταν με λύσσα ώρες πολλές, όσο να τρέξουν τα αίματα. Τι μας είχε ανέβει η ψείρα ως το λαιμό, κι ήταν αυτό πιο κι απ’ την κούραση ανυπόφερτο. Τέλος, κάποτε ακουγότανε στα σκοτεινά η σφυρίχτρα, σημάδι ότι κινούσανε, και πάλι σαν τα ζα τραβούσαμε μπροστά να κερδίσουμε δρόμο, πριχού ξημερώσει και μας βάλουνε στόχο τ’ αερόπλανα.
Επειδή ο Θεός δεν κάτεχε από στόχους ή τέτοια, κι όπως το ΄χε συνήθειο του,
στην ίδια πάντοτε ώρα ξημέρωνε το φως.

Τότες, χωμένοι μες στις ρεματιές, γέρναμε το κεφάλι, από το μέρος το βαρύ, όπου δεν βγαίνουνε όνειρα. Και τα πουλιά μας θύμωναν, που δεν δίναμε τάχα σημασία στα λόγια τους – ίσως και που ασκημίζαμε χωρίς αιτία την πλάση. Άλλης λογής εμείς χωριάτες,
μ’ άλλω λογιώ ξινάρια και σιδερικά στα χέρια μας, που ξορκισμένα να ΄ναι.
Δώδεκα μέρες κιόλας, είχαμε μεις πιο πίσω στα χωριά κοιτάξει σε κατρέφτη, ώρες πολλές, το γύρο του προσώπου μας. Κι απάνω που συνήθιζε ξανά το μάτι μας
τα γνώριμα παλιά σημάδια, και δειλά συλλαβίζαμε το χείλο το γυμνό ή το χορτάτο από
τον ύπνο μάγουλο, να που τη δεύτερη τη νύχτα σάμπως πάλι αλλάζαμε, την τρίτη ακόμη πιο πολύ, την ύστερη, την τέταρτη, πια φανερό, δεν ήμασταν οι ίδιοι.
Μόνε σα να πηγαίναμε μπουλούκι ανάκατο, θαρρούσες, απ’ όλες τις γενιές και τις χρονιές, άλλοι των τωρινών καιρών κι άλλοι πολλά παλιών, που ΄χαν λευκάνει
απ’ τα περίσσια γένια. Καπεταναίοι αγέλαστοι με το κεφαλοπάνι, και παπάδες θερία, λοχίες του 97 ή του 12, μπαλτζήδες βλοσυροί πάνου απ’ τον ώμο σειώντας το πελέκι, απελάτες και σκουταροφόροι με το αίμα επάνω τους ακόμη Βουλγάρων και Τούρκων.

Όλοι μαζί, δίχως μιλιά, χρόνους αμέτρητους αγκομαχώντας πλάι – πλάι, διαβαίναμε
τις ράχες, τα φαράγγια, δίχως να λογαριάζουμε άλλο τίποτε. Γιατί καθώς όταν βαρούν απανωτές αναποδιές τους ίδιους τους ανθρώπους πάντα, συνηθάν εκείνοι στο Κακό, τέλος του αλλάζουν όνομα, το λεν Γραμμένο ή Μοίρα – έτσι κι εμείς επροχωρούσαμε
ίσια πάνου σ’ αυτό που λέγαμε Κατάρα, όπως θα λέγαμε Αντάρα ή Σύγνεφο.
Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι απ’ τη λάσπη όπου φορές εκαταβούλιαζε ίσαμε
το γόνατο.
Επειδή το πιο συχνά, ψιχάλιζε στους δρόμους έξω καθώς μες στην ψυχή μας.

Κι ότι ήμασταν σιμά πολύ στα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες, μήτε αρρώστους και γερούς, μήτε φτωχούς και πλούσιους, το καταλαβαίναμε. Γιατί κι ο βρόντος πέρα, κάτι σαν καταιγίδα πίσω απ’ τα βουνά, δυνάμωνε ολοένα, τόσο που
καθαρά στο τέλος να διαβάζουμε το αργό και το βαρύ των κανονιών, το ξερό και
το γρήγορο των πολυβόλων.

Ύστερα και γιατί, ολοένα πιο συχνά, τύχαινε τώρα ν’ απαντούμε, απ’ τ’ άλλο μέρος να ΄ρχονται, οι αργές οι συνοδείες με τους λαβωμένους. Όπου απιθώνανε χάμου τα φορεία οι νοσοκόμοι, με τον κόκκινο σταυρό στο περιβραχιόνιο, φτύνοντας μέσα στις παλάμες, και το μάτι τους άγριο για τσιγάρο. Κι όπου κατόπι σαν ακούγανε για που τραβούσαμε, κουνούσαν το κεφάλι, αρχινώντας ιστορίες για σημεία και τέρατα.

Όμως εμείς το μόνο που προσέχαμε ήταν εκείνες οι φωνές μέσα στα σκοτεινά,
που ανέβαιναν, καυτές ακόμη από την πίσσα του βυθού ή το θειάφι.
«Όι, όι, μάνα μου», «όι, όι, μάνα μου», και κάποτε, πιο σπάνια, ένα πνιχτό μουσούνισμα, ίδιο ροχαλητό, που ΄λεγαν, όσοι ξέρανε, είναι αυτός ο ρόγχος του θανάτου.
Ήταν φορές που εσέρνανε μαζί τους κι αιχμαλώτους, μόλις πιασμένους λίγες ώρες πριν, στα ξαφνικά γιουρούσια που κάναν τα περίπολα. Βρωμούσανε κρασί τα χνώτα τους,
κι οι τσέπες τους γιομάτες κονσέρβα ή σοκολάτες. Όμως εμείς δεν είχαμε, ότι κομμένα τα γιοφύρια πίσω μας, και τα λίγα μουλάρια μας κι εκείνα ανήμπορα μέσα στο χιόνι και
στη γλιστράδα της λασπουριάς.
Τέλος, κάποια φορά, φανήκανε μακριά οι καπνοί που ανέβαιναν μεριές-μεριές, κι οι πρώτες στον ορίζοντα κόκκινες, λαμπερές φωτοβολίδες.

Απ’ το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη

Διαβάστε περισσότερα...

Η "ΠΑΡΕΛΑΣΗ" ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΔΙΩΞΕ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ...

Αυτό είναι το νόημα που εξάγεται τελικώς και το έχουμε διατυπώσει εδώ και ώρα με προηγούμενες αναρτήσεις μας. Εννοείται πως κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν ήταν δυνατόν να παρελάσουν τα στρατιωτικά τμήματα κι αυτό είναι ΝΤΡΟΠΗ και απόλυτη ευθύνη του προδοτικού καθεστώτος. Αλλά η στάση του λαού της Θεσσαλονίκης αμέσως μετά την αποχώρηση των επισήμων, ήταν τόσο ξεκάθαρη που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το τι ακριβώς συνέβη. Οι Ελληνικές σημαίες και τα πολιτικά τμηματα που "παρήλασαν" έστω και κατ' αυτόν τον τρόπο καταχειροκροτήθηκαν. Οι ελάχιστες μεμονωμένες εξαιρέσεις του κύμματος αυτού, δεν αποτελούν σημείο άξιο αναφοράς.


Η στρατιωτική παρέλαση στην Θεσσαλονίκη ματαιώθηκε με υπαιτιότητα του πολιτικού συστήματος κι αυτός ήταν ο στόχος των συγκεκντρωμένων και όχι η παρέλαση. Γι αυτή την Εθνική ντροπή το πολιτικό σύστημα, το καθεστώς δηλαδή, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ!

Διαβάστε περισσότερα...

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 – ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους και καλή δύναμη σε όλους. Μακάρι σύντομα να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για όλους μας και να νοιώσουμε όπως ένοιωσαν οι πρόγονοί μας την πρώτη μέρα της Απελευθέρωσης.

ΑΡΧΕΙΑ ΗΧΟΥ

-ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΑΕΡΟΠΟΡΟΣ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΕΥΖΩΝΑΚΙ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΘΕΣΣΑΛΙΑ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΜΑΥΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – Ο ΝΑΥΤΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ

ΕΜΒΑΤΗΡΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ – ΠΙΝΔΟΣ

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΙΑΝΑ – Ω ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΑΙΣΧΥΛΟΥ – ΠΕΡΣΑΙ)

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ

ΜΕΤΑΞΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ! 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ...

Διάγγελμα Πρωθυπουργού, Ιωάννη Μεταξά, 28/10/1940

"Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.

Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Έλληνες

Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Ιωάννης Μεταξάς

Διαβάστε περισσότερα...

Η Παναγιά είναι πάντα μαζί μας

Διαβάστε περισσότερα...

Χρόνια Πολλά Αδέρφια

Αθάνατοι νεκροί
Της Αλβανίας τα βουνά ,
Οι λαγκαδιές κι οι κάμποι ,
Μεγάλοι στέκουν μάρτυρες
Της Λευτεριάς που λάμπει .
Το μαρτυράνε τα βουνά
Οι πέτρινοι σταυροί σας ,
το χώμα που αγκάλιασε
το ηρωικό κορμί σας .

Διαβάστε περισσότερα...

Διαβάστε περισσότερα...

Κανονικά η στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη.Μόνο οι σιχαμεροί πολιτικοί έφυγαν.

Κανονικά διεξάγεται η παρέλαση στη Θεσσαλονίκη και εν μέσω θερμών χειροκροτημάτων για τις ένοπλες δυνάμεις από τους πολίτες..
Πανηγυρισμοί και υβριστικά συνθήματα για τους πολιτικούς.
Μερικά από όσα ακούσαμε να φωνάζουν οι πολίτες...
Διώξαμε τους προδότες.Δεν αξίζουν να κάθονται σε εξέδρα επισήμων,αλλά σε εξέδρες με κρεμάλες.
Την ημέρα που....
οι Έλληνες είπαν ΟΧΙ αυτοί οι προδότες είπαν ΝΑΙ.
Αλήτες λέρες εργατοπατέρες.

Διαβάστε περισσότερα...

Αποδοκιμασίες στο Σύνταγμα

Oλοκληρώθηκε η μαθητική παρέλαση στο Σύνταγμα. Ισχυρή είναι η παρουσία της αστυνομίας, ενώ υπάρχει ένταση μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών. 


Πρώτη παρέλασε η μπάντα του Δήμου Αθηναίων με τα μέλη της να έχουν κρεμάσει μαύρες κορδέλες στα όργανά τους, προκαλώντας την οργή του Γ.Καμίνη, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες τους είχε προειδοποιήσει πως αν κατέβουν στην παρέλαση με οποιαδήποτε διαμαρτυρία θα τους καλέσει σε πειθαρχικό.
Εντωμεταξύ, αφαίρεσαν τα ταμπελάκια από τους μαθητές αφού μερικοί είχαν συνθήματα.
Επίσης, δημιουργήθηκε μικρή ένταση έξω από τη Μεγάλη Βρετανία όταν ομάδα πολιτών ανήρτησε πανό και άρχισε να φωνάζει συνθήματα κατά της οικονομικής πολιτικής.




Οι πολίτες όταν τους ζήτησαν οι αστυνομικοί να απομακρυνθούν τους απαντούσαν πως δεν δεχόμαστε εντολές από γερμανοτσολιάδες.


Στην πλατεία Συντάγματος ομάδα ατόμων επιτέθηκε σε αλλοδαπούς που πουλούσε ελληνικές σημαίες

Διαβάστε περισσότερα...

Ξεψύχησε η ελληνίδα, θύμα σατανιστών.

Τελικά δεν άντεξε και υπέκυψε στα εγκαύματα της η άτυχη 18χρονη νεαρή ομογενής, Κρίστη Θεολόγου, η οποία είχε πέσει θύμα του πιο αρρωστημένου σατανιστικού τελετουργικού, στην περιοχή του Γιοχάνεσμπουργκ.


Υπενθυμίζεται ότι σατανιστές έδεσαν την άτυχη Ελληνίδα, την περιέλουσαν με πετρέλαιο και της έβαλαν φωτιά! Σύμφωνα με τη νοτιοαφρικανική εφημερίδα Σταρ... την Κρίστη βοήθησε η φίλη της Μπρόνγουιν που την έπιασε, την έριξε κάτω και άρχισε να την κυλά στο έδαφος προσπαθώντας να σβήσει τη φωτιά.


Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο θάνατός της προήλθε από ανακοπή καρδιάς. 


Όσο για τους κατηγορούμενους αυτοί θα οδηγηθούν στο δικαστήριο την ερχόμενη Τρίτη.


Ας κάνουμε όλοι μία προσευχή για το κορίτσι.

Διαβάστε περισσότερα...

Έλληνες αντισταθείτε!

Τα έδωσε όλα…..
Ο πιο μεγάλος προδότης που πέρασε ποτέ…
Ο ανεγκέφαλος… που έκανε τρεις φορές λάθος όταν διάβαζε το «Πιστεύω» στην επίσκεψη του στο Άγιο Όρος …
Με την πιο δωσίλογη «παρέα» που θα μπορούσε να διαλέξει ποτέ προδότης…
Με την μεγαλύτερη έλλειψη τσίπας που υπήρξε ποτέ σε άνθρωπο…
Με το πιο σαρδόνιο , αμήχανο και κωμικοτραγικό χαμόγελο ανθρώπου που έχει πουλήσει την ψυχή του…
Φασιστόμουτρα από δίπλα του…. Οι εντολοδόχοι των κόμπλεξ του…. Τα «φερέφωνα» της βλασφημίας του…

Και καμιά 150 – πάνω κάτω - γιουσουφάκια, που έχουν πλέον στην συνείδηση των ελεύθερων Ελλήνων πιο λίγη αξία από ότι τα σκατά…
Κι όμως…

Αυτοί δεν κάνουν ότι κάνουν επειδή μπορούν…
Δεν ξεπουλάνε επειδή έχουν την εξουσιοδότηση…
Δεν προδίδουν επειδή είναι απλά «πουλημένοι»…
Τα κάνουν όλα αυτά επειδή νομίζουν ότι θα γλυτώσουν…
Και επειδή τους στηρίζουν διάφοροι «γερμανοτσολιάδες» στα κανάλια νομίζουν ότι στο τέλος θα ξεφύγουν….
Τσογλάνια…
Δεν έχουν ούτε δείγμα Ελληνικής ψυχής μέσα τους…
Και αυτή ακόμα την σκατοψυχή τους την έχουν κάνει CDS στην κόλαση εδώ και πολύ καιρό…
Και επειδή δεν έχουν Ελληνική ψυχή δεν ξέρουν το πιο απλό για τον Έλληνα….
Ότι ο Έλληνας αντιδρά όταν έχει το «μαχαίρι στον λαιμό»… Και ποτέ πριν….
Μόνο που τώρα το μαχαίρι ακούμπησε στην καρωτίδα….
Μια ζωή έτσι….
Χιλιάδες χρόνια έτσι….
Οι Πέρσες έπρεπε να φτάσουν στον Μαραθώνα για να τους σφάξουν οι Αθηναίοι…
Και έπρεπε να ξαναέρθουν στις Πλαταιές για να γραφεί στην ιστορία ως την δεύτερη μεγαλύτερη σφαγή σε μία μάχη στην παγκόσμια ιστορία….
Οι Βούλγαροι έπρεπε να μπούνε στην Μακεδονία μέχρι να τους στείλει πίσω τυφλούς και αλυσοδεμένους ο Βουλγαροκτόνος…
Οι Ιταλοί έπρεπε να πατήσουν στην Ήπειρο για να δοκιμάσουν τα μακροβούτια στην Αδριατική και οι Γερμανοί έκαναν άγημα στον Ελληνκό Στρατό στο Ρούπελ επειδή δεν μπόρεσαν να νικήσουν στα σύνορα της Μακεδονίας και της Θράκης…..
Βαλκανικοί Πόλεμοι…. Παγκόσμιοι Πόλεμοι…. πάντα το ίδιο….
Και τώρα το ίδιο θα γίνει…..
Τέλος τα γιαούρτια….
Τέλος τα γιουχαΐσματα….
Τέλος τα μπινελίκια….
Τώρα μόνο αντίσταση….
Αντίσταση στους δοσίλογους…. Στους προδότες που τους φέρανε…. Στους φασίστες που ξαναέρχονται σαν «επίτροποι»…..
Οι παππούδες μας δεν πολέμησαν…. τραυματίστηκαν…. σκοτώθηκαν στον πόλεμο εναντίον των φασιστών για να κλαιγόμαστε εμείς σήμερα σαν κότες που τις ξεπουπούλιασαν…
Πολέμησαν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι και να παίρνουμε θάρρος από τις θυσίες τους για να μπορούμε να πούμε κι εμείς ΟΧΙ!!!
Οι αγώνες το 1940 ήταν του κόσμου…. των Ελλήνων….. ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΛΗΤΩΝ!!!!
Και είναι πλέον η δική μας σειρά!!! Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΩΡΑ!!!
Αν δεν αντισταθούμε σήμερα εμείς τότε δεν έχουμε δικαίωμα ούτε μνημόσυνα να κάνουμε στους προγόνους μας ούτε να τους πηγαίνουμε λουλούδια στους τάφους τους!!!
Γιατί αν δεν σταθούμε άξιοι της θυσίας και της ανδρείας των προγόνων μας θα σηκωθούν και θα μας φτύσουν από τους τάφους τους!!!!
Πρέπει να νοιώσουμε όλοι μας μέσα στην καρδιά μας ότι η Ελλάδα δεν έμεινε στην ιστορία επειδή είχε τέτοια «παρτάλια» να την κυβερνούν……
ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ!!!
Ας είναι ευλογημένη η ώρα που θα βγει όλος ο Ελληνικός λαός να βροντοφωνάξει το δικό του ΟΧΙ…
Ας είναι κοντά η ώρα που οι Έλληνες θα δείξουν ότι τρέχει στις φλέβες τους το ίδιο αίμα με προγόνους τους….
Τότε θα είναι η ώρα της αντίδρασης μας… και θα είναι φοβερή…
Και τότε θα καταλάβουν οι δυνάστες μας ότι……
Όσο και να προσπαθήσουν να μας πάρουν την περιουσία μας… την ελπίδα μας… τα όνειρά μας…. την ίδια μας την ζωή….
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ!!!!!!
Και στο τέλος νικητές θα είμαστε εμείς…
αἰέν ἀριστεύειν

Διαβάστε περισσότερα...

38.000 ΟΧΙ στη Γερμανία από έναν Έλληνα!Μια απίστευτη ιστορία

Ο Ουϊνστον Τσώρτσιλ είχε πει το ιστορικό “οι ήρωες πολέμανε σαν ΄Έλληνες”. Όπως φάνηκε βέβαια εκ των υστέρων δεν ήταν μόνο αναγνώριση του αγώνα των Ελλήνων ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα,αλλά και εκδήλωση της ανησυχίας του,γι΄ αυτό το λαό που στα πολύ δύσκολα με κάποιο μαγικό τρόπο αφυπνίζεται,ενώνεται,πολεμά μέχρι θανάτου για την εθνική του αξιοπρέπεια. Γι΄ αυτό και αμέσως μετά τα καλά και θερμά του λόγια, ο Τσώρτσιλ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εθνικό διχασμό που ακολούθησε το τέλος της Κατοχής.

Δεν γνωρίζουμε αν ο Βρετανός πρωθυπουργός είχε στο μυαλό του κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που τον έκανε να εκφράσει το θαυμασμό του για τη μαχητικότητα των Ελλήνων. Δεν γνωρίζουμε αν είχε ακούσει ποτέ την ιστορία ενός Έλληνα λοχία που έχοντας απέναντί του τη πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή της εποχής, έμεινε μόνος του μέσα σ΄ ένα πολυβολείο και “έριξε” 38.000 σφαίρες εναντίον των Γερμανών εισβολέων! Σταμάτησε όταν του τελείωσαν οι σφαίρες και αφού είχε προξενήσει απίστευτες απώλειες στους Γερμανούς!

Η ιστορία του λοχία Δημήτρη Ίτσιου και το τραγικό του τέλος είναι ίσως το καλύτερο μήνυμα αυτή την ημέρα μνήμης. Και είναι ένα μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να σκύψεις,αν δεν το επιτρέψεις εσύ ο ίδιος.


6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

Ο Δημήτριος Ίτσιος γεννήθηκε το 1906 στην ακόμα σκλαβωμένη τότε Μακεδονία από Βλάχους γονείς. Παντρεύτηκε την Άννα Κ. Νανοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Αναστάση. Με την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο Μπέλες, πάνω από το χωριό του, τα Άνω Πορόια Σερρών.
Εκεί επάνω, στην κορυφογραμμή του Μπέλες, ήταν στημένα τα πρώτα πρόχειρα φυλάκια της προκάλυψης της «γραμμής Μεταξά». Λίγο πιο κάτω, σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από την οροθετική γραμμή, βρίσκονταν τα εννέα σκυρόδετα ελληνικά πυροβολεία, στημένα κατά μήκος της δεύτερης αμυντικής γραμμής. Οι υπερασπιστές των πυροβολείων, είχαν εντολή να αμυνθούν ώσπου ο στρατός του υποτομέα Ροδοπόλεως να συμπτυχθεί χωρίς απώλειες προς τα Κρούσια κι αμέσως μετά, να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις θέσεις τους με κανονική υποχώρηση, έχοντας ως πλεονέκτημα την άριστη γνώση της περιοχής.



Ο Ίτσιος κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8. Η ώρα είναι 5.15΄ όταν ψηλά στην «Ομορφοπλαγιά» του Μπέλες η πιο τέλεια πολεμική μηχανή της εποχής αρχίζει το καταστροφικό της έργο. Το πρώιμο γλυκοχάραμα έρχεται συντροφευμένο από ομοβροντίες Γερμανικών πυροβόλων, όλμων και πολυβόλων. Αρχίζει η επίθεση. Ανταπαντούν οι υπερασπιστές της προκάλυψης. Τα μάτια του Ίτσιου και των συντρόφων του κατακόκκινα απ’ την ολονύχτια αγρυπνία ερευνούν πόντο - πόντο το έδαφος μπροστά τους. Με το δάχτυλο στην σκανδάλη είναι έτοιμοι να αντιτάξουν σκληρή αντίσταση στην ιταμή επίθεση. Η προκάλυψη αντιστέκεται ηρωικά.
Ο ήλιος, στις πλαγιές του Μπέλες, αρχίζει σιγά - σιγά το καθημερινό του ανηφόρισμα. Κάποια στιγμή ακούγεται βόμβος αεροπλάνων. Τρία ή τέσσερα «στούκας» πλησιάζουν την περιοχή και ξερνούν σίδηρο και φωτιά. Στη σφοδρότητα των επίγειων και ουράνιων επιθέσεων δεν αντέχει άλλο η προκάλυψη. Αναδιπλώνονται οι υπερασπιστές της πρώτης γραμμής.



Έρχεται η σειρά των πολυβολείων. Θερίζουν τα πολυβόλα τους. Ατσάλινοι οι υπερασπιστές τους καθηλώνουν τους Γερμανούς. Τα αεροπλάνα βουτούν και ξαναβουτούν με λύσσα σκορπώντας φωτιά και όλεθρο. Τα οχυρά αντιστέκονται. Οι υπερασπιστές των πολυβολείων ποτίζουν με το αίμα τους τα ιερά χώματα της γενέθλιας γης.
Σταδιακά τα ελληνικά πυροβολεία Π3, Π4, Π5 και Π9, σιγούν. Ακολουθεί το Π6 που, περικυκλωμένο από τον εχθρό, έπειτα από σθεναρή αντίσταση, καταλαμβάνεται το μεσημέρι… Τα πυροβολεία Π7 και Π8, όμως, συνεχίζουν να μάχονται. Μέσα, βρίσκονται Έλληνες με ψυχή, θρεμμένοι με τα ιδεώδη της ελευθερίας, με τα ιδανικά της αυτοθυσίας. Έλληνες, που δε διαπραγματεύονται ούτε μια σπιθαμή ελληνικής γης… Γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ελπίδα γι’ αυτούς. Αλλά, δεν τους νοιάζει. Το πυροβολείο Π8, έχει στη διάθεσή του 38.000 φυσίγγια, που οι υπερασπιστές του είναι διατεθειμένοι να τα «ξοδέψουν» με τη «δέουσα τσιγκουνιά».
Κάποια στιγμή ο λοχίας Ίτσιος βλέποντας το μάταιο της θυσίας, διατάζει τους στρατιώτες της μονάδας του να εγκαταλείψουν το Π8. Ο ίδιος θα μείνει και θα προσπαθήσει να καλύψει μόνος του την σωτηρία τους. Μερικοί υπακούουν. Οι Ανωπορογιώτες όμως μένουν. Φίλοι και σύντροφοι στις δουλειές και στα γλέντια στο χωριό. Πιστοί συμμαχητές του τώρα στο Π8 στην απόφασή του για αντίσταση μέχρις εσχάτων. Στη θυσία.



Μεθυσμένος ο Ίτσιος από τους καπνούς και τη βαριά μυρωδιά της μπαρούτης, αλλά και σε κατάσταση έκστασης, αποκρούει με το πολυβόλο του τις λυσσασμένες απόπειρες των Γερμανών για κατάληψη του οχυρού του. Γυαλίζουν τα κράνη των σκοτωμένων Γερμανών στρατιωτών της Βέρμαχτ στον απριλιάτικο ήλιο. Οι επιθέσεις συνεχίζονται, πληθαίνουν, σκληραίνουν. Μα ο Ίτσιος δε σταματά με το πολυβόλο του να σκορπά τον όλεθρο και το θάνατο στο Γερμανό εισβολέα. Όσο πιο πολύ κρατήσει στο μετερίζι του, τόσο ποιό ασφαλής θα γίνει η υποχώρηση των άλλων προς τα Κρούσια. Ούτε σκέψη για τη δική του σωτηρία με φυγή.
Η χαρά της θυσίας για την πατρίδα δίνει φτερά στην ψυχή, στα χέρια, στο πολυβόλο του λοχία. Οι άδειοι κάλυκες γεμίζουν τον ελεύθερο χώρο του πολυβολείου. Το τηλέφωνο με τη Διοίκηση από ώρα έχει σιγήσει. Κάποια στιγμή τελειώνουν τα πυρομαχικά. Αμέσως μετά ακολουθεί μια αλλόκοτη σιωπή. Οι Γερμανοί λουφάρουν. Αυτό φαίνεται, περίμεναν. Το τελείωμα των φυσιγγιών. Ο Λοχίας με τους συντρόφους του, γνωρίζουν πως έπραξαν το καθήκον τους. Πολέμησαν για την πατρίδα, για τις οικογένειές τους, τους φίλους τους. Ξέρουν πως μάλλον δεν θα ξαναδούν ποτέ τους δικούς τους ανθρώπους, για τους οποίους υπεραμύνθηκαν.
Με δυσκολία ανοίγουν τη βαριά σιδερόπορτα του φρουρίου τους. Τα άδεια φυσίγγια την έχουν φρακάρει. Σε λίγο βρίσκονται έξω. Στο γεμάτο από καπνούς, μυρωδιά μπαρούτης και θάνατο αέρα του βουνού.



Είναι προχωρημένο απόγευμα. Κράτησαν για καλά. Στην κατάσταση αυτή -μισοζαλισμένοι και ιδρωμένοι από την περίεργη σιωπή - ούτε που κατάλαβαν την περικύκλωσή τους, άοπλοι αυτοί, από ομάδα Γερμανών.
«Οι άνδρες, όσοι δεν εφονεύθησαν, συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι και μαζί μ’ αυτούς κι ο Λοχίας Ίτσιος Δημήτριος, αρχηγός του Πυροβολείου Π8. Το πυροβολείον τούτο, δια του φοβερού, πράγματι, πυρός, επέφερεν εις τους Γερμανούς τεραστίας φθοράς. Δι’ αυτό ο επικεφαλής αυτών Αξιωματικός, ζητάει να μάθει τον Αρχηγόν», μας πληροφορεί ο Συνταγματάρχης Γιακουμής στο πολεμικό του ημερολόγιο.
Ο επικεφαλής αξιωματικός σε άπταιστα Ελληνικά ζητά τον αρχηγό του φρουρίου Π8. Η σκηνή που ακολουθεί, ζωντανεύει, χωρίς υπερβολή, την Αλαμάνα με το Διάκο της πάνω στα Μακεδονικά βουνά. Ευθυτενής, με αγέρωχη αξιοπρέπεια χωρίς ίχνος πρόκλησης και ανόητης επίδειξης, κάνει ο Ίτσιος δυο - τρία βήματα μπροστά, χαιρετά στρατιωτικά το Γερμανό Αξιωματικό και με σταθερή φωνή αναφέρει:
- Ίτσιος Δημήτριος, λοχίας πεζικού.

Ξαφνιάζεται ο άλλος. Στα μάτια του εύκολα θα μπορούσε να διακρίνει κανείς το θαυμασμό του για το παλληκάρι.
- Συγχαρητήρια λοχία. Με τη γενναιότητά σου ζωντάνεψες εδώ πάνω, σε τούτα τα βουνά, την πανάρχαια ιστορία των προγόνων σου.
Αμέσως μετά του κάνει νεύμα να τον ακολουθήσει. Τον οδηγεί στο ξέφωτο μπροστά από το πολυβολείο, και δείχνοντας του τις δεκάδες των πτωμάτων των στρατιωτών του - πάνω από 200 κατά έγκυρη εκτίμηση - του λέει:
- Αυτό που βλέπεις λοχία είναι έργο δικό σου.
Ο Ίτσιος γαλήνιος σαν όλους τους πραγματικούς ήρωες απαντά λακωνικά:
- Έπραξα το καθήκον μου.
- Εσύ έπραξες το καθήκον σου. Τώρα η σειρά μου να «εκτελέσω» κι εγώ το δικό μου καθήκον.

Και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ελλήνων και Γερμανών στρατιωτών, βγάζει το πιστόλι του και στυλώνοντάς το στον κρόταφο του παλληκαριού τον εκτελεί εν ψυχρώ. Πέφτει άψυχο το παλληκάρι στα πόδια του εκτελεστή του. Μια αυλακιά άλικο αίμα πνίγει τα πρώτα αγριολούλουδα της «Ομορφοπλαγιάς» σημαδεύοντας τα όρια της γενναιότητας της πατριδολατρίας και της θυσίας από τη μια και της βαρβαρότητας, του φασισμού και της απανθρωπιάς από την άλλη. Ψυχρή, εγκληματική δολοφονία. Ο Γερμανός ήξερε καλά πως τη στιγμή εκείνη, διέπραττε ένα έγκλημα πολέμου, μια στυγνή κι αποτρόπαια δολοφονία, μπροστά στα απορημένα βλέμματα των δικών του στρατιωτών και στα γεμάτα πίκρα και αγανάκτηση βλέμματα των συμπολεμιστών του Ίτσιου. Γιατί, ο λοχίας τους, δεν έπεσε. Δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Έφυγε από τη ζωή άδικα, μια όμορφη Απριλιάτικη ημέρα στην καρδιά της άνοιξης…
Η θυσία του έχει καταγραφεί σε σχετική πολεμική έκθεση του 111/70 τάγματος Πεζικού, όπου μεταξύ των άλλων, αναφέρονται :
«….ο γενναίος Ίτσιος Δημήτριος με το σκληρό θάνατό του θα εισέλθει στο πάνθεον των ηρώων και η ιστορία θα αναγράφει το όνομά του προς παραδειγματισμό των επερχόμενων γενεών....»



Το πτώμα του, μαζί με αυτά των άλλων συμπολεμιστών του, ετάφη στην Ομορφοπλαγιά. Το 1946, η σύζυγός του, Άννα, μαζί με άλλους συγχωριανούς, ξέθαψαν και μετέφεραν τα οστά του και των άλλων πεσόντων στο Ηρώο του χωριού Άνω Πορόια. Είναι η χρονιά που απονέμεται μεταθανάτια στο λοχία ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας για τη γενναιότητα και το θάρρος του. Πολλά χρόνια μετά στήνεται στην «Ομορφοπλαγιά» και κοντά στο θρυλικό πλέον Π8 αναμνηστική στήλη, το δε στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του ονομάζεται «Στρατόπεδο Ίτσιου». Τέλος στις 10 Αυγούστου 1980, σε επίσημη τελετή γίνονται τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της κεντρικής πλατείας του χωριού Άνω Πορόια.
Σήμερα, επίκαιρα όσο ποτέ, ο ήρωας Δημήτριος Ίτσιος βροντοφωνάζει με τη χάλκινη σιωπή της προτομής του από την κεντρική πλατεία του Μακεδονίτικου κεφαλοχωριού, σε απόσταση αναπνοής από τα συμβατικά σύνορα του ασύνορου Ελληνισμού, ότι τα κόκκαλα των παλαιών και νέων Μακεδόνων ηρώων τσακίζουν αλύπητα τα βέβηλα χέρια φίλων και εχθρών, για όποια απόπειρα καπήλευσης της Ελληνικής ιστορίας.

- Ίτσιος Δημήτριος του Ευσταθίου...
- Παρών!

Διαβάστε περισσότερα...

Διαβάστε περισσότερα...

Τα ΟΧΙ του Ελληνισμού ………

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Τώρα που διερχόμαστε μία μείζονα κρίση, οικονομική, ηθική, πνευματική, ακριβώς τώρα καθίσταται ακόμη πιο επίκαιρο το μήνυμα από το ΟΧΙ του 1940. Το ΟΧΙ που βεβαίως είπε ο Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς εκφράζοντας την άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας. Ήταν ένα ΟΧΙ κατά της ξένης εισβολής και υπέρ της ελευθερίας και της εθνικής αξιοπρέπειας. Οι φράσεις του Μεταξά προς τον Ιταλό Πρέσβυ Γκράτσι ήταν: “Alors c’ est la guerre”, που σημαίνει στα γαλλικά: Λοιπόν, έχουμε πόλεμο. Και το ΟΧΙ αυτό επαναλήφθηκε χιλιάδες φορές από απλούς φαντάρους και αξιωματικούς, από κληρικούς και λαϊκούς, από επιστήμονες και ολιγογράμματους μαχητές. Από άνδρες και γυναίκες που αισθάνθηκαν ότι προσεβλήθη η Παναγία κατά τον τορπιλλισμό της ΕΛΛΗΣ από ιταλικό υποβρύχιο στις 15 Αυγούστου 1940. Ο πόλεμος έγινε με υψηλά ιδανικά. Την Ορθόδοξη Πίστη και την Πατρίδα. Είχε ο απλός Έλληνας ισχυρούς προστάτες. Την Παναγία και την διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Τους ήρωες και τους μάρτυρες του Γένους.
Έγραψε σχετικά ο σπουδαίος λόγιος και δημοσιογράφος Σπύρος Μελάς: «Από αυτό το καμπαναριό της Μεγαλόχαρης αντιλάλησε ως τα πέρατα του Ελληνισμού η καμπάνα του εθνικού συναγερμού, όταν ο Ιταλός, αφήνοντας τον ακήρυχτο πόλεμο, ήρθε στις φανερές εχθροπραξἰες. Ο σεπτός ναός της παρθένου στάθηκε το ψυχικό στρατηγείο του έθνους. Μία θεία κόρη στρατηγεύει πάντα στους μεγάλους πολέμους των Ελλήνων. Η Αθηνά παράστεκε τους ήρωες στην Ιλιάδα. Τα στρατεύματα και ατ καράβια μας, στο αγώνα τούτο της λευτεριάς, η Μεγαλόχαρη της Τήνου…».
Ο Εμμανουέλε Γκράτσι, ο Ιταλός Πρέσβυς που επέδωσε στο Ιωάννη Μεταξά το επαίσχυντο τελεσίγραφο τα ξημερώματα της 28.10.1940, παραδέχεται ότι: «Το έγκλημα της Τήνου είχε γι’ αποτέλεσμα, να μην πω έκαμε το θαύμα, να δημιουργηθεί σ’ όλην την Ελλάδα μια απόλυτη ενότητα ψυχών. Μοναρχικοί και Βενιζελικοί, οπαδοί και αντίπαλοι της 4ης Αυγούστου, πείστηκαν πως έναν μόνο αδυσώπητο εχθρό είχε η Ελλάδα: Την Ιταλία. Και πως αν δεν γινόταν να αποφευχθεί μιά σύγκρουση με την Ιταλία, θα ήταν προτιμότερο ν’ αντιμετωπισθεί ο εχθρός με ανδρισμό, παρά να υποχωρήσει το ελληνικό έθνος μπροστά σ’ έναν εχθρό, που δεν δίσταζε να μεταχειρίζεται τέτοια μέσα…».
Δεν μπορούσε να ήταν διαφορετική η απάντηση των Ελλήνων στην εισβολή του Μουσσολίνι. Ο Ελληνισμός καταγράφηκε με χρυσά γράμματα στις δέλτους της παγκόσμιας ιστορίας κυρίως με τα ΟΧΙ του. Η αντίσταση των Πανελλήνων κατά της Περσικής εισβολής το 490-479 π.Χ. έσωσε την Ευρώπη από την ασιατική βαρβαρότητα . Σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο διδάσκονται με θαυμασμό το ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ του Λεωνίδα και το Ίτε παίδες Ελλήνων, που διέσωσε ο Αισχύλος. Το ΟΧΙ του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου το 1453 διέσωσε την τιμή και την υπερηφάνεια των Ελλήνων και κράτησε άσβεστη τη φλόγα της Μεγάλης Ιδέας. Είχε προηγηθεί, λίγα χρόνια πριν, το ΟΧΙ του Μάρκου Ευγενικού, Επισκόπου Εφέσου, προς τον Πάπα, ο οποίος ζητούσε την πλήρη υποδούλωση της Ορθοδοξίας στη Λατινική Δύση. Ο αείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Σερ Στήβεν Ράνσιμαν παραδέχεται ότι αυτό το ΟΧΙ διαφύλαξε την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και όταν η Εκκλησία επιβιώνει τότε επιβιώνει και ο Ελληνισμός. Το ΟΧΙ των Σουλιωτών και Σουλιωτισσών προς τον Αλή Πασά αποτέλεσαν τον πρόλογο του 1821. Το ΟΧΙ του Παπαφλέσσα θαυμάσθηκε ακόμη και από τον σκληρό αντίπαλό του, τον Αιγύπτιο Ιμπραήμ. ΤΟ ΟΧΙ των Μεσολογγιτών και η συγκινητική Έξοδός τους παρακίνησαν διαδηλώσεις φοιτητών στην Αγγλία και στη Γαλλία και θυελλώδεις συζητήσεις υπέρ του ελληνικού Αγώνα στα ευρωπαϊκά Κοινοβούλια.
ΤΟ ΟΧΙ κατά των Γερμανών Ναζί στο Ρούπελ θαυμάσθηκε ακόμη και από τον Χίτλερ και από τους αλαζόνες στρατηγούς του. Το ΟΧΙ κατά των βρετανών αποικιοκρατών που δήλωσαν οι Έλληνες Κύπριοι το 1955-59 ταπείνωσε μία ολόκληρη αυτοκρατορία και αναπτέρωσε το ηθικό του απανταχού Ελληνισμού. Τα μεγάλα συλλαλητήρια των Ελλήνων το 1992-94 εμπόδισαν τους ενδοτικούς να παραχωρήσουν το όνομα και τον πολιτισμό της Μακεδονίας στο θνησιγενές κρατίδιο των Σκοπίων. Το ΟΧΙ αυτό ελήφθη σοβαρά υπ’όψιν από φίλους και εταίρους, όπως δήλωσε προ ετών στην Αθήνα ο υπεύθυνος της Ευρ. Ενώσεως για τα Βαλκάνια, Ντέϊβιντ Όουεν. Οι Κύπριοι αδελφοί μας ξαναείπαν το ΟΧΙ τους στο κρίσιμο δημοψήφισμα του 2004. Έσωσαν το νησί τους από το σχέδιο Ανάν που θα έφερνε πλήρη Τουρκοκρατία στον βορρά και μερική τουρκοκρατία στον νότο. Και τα ΟΧΙ πρέπει να έχουν συνέχεια. Τώρα που υπό την πίεση των οικονομικών μας προβλημάτων καλούμεθα να δηλώσουμε πλήρη υποταγή σε ξένες αποφάσεις και να παραχωρήσουμε σε επικίνδυνο βαθμό την εθνική μας κυριαρχία.
Την 28η Οκτωβρίου 1940 ο μεγάλος ποιητής μας Κωστής Παλαμάς πρότεινε να μεθύσουν όλοι οι Έλληνες από το αθάνατο κρασί του 1821. Η πίστη στον Θεό και στην Παναγία, η συνείδηση της ιστορικής συνέχειας, η αίσθηση του χρέους απέναντι στην πατρίδα, στους προγόνους και στους επιγόνους, αυτά ήσαν πρωτίστως τα ιδανικά που ενέπνευσαν την εποποιία των βορειοηπειρωτικών βουνών. Για να μπορέσουμε σήμερα να επιβιώσουμε ως έθνος και ως αξιοπρεπείς Έλληνες είναι απαραίτητο να αναβαπτισθούμε στις σταθερές αρχές και αξίες της Ορθοδοξίας και της Ελληνικής Ιστορίας. Για να συνεχίσουμε τα ΟΧΙ του Ελληνισμού!

Διαβάστε περισσότερα...

Πρέπει να μιλήσει ο κυρίαρχος λαός

Πέστε, λοιπόν, στον ήλιο νάβρει ένα καινούριο δρόμο,
τώρα πια που η πατρίδα του σκοτείνιασε στη γη,
αν θέλει να μη χάσει από την περηφάνεια του»!

(Οδυσσέας Ελύτης: «’Aσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό
της Αλβανίας»)

Αυτές οι γραμμές γράφονται λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης. Δεν γνωρίζω ακόμα το ακριβές ύψος του κουρέματος, αλλά μικρή σημασία έχει το τελικό ποσοστό. Η ουσία του πράγματος είναι ότι ύστερα από 536 ημέρες Μνημονίου και έξι …αποτυχημένες συμφωνίες, που μας ανακοινώθηκαν ως σωτήριες, η Ελλάδα οδηγήθηκε στο Πραιτώριο. Όλη η συζήτηση γίνεται πλέον για να επανέλθει το ελληνικό χρέος το 2021, στα επίπεδα του 2009! Μα, τότε γιατί ο ελληνικός λαός υποβάλλεται σ’ όλες αυτές τις αιματηρές θυσίες; Και αν το 120% θα είναι διαχειρίσιμο το 2021, γιατί δεν ήταν το 2009;

Λύνεται το πρόβλημα;

Ας επιχειρήσουμε κάποιες πρώτες διαπιστώσεις:

- Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να μας πείσει, πως έσωσε εκ νέου τη χώρα. Προφανώς και δεν την έσωσε. Το ακριβώς αντίθετο! Ο κ. Παπανδρέου μας οδηγεί σ’ ένα βαρύ και μακρύ χειμώνα. Γιατί, αν το «κούρεμα» ήταν ….σωτηρία, δεν θα χρειαζόταν να υποβληθούμε σ’ όλη αυτή την ταλαιπωρία για να φτάσουμε ως εδώ.

- Όσο θα συνεχίζεται αυτή η βίαιη πολιτική, με τις περικοπές και την αβάσταχτη φορολογία, πολύ σύντομα ακόμα και ένα κούρεμα της τάξεως του 50%, δεν θα θεωρηθεί ικανοποιητικό, με αποτέλεσμα να αρχίσει νέος γύρος πιέσεων, όπως ακριβώς έγινε και μετά την απόφαση της 21ης Ιουλίου.

- Πολύ φοβούμαι, πώς αν η ελληνική οικονομία παραμένει σε βαθιά ύφεση το αίτημα για έξοδο της χώρας μας από το ευρώ θα βρει τόσους πολλούς και ισχυρούς υποστηρικτές, που θα είναι ένας δρόμος τον οποίον δύσκολα θα αποφύγουμε.

- Μετά το κούρεμα, η πρόσβαση της Ελλάδος στις αγορές θα είναι απαγορευτική για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Τουλάχιστον για μια δεκαετία. Αυτό σημαίνει πώς για όλη αυτή την περίοδο θα εξαρτώμεθα πλήρως για χρηματοδότηση από την Τρόϊκα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

- Όπως φαίνεται, το τίμημα που πρέπει να καταβάλλουμε για τη σωτηρία μας είναι βαρύ. Είναι ατιμωτικό. Πιθανότατα δυσβάσταχτο. Σε οικονομικό επίπεδο η Ελλάδα θα βυθιστεί σε μια παρατεταμένη λιτότητα που θα συμπιέσει το βιοτικό μας επίπεδο πολλές δεκαετίες πίσω.

- Επί πλέον οι τράπεζες για να συναινέσουν στο «κούρεμα» έχουν απαιτήσει και πιθανότατα λάβει, «high-quality collateral in guarantees»,όπως έλεγαν οι πληροφορίες. Απομένει να μάθουμε σε τι ακριβώς συνίστανται αυτές οι εγγυήσεις.

- Πρέπει να καταστεί απολύτως ξεκάθαρο, ποιες θα είναι επιπτώσεις στα ασφαλιστικά ταμεία γιατί με την παράταση της λιτότητας και την έξαρση της ανεργίας, μια δραματική απομείωση των περιουσιακών τους στοιχείων, θα ισοδυναμεί με ολική κατάρρευση.

- Σε πολιτικό επίπεδο, η Ελλάδα τίθεται υπό την επιτροπεία της Τρόϊκα. Προφανώς και δεν θα λέγεται έτσι ωμά στα συμπεράσματα της Συνόδου (θα βρεθεί ένας διπλωματικός τρόπος για να ειπωθεί κομψά), αλλά αυτή είναι η ουσία. Οι «μπάστακες» για τους οποίους είχε μιλήσει ο κ. Σκανδαλίδης, οσονούπω, θα του χτυπήσουν την πόρτα! Ήδη χθές ο κ. Ραϊμπάχ έκανε μια πρώτη …δοκιμή για αυτό που έρχεται.

Τι γίνεται από εδώ και πέρα;

Πρόκειται για τραγική ειρωνεία που ο κ. Παπανδρέου παρέδωσε ουσιαστικά τη διακυβέρνηση της χώρας παραμονές του «ΟΧΙ». Αναμφίβολα οι ευθύνες του είναι τεράστιες γιατί φτάσαμε εδώ και κυρίως γιατί επελέγη μια λύση την οποία ο ίδιος, μόλις πρίν από λίγους μήνες θεωρούσε καταστροφική. Πρέπει να εξηγήσει ο κ. Παπανδρέου στον ελληνικό λαό, πότε μας έλεγε την αλήθεια, αν και μάλλον έχει πάρει οριστικό διαζύγιο από την ειλικρίνεια.

Όπως προείπα, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο κ. Παπανδρέου θα μας εμφανίσει και αυτή τη συμφωνία ως ….επιτυχία. Το έχει ξανακάνει άλλωστε, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την 21η Ιουλίου. Όμως, ότι και να πεί, είναι ο Πρωθυπουργός της χρεοκοπίας.

Από σήμερα, την πατρίδα μας την περιμένουν δύσκολες μέρες και ακόμα δυσκολότερες αποφάσεις. Θα τα αποδεχθούμε αδιαμαρτύρητα;

Ποια είναι τα πολιτικά ερωτήματα;

1. Η όποια συμφωνία υπερβαίνει κατά πολύ το βίο αυτής της κυβέρνησης, άρα ο κ. Παπανδρέου δεν είχε την πολιτική νομιμοποίηση να δεσμεύσει τη χώρα για τόσο σοβαρά πράγματα και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως, ότι υπέγραψε τελεί υπό την τελική αίρεση του ελληνικού λαού, ο οποίος δεν τον είχε εξουσιοδοτήσει προς τούτο.

2. Η έγκριση αυτής της συμφωνίας δεν μπορεί να γίνει από την παρούσα Βουλή για δύο λόγους. Πρώτον γιατί αυτή η Βουλή εξελέγη με εντελώς διαφορετική εντολή. Και δεύτερον, γιατί βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τη βούληση του εκλογικού Σώματος.

3. Επειδή ακριβώς η νέα συμφωνία δεσμεύει την Πατρίδα μας για πολλά χρόνια, επιβάλλεται να αποφανθεί ο Ελληνικός λαός. Αυτό προφανώς και μπορεί να γίνει μ’ έναν τρόπο: εκλογές.

4. Αν παρ’ όλα αυτά ο κ. Παπανδρέου αποτολμήσει να κυρώσει τη συμφωνία με την Κοινοβουλευτική του πλειοψηφία, τότε είναι καθήκον της αντιπολίτευσης να την καταψηφίσει.

5. Στο ερώτημα τι θα γίνει, αν η συμφωνία δεν κυρωθεί από τη Βουλή, η απάντηση είναι μάλλον απλή. Η συμφωνία αυτή δεσμεύει την Ελλάδα για μια δεκαετία τουλάχιστον, άρα πρέπει να ερωτηθεί ο λαός αν συμφωνεί με τις πολιτικές που απορρέουν απ’ αυτήν. Και θα είναι μέγα ολίσθημα εκ μέρους του κ. Παπανδρέου και πρωτοφανής περιφρόνηση του ελληνικού λαού , αν προεξοφλήσει την ετυμηγορία του.

Καθώς αύριο είναι μια Μεγάλη Ημέρα, θα ήθελα να κλείσω με ένα ακόμα απόσπασμα του Ελύτη:

«Τώρα χτυπάει πιο γλήγορα τ’ όνειρο μες στο αίμα
-του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει:
Ελευθερία.
Έλληνες μες στα σκοτεινά δείχνουν τον δρόμο:
Ελευθερία
-για σένα θα δακρύσει από χαρά ο ήλιος.
Στεριές ιριδοχτυπημένες πέφτουν στά νερά,
καράβια μ’ ανοιχτά πανιά πλέουν μες στους λειμώνες…
Παιδιά! Δεν είναι άλλη γη ωραιότερη!..»

Η ιστορία δεν γράφεται με τα ναι….Αλλιώς, δεν θα υπήρχε Μαραθώνας, Θερμοπύλες, Σαλαμίνα, το Έπος του ’40….

Τελικά, μπορεί να ήταν σημαδιακό που έγινε τέτοιες μέρες…

Με τη γαλανόλευκη στα μπαλκόνια, ίσως αναλογιστούμε από πού ερχόμαστε και τι έχουμε υποχρέωση να διαιωνίζουμε…

Διαβάστε περισσότερα...