Ποτέ η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε από τις διεκδικήσεις της από την Γερμανία

Ανατροπή των δεδομένων από γερμανικό έγγραφο-ντοκουμέντο με το οποίο αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από τις διεκδικήσεις της κατά της Γερμανίας για τα ζητήματα του κατοχικού αναγκαστικού δανείου, καθώς και των πολεμικών, ιδιωτικών και δημοσίων, αποζημιώσεων.
Στο έγγραφο που...
δημοσιεύει η εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» και το οποίο απέστειλε η πρεσβεία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα, στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, τον Μάρτιο του 1967 αναφέρονται ρητά οι αξιώσεις της Τράπεζας της Ελλάδος από «χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις» την περίοδο της Κατοχής, αλλά την ίδια στιγμή συνδέει και αυτές τις αξιώσεις με εκείνες των αποζημιώσεων βάσει της Συμφωνίας του Λονδίνου.

Με το έγγραφο αυτό η γερμανική πρεσβεία απαντά σε σχετική ρηματική διακοίνωση της ελληνικής πλευράς της 9ης Νοεμβρίου 1966 προς τη Βόννη. Η τελευταία, λοιπόν, ρητά αναφέρει ότι ουδέποτε υπήρξε τέτοια ελληνική παραίτηση, κατόπιν απαντήσεως που η ίδια η κυβέρνηση της Βόννης έστειλε στην πρεσβεία της στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το έγγραφο, η γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα αναφέρει με τη ρηματική διακοίνωσή της (verbal note) με αριθμό πρωτοκόλλου Νο. 68/67 και ημερομηνία 31 Μαρτίου 1967 προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

«Κατά τη διάρκεια ανταλλαγής ιδεών μεταξύ της εξοχότητος του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών και του ομοσπονδιακού υπουργού Εξωτερικών δρος Γκέρχαρντ Σρέντερ που έλαβε χώρα στην Αθήνα τη 15η Οκτωβρίου 1966, η ελληνική πλευρά, μεταξύ άλλων, ήγειρε το ζήτημα των αξιώσεων τις οποίες η Τράπεζα της Ελλάδος ισχυρίζεται ότι έχει εναντίον της Γερμανίας και οι οποίες προέρχονται από ορισμένες χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις που διενεργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτό το πλαίσιο ο υπουργός Σρέντερ ανέφερε τις επιστολές του διευθυντή του ομοσπονδιακού υπουργείου των Οικονομικών Ράινχαρντ της 30ης Σεπτεμβρίου 1964 στον πρώην πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και του διευθυντή του ίδιου υπουργείου δρος Κάιζερ της 26ης Μαρτίου 1965 στον βουλευτή-καθηγητή Α. Παπανδρέου. Σε αυτές τις επιστολές γίνεται αναφορά σε δηλώσεις που έγιναν από αντιπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης το 1958 με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης της συμφωνίας μεταξύ της γερμανικής κυβέρνησης και της Ελλάδας που αφορά τη χορήγηση πίστωσης 200 εκατ. μάρκων».

http://dailynews24.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Φτάνει πια με τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο!

Γράφει ο Χρήστος Κουτσογιαννόπουλος
Ταξίαρχος(εα)
ΜΑ .Διεθνείς Σχέσεις
PhD. Επιχειρησιακή Οργάνωση

Σύμφωνα με στοιχεία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας τρεις χιλιάδες ίχνη τουρκικών αεροσκαφών στο....
Αιγαίο είχαν εντοπίσει τα ραντάρ της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας το διάστημα 2005-2009 με 452 σχηματισμούς τουρκικών αεροσκαφών να έχουν πραγματοποιήσει 1824 παραβάσεις,1.153 παραβιάσεις και 23 υπερπτήσεις. Από τους 452 σχηματισμούς 357 τουρκικά αεροσκάφη ήταν οπλισμένα και οι αναχαιτίσεις τους από ελληνικά αεροσκάφη εξελιχτήκαν σε σκληρές και επικίνδυνες εμπλοκές .Το 2009 η τουρκική αεροπορία στοχοποιησε με τις υπερπτήσεις τα νησιά Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι με μαχητικά F-16 και F-4E αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας αλλά και την δυνατότητα ουσιαστικής αντιμετώπισης της.

Από το 2009 μέχρι και σήμερα τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη οπλισμένα συνεχίζουν τις προκλητικές υπερπτήσεις πάνω από ελληνικό έδαφος έχοντας φέρει εις πέρας 79 φορές την αποστολή τους δίχως να ανοίξει μύτη.

Από αυτές τις υπερπτήσεις οι 51 σημειωθήκαν το 2009, οι 20 το 2010, οι 4 το 2011, οι 3 το 2012 και μια το 2013 για την οποία θα γίνει παρακάτω ειδική αναφορά. Από το 2009 και μέχρι σήμερα το σύνολο των υπερπτήσεων – παραβιάσεων-παραβάσεων ξεπερνά τις 4.700 με την Τουρκία να δίνει το στίγμα της σε αντίθεση με μια ανήμπορη ηττοπαθή και φοβισμένη Ελλάδα η οποία δεν μπορεί να ασκήσει ούτε τα αυτονόητα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Εκεί όμως που οι αριθμοί αλλά και η όποια εθνική κυριαρχία έχει απομείνει σε αυτή την χώρα χάνει εντελώς τη σημασία της είναι στις παραβιάσεις των Εθνικών Χωρικών Υδάτων (ΕΧΥ).

Εδώ τα νούμερα είναι εντελώς απογοητευτικά. Από το 2009 μέχρι σήμερα τουρκικά πολεμικά (φρεγάτες –κορβέτες –υποβρύχια κλπ) έχουν πραγματοποιήσει 868 παραβιάσεις των εθνικών χωρικών υδάτων διαπλέοντας τις περισσότερες φορές όλο το Αιγαίο φτάνοντας μέχρι και το Σούνιο.

Σε όλα αυτά προστέθηκε η νέα προκλητική ενέργεια της τουρκικής Αεροπορίας με υπέρπτηση τεσσάρων μαχητικών αεροσκαφών F-16 και F-4E πάνω από το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων δείχνοντας ότι ο σχεδιασμός των υπερπτήσεων μεταφέρθηκε από τα Δωδεκάνησα στο Ανατολικό Αιγαίο και αργότερα που; Τα συνολικά στοιχεία 7.700 περίπου υπερπτήσεων παραβιάσεων και παραβάσεων στον αέρα και την Θάλασσα δείχνουν την εικόνα μιας ανήμπορης και φοβισμένης Ελλάδας και πρεπει να προκαλέσουν όχι μόνο τον συνήθη προβληματισμό αλλά σχεδιαστικό σεισμό στο ΓΕΕΘΑ για την αντιμετώπιση τους.

Επειδή δεν είναι στις προθέσεις μου να προκαλέσω μόνο εντυπώσεις με την καταγραφή των ανωτέρω στοιχείων προτείνω ενδεικτικά μέτρα υπό την παρούσα οικονομική κατάσταση για εφαρμογή από όποιον επιθυμεί να βάλει ένα τέλος στην απαράδεκτη αυτή κατάσταση των τουρκικών προκλήσεων και η οποία αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και υπόθεση για μελέτη.

Eκπόνηση και εφαρμογή νέων κανόνων εμπλοκής στον αέρα και την θάλασσα.

Επανασχεδιασμός προώθησης σε επιλεγμένα αεροδρόμια( πέρα των προβλεπόμενων) μαχητικών αεροσκαφών αναχαίτισης για μείωση του χρόνου εμπλοκής.

Αναδιάταξη των αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού-μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς για Α/Α άμυνα απομακρυσμένων νήσων.

Κατεπείγουσα δοκιμή επιχειρησιακής αποδοχής και στην συνέχεια αναβάθμιση του αντιαεροπορικού –αντιβαλλιστικού συστήματος S-300PMU1σε PMU2 η σε ότι είναι δυνατόν για ανάγκες ΑΟΖ.

Συνεχής Έλεγχος του FIR Αθηνών και ειδικότερων περιοχών από τα αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και έλεγχου Erieye /Embraer-145H της 380 Μοίρας και μεταφορά των στοιχείων των τουρκικών προκλήσεων στο νέο αεροπορικό κέντρο επιχειρήσεων του NATO με ανάλογη στρατιωτική- διπλωματική εκμετάλλευση.

Δημιουργία περιφερειακού Κέντρου Διοίκησης και Ελέγχου στην Κρήτη για κάλυψη των νέων επιχειρησιακών αναγκών της ΑΟΖ με μετασταθμεύσεις αναλόγων οπλικών συστημάτων. Αντίστοιχο Κέντρο θα μπορούσε να υπάρχει και στην Κύπρο, επιτρέποντας τον καλύτερο συντονισμό του ελέγχου και της επιτήρησης της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ των δύο νησιών.

Παρουσία ενός ιπτάμενου ραντάρ Erieye /Embraer-145H στην Κρήτη για κάλυψη της ΑΟΖ προκειμένου να αξιοποιηθεί επικουρικά από το Κέντρο Διοίκησης και Ελέγχου για απόκτηση πιο αναλυτικής εικόνας.

Ανάπτυξη και εγκατάσταση δύο ραντάρ βραχέων κυμάτων με κάλυψη πέραν του ορίζοντα (HF OTH Radar) στην περιοχή της Αν. Κρήτης και ενός συστήματος ταυτοποίησης στόχων ADS (Automatic Dependant Surveillance. Η ταυτοποίηση μέσω transponders AIS ή IFF) αποτελεί μονόδρομο για την πολεμική αεροπορία και χάρη στη μεγάλη εμβέλεια αυτών των ραντάρ (200 ν.μ.) γνωρίζει η Π.Α ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει σε ένα τόξο που ξεκινά από τα παράλια της Μ. Ασίας και επεκτείνεται μέχρι μερικά μίλια από τις ακτές της Αφρικής.
Άμεση ενεργοποίηση των Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας και μέγιστη επιχειρησιακή ετοιμότητα των υπαρχόντων ναυτικών μέσων που είναι κρίσιμα για τον έλεγχο των εθνικών χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ.

Επίσπευση εργασιών παράδοσης των Υποβρύχιων 214 και των Πυραυλακάτων Vita.

Τέλος- φτάνει πια δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να επένδυσε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά επί του ΑΕΠ σε σύγκριση με τους λοιπούς συμμάχους- σε ότι αφορά τις αμυντικές της δαπάνες και να μην μπορεί να υπερασπίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα . Οι Ελληνες φορολογούμενοι πολίτες πρέπει να δουν και να αξιολογήσουν τα πλεονεκτήματα άμεσα. Τα Γενικά Επιτελεία πρέπει εκτός από τις προγραμματισμένες η έκτακτες διακλαδικές ασκήσεις να ασχοληθούν και με την τακτική ύπαρξη των 8.568 τουρκικών προκλήσεων σε αέρα και θάλασσα.


http://kostasxan.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Την τούρκικη σημαία θέλουν οι μογγόλοι στον Φλοίσβο

Τη σημαία με την ημισέληνο αξίωσε να σηκώσει στον Φλοίσβο ο τουρκικός επενδυτικός όμιλος Dogus, μετά την εξαγορά πακέτου μετοχών.

Έχετε όλες τις σημαίες των κρατών –μελών της Ε.Ε. Πρέπει να βάλετε και τη δική μας, καθώς είμαστε οι μεγαλύτεροι μέτοχοι», τόνισε ο εκπρόσωπος του γνωστού για τις σχέσεις του με το κεμαλικό κατεστημένο κ. Φερίτ Σαχένκ.

Όπως αναφέρει ρεπορτάζ κυριακάτικης εφημερίδας, ο διευθύνων σύμβουλος της μαρίνας Φλοίσβου κ. Στάυρος Κατσικάδης πάγωσε στο άκουσμα αυτού του αιτήματος. «Ξέρετε, ίσως μια τέτοια κίνηση να μην είναι ώριμη. Ίσως να έχουμε προβλημά και με το κόμμα της Χρυσής Αυγής», είπε.
Ακόμα όμως και αν αυτή τη φορά το συγκεκριμένο αίτημα δεν έγινε πραγματικότητα, είναι βέβαιο ότι η επόμενη πρόκληση δεν θα αργήσει να έρθει. Πολύ περισσότερο όταν οι Τούρκοι έχουν τοποθετηθεί και στις μαρίνες που αγόρασαν από τον όμιλο Κυριακούλη στα Γουβιά της Κέρκυρας, την Καλαμάτα, τη Λευκάδα και τη μαρίνα Ζέας.

Κι άλλες προκλητικές απαιτήσεις
Οι Τούρκοι σε λίγες ημέρες επεφύλαξαν κι άλλες εκπλήξεις στους Έλληνες συνεργάτες τους. Συγκεκριμένα απαίτησαν να μην υπάρχει συμμετοχή σε εκθέσεις τουρισμού υπό την ελληνική σημαία εάν δεν έχει υπάρξει αρχική ενημέρωση στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και να εξετάζονται όλα τα αιτήματα του ΕΟΤ από το διοικητικό κέντρο της Τουρκίας.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα σαν να μη φτάνουν όλα τα παραπάνω ο τουρκικός όμιλος έχει ζητήσει να πάρει πληροφορίες και για τον διαγωνισμό που θα προχωρήσει το ΤΑΙΠΕΔ στη μαρίνα της Μυκόνου, καθώς θεωρούν πως «η αξία της Μυκόνου στον χάρτη του Αιγαίου είναι τεράστια».

http://elas-lyste.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1193.html
http://www.eglimatikotita.gr/2013/04/blog-post_22.html

Διαβάστε περισσότερα...

Συνεχίζεται η σφαγή στην Συρία..

Ένοπλα σώματα πολιτοφυλακής συγκροτούν πλέον οι Χριστιανοί στη Συρία εναντίον των ισλαμιστών ανταρτών οι οποίοι συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο στην πολύπαθη αυτή χώρα χωρίς οι χριστιανικοί ναοί να αποτελούν εξαίρεση.

Οι πρώτες σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των ένοπλων αυτών σωμάτων αυτοάμυνας και των ανταρτών της al-Qaeda (η οποία υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ) σημειώθηκαν εχθές και σήμερα στην πόλη  Ζντειντέτ Άρτους, η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Δαμασκού στην οποία το χριστιανικό στοιχείο είναι έντονο.

Οι διώξεις, οι δολοφονίες και οι επιδρομές σε χωριά και περιοχές που πλειοψηφεί το χριστιανικό στοιχείο  που έχουν υποστεί οι χριστιανοί από τους ισλαμιστές, τους ώθησαν ουσιαστικά στην δημιουργία ένοπλων σωμάτων τα οποία και αναλαμβάνουν σιγά σιγά τον προστασία των περιοχών αυτών.

Παράλληλα ο συριακός Στρατός συνεχίζει τις εκκαθαριστικές του επιχειρήσεις τόσο στην Ζντειντέτ αλ Φαντλ όσο και στην Ζντειντέτ Άρτους –οι οποίες βρίσκονται κοντά στην Νταράγια- σε μια προσπάθειά του να εκδιώξει και τους τελευταίους πυρήνες των ανταρτών της al-Qaeda από την περιοχή. Οι μάχες διεξάγονται τις τελευταίες 4 ημέρες και σύμφωνα με το συριακό Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH).

Σε αυτές έχουν σκοτωθεί 44 αντάρτες, 75 πολίτες –κυρίως χριστιανοί- ενώ οι απώλειες από τις κυβερνητικές δυνάμεις ανέρχονται στους 38 στρατιώτες.

Είναι η πρώτη φορά που οι χριστιανοί της Συρίας – οι οποίοι αριθμούν το 10% του πληθυσμού της χώρας περίπου 2.5 εκατ.- έρχονται ως ξεχωριστό ένοπλο σώμα σε σύγκρουση με τους ισλαμιστές αντάρτες.

Στο μεταξύ στην ανατολική Συρία ισλαμιστές αντάρτες συγκρούονται με άνδρες των τοπικών φυλών για τον έλεγχο των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της περιοχής.
Μια διένεξη για ένα κλεμμένο βυτιοφόρο στην πόλη Μασρίμπ της επαρχίας Ντέιρ αλ Ζορ, στα σύνορα με το Ιράκ, εξελίχθηκε σε μάχη μεταξύ των φυλών και των μαχητών του Μετώπου της al-Nursa, που συνδέεται με την al-Qaeda  με αποτέλεσμα 37 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους  στη σύγκρουση που ξεκίνησε στα τέλη Μαρτίου και κράτησε τουλάχιστον 10 ημέρες.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, η φυλή Μασρίμπ ζήτησε βοήθεια από τις δυνάμεις του Άσαντ για να αντιμετωπίσει τους ισλαμιστές αντάρτες.Η Ηal-Nursa  αντέδρασε ανατινάζοντας 30 σπίτια μετά τη μάχη στην οποία σκοτώθηκαν 17 αντάρτες.

Οι ισλαμιστές αντάρτες βλέποντας τη θέση τους να επιδεινώνεται ζήτησαν σήμερα –για μια ακόμη φορά- την επέμβαση της «διεθνούς κοινότητας» όπως είπαν να πλήξει άμεσα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) τις θέσεις των βαλλιστικών πυραύλων του συριακού Στρατού. Οι αντάρτες χρησιμοποιώντας τη συνήθη δυτική φρασεολογία ζήτησαν την αεροπορική επέμβαση   έτσι ώστε να   «αποτρέψουν το καθεστώς της χώρας να τους χρησιμοποιήσει εναντίον του άμαχου πληθυσμού οπλισμένους με χημικές κεφάλες».

Παράλληλα ζήτησαν την δημιουργία  ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στα βόρεια και νότια σύνορα της χώρας για να επιτρέψουν σε χιλιάδες πρόσφυγες να επιστρέψουν  στις κατοικίες τους χωρίς το φόβο αεροπορικών επιθέσεων.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου που άλλαξε τον ρού της ιστορίας!..

Η νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Άρβηλα-Γαυγάμηλα το 331 π.Χ. οδήγησε την Περσική Αυτοκρατορία στο τέλος της και άνοιξε τον δρόμο στους "Ελληνες να επεκτείνουν την επιρροή τους προς ανατολάς μέχρι την Ινδία. Η νίκη εξασφάλισε την κυριαρχία του ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος στους επόμενους αιώνες.

Στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. ο Φίλιππος της Μακεδονίας είχε οργανώσει και εκπαιδεύσει έναν ισχυρό στρατό που αρχικά νίκησε και ακολούθως συνένωσε τις ελληνικές πολιτείες σε μια νέα Ελληνική Αυτοκρατορία, η οποία έγινε η ισχυρότερη στρατιωτική και οικονομική δύναμη της Δύσης. Μόνο η Περσική Αυτοκρατορία στην Ανατολή μπορούσε να ανταγωνιστεί την παγκόσμια ισχύ της. Ο Φίλιππος είχε καταστρώσει σχέδια για την κατάκτηση της Περσίας, άλλα δολοφονήθηκε πριν προλάβει να επιτεθεί στους αντιπάλους του. Ο γιος του Αλέξανδρος, ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία είκοσι ετών, αλλά είχε αρκετά χρόνια πολεμικών εμπειριών τις οποίες είχε αποκτήσει στο πεδίο της μάχης δίπλα στον πατέρα του, καθώς και κλασική μόρφωση από τον Αριστοτέλη.

Την εποχή που ανέλαβε ο Αλέξανδρος την εξουσία δεν είχαν αναπτυχθεί ακόμη ο σχεδιασμός και η στρατηγική της μάχης. Στην καλύτερη περίπτωση, η τακτική ήταν πρόχειρη οι αντίπαλοι συγκρούονταν κατά μέτωπον και νικητής αναδεικνυόταν συνήθως ο μεγαλύτερος και καλύτερα οπλισμένος στρατός. 

Ο Αλέξανδρος εισήγαγε τους τακτικούς ελιγμούς για την κύκλωση του εχθρού και για τον συντονισμό πεζών και έφιππων επιθέσεων. Πριν από αυτόν, ο πόλεμος έμοιαζε με οδομαχία- μετά από αυτόν, θύμιζε μια μαζική, αν και όχι πλήρως προετοιμασμένη, θεατρική παραγωγή.
Το 334 π.Χ. ο ελληνικός στρατός νίκησε τους Πέρσες στον Γρανικό ποταμό και ακολούθως βάδισε κατά της Ισσού, όπου πέτυχε νεά νίκη. Αν και η Περσία παρέμενε ισχυρή, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να προσθέσει νέα εδάφη στην αυτοκρατορία του πριν ολοκληρώσει την ήττα των Περσών. Ακολούθησε την ανατολική μεσογειακή ακτή κατακτώντας το σημερινό Ισραήλ και ακολούθως την Αίγυπτο. 

Ο θρύλος αναφέρει ότι, σε μια επίσκεψη του στους μεγάλους ναούς της Αιγύπτου, ο Έλληνας ηγέτης θεωρήθηκε γιος του Δία και όχι του Φιλίππου. Οι στρατιώτες του που ήδη τον λάτρευαν για τις ικανότητες και τη μεγάλη ανδρεία του στις σκληρές μάχες, δεν δυσκολεύτηκαν να τον αποδεχτούν σαν θεό.
Ο Αλέξανδρος σταμάτησε την εκστρατεία του για να ιδρύσει την Αλεξάνδρεια στις εκβολές του Νείλου .Εκτός από τη δημιουργία λιμανιού για το ναυτικό και ενός σημείου ανεφοδιασμού για τον στρατο του η Αλεξάνδρεια έγινε σύντομα εμπορικό, επιστημονικό και λογοτεχνικό κέντρο του ελληνικού κόσμου.
Το 331 π.Χ. ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με στρατό 40.000 πεζών και 7.000 ιππέων ακολουθώντας αντιστρόφως τον δρόμο από τη Μεσόγειο προς την Περσία, όπου διέσχισε τον Τίγρη και τον Ευφράτη χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση. Ο βασιλιάς των Περσών Δαρείος Γ' παρακολουθούσε την πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ συγκέντρωνε στρατεύματα από ολόκληρο το βασίλειο του. 

Στα τέλη Σεπτεμβρίου είχε δημιουργήσει έναν στρατό από 200.000 πεζούς και ιππείς, τους οποίους υποστήριζαν 200 πολεμικά άρματα και 15 ελέφαντες. Ορισμένοι υπολογισμοί ανεβάζουν τις δυνάμεις του σε 500.000 άτομα, αλλά είνο αμφίβολο αν ήταν διαθέσιμοι τόσοι πολλοί στρατιώτες ή αν μπορούσαν να συντηρηθούν με τα συστήματα ανεφοδιασμού εκείνης της εποχής.
Ο Δαρείος παρέταξε τον στρατό του σε μια μεγάλη ανοιχτή περιοχή περίπου εκατό χιλιόμετρα δυτικά των Αρβήλων. Ύστερα ισοπέδωσε το έδαφος για να μπορούν τα άρματα του να κινούνται εύκολα.
Ο Αλέξανδρος έφθασε στα Γαυγάμηλα, απέναντι από την αμυντική γραμμή του Δαρείου, στα τέλη Σεπτεμβρίου. 
Ορισμένες περιγραφές αναφέρουν έρουν ότι οι
Έλληνες ξεκουράστηκαν μερικές ημέρες, ενώ άλλες λένε ότι περίμεναν μόνο
μερικές ώρες πριν επιτεθούν. 

Το πρωί της 1ης Οκτωβρίου (η ακριβής ημερομηνία επιβεβαιώθηκε απο την αναφορά μιας σεληνιακής έκλειψης) ο Αλέξανδρος άρχισε την επίθεση. Επειδή μειονεκτούσε αριθμητικά σε αναλογία τουλάχιστον ένα προς πέντε δεν είχε άλλη επιλογή πάρα να χτυπήσει το περσικό κέντρο. Για να αποφύγει μια πιθανή κύκλωση του τοποθέτησε το πεζικό στο κέντρο, το ιππικό στις πτέρυγες και τις ισχυρές εφεδρείες του πιο πίσω.
Ο Δαρείος απάντησε με μια δική του επίθεση εναντίον του κέντρου των Ελλήνων. Τα άρματα και οι ελέφαντες του. ακολουθούμενοι από το ιππικό διέσπασαν τις προφυλακές και βρέθηκαν μπροστά στο ελληνικό πεζικό. Το περσικό ιππικό διέσχισε το ελληνικό μέτωπο άλλα αντί να στραφει και να επιτεθεί στις απροστάτευτες πτέρυγες του ελληνικού στρατού, συνέχισε την έφοδο του στα μετόπισθεν για να λεηλατήσει τα εφόδια και να σκοτώσει τους συνοδούς του στρατοπέδου.
Ο Αλέξανδρος αγνόησε τα μετόπισθεν του και επιτέθηκε αυτοπροσώπως στο κενό που άφησαν οι Πέρσες ιππείς, ενώ ταυτοχρόνως έστρεψε τις εφεδρείες του εναντίον των ανυπεράσπιστων περσικών πτερύγων. Η τακτική του ήταν υπέρτερη, αλλά ο μεγάλος αριθμός των Περσών καθυστέρησε μια γρήγορη ελληνική νίκη. Οι Πέρσες άντεξαν μέχρι τη στιγμή που είδαν τον Αλέξανδρο να διασπά το κέντρο τους και να πλησιάζει τον Δαρείο με το επιτελείο του. Όταν υποχώρησε ο Δαρείος, ο στρατός του, αν και εξακολουθούσε να υπερέχει σε αριθμό, διασπάστηκε και τράπηκε σε φυγή. Το ελληνικό ιππικό καταδίωξε και σκότωσε πολλούς Πέρσες που έφευγαν πανικόβλητοι. Ο Δαρείος διέφυγε, άλλα ένα πολύ μεγάλο μέρος των στρατιωτών του είχαν σκοτωθεί. Οι εκτιμήσει; για τις περσικές απώλειες ποικίλουν μεταξύ 40.000 και 100.000 ανδρών. Οι ελ ληνικές απώλειες δεν ξεπέρασαν τους 500 στρατιώτες.

Ο Αλέξανδρος και ο στρατός του κατέλαβαν σύντομα τις μεγάλες περσικές πόλεις, ενώ ο Δαρείος δολοφονήθηκε από κάποιο μέλος της κυβέρνησης του. Ο Αλέξανδρος δεν σταμάτησε την επίθεση του εναντίον της Περσικής Αυτοκρατορίας, αλλά συνέχισε προς την Κασπία θάλασσα και κατέλαβε όλες τις πε-ριοχές μέχρι τη βόρεια Ινδία. Κανένας στρατός δεν μπορούσε να τον σταματήσει εκτός από τον δικό του. Μετά από οκτώ χρόνια συνεχούς πολέμου, οι στρατηγοί του τον έπεισαν να γυρίσει στην πατρίδα. Καθ' οδόν, παρά τους ισχυρισμούς περί θεϊκής καταγωγής, ο Αλέξανδρος πέθανε σε ηλικία μόλις 33 ετών, πιθανόν απο ελονοσία σε συνδυασμό με άφθονη οινοποσία.

Με δεδομένο τον χρόνο προετοιμασίας και τους συντριπτικά ανώτερους αριθμούς δυνάμεων, ο Δαρείος θα μπορούσε ίσως να νικήσει τους Έλληνες στα Αρβηλα-Γαυγάμηλα. Ο αποφασιστικός παράγων, όμως, δεν ήταν οι αριθμοί ή ο χρόνος, αλλά η ηγεσία. Ο Αλέξανδρος ήταν απλώς, καλύτερος στρατηγός. Πιθανόν μια περσική νίκη ή ακόμη σημαντικότερο, ο θάνατος του Αλεξάνδρου στο πεδίο της μάχης να είχαν αλλάξει το μέλλον του κόσμου. Αντιθέτως, όμως, ο Αλέξανδρος χρησιμοποίησε τη νίκη του σαν κομβικό σημείο για την ένωση Ανατολής και Δύσης. Η μάχη το έδωσε τη δυνατότητα να διαδώσει τον ελληνικό πολιτισμό σε τεράστιες περιοχές, ενώ παραλλήλως ίδρυσε πάνω από είκοσι πόλεις που έγιναν τοπικά εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα.
Τα Αρβηλα-Γαυγάμηλα επηρέασαν επίσης άλλους στρατιωτικούς ηγέτες, οι οποίοι υιοθέτησαν την ελληνική τακτική που είχε νικήσει κατά πολύ περισσότερους εχθρούς. Αυτές οι μέθοδοι στρατιωτικών επιχειρήσεων επηρέασαν σημαντικά τους ηγέτες της μελλοντικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έδωσαν επί σης έμπνευση και γνώσεις για τις ναπολεόντειες κατακτήσεις περισσότερο από 20 αιώνες αργότερα.



Από το βιβλίο οι 100 μεγαλύτερες μάχες όλων των εποχών Michael Lee Lanning
Εκδόσεις Ενάλιος

Διαβάστε περισσότερα...

Στη Μανωλάδα τρέξαν πρώτοι, για τους Έλληνες δεν φάνηκαν ακόμη..

Άρον άρον ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ Δένδιας και το επιτελείο του με εντολή του κ Σαμαρά, προσέτρεξαν στην Μανωλαδα
όπου εκτυλίχθηκε το αιματηρό συμβάν, με τους μετανάστες και τους ....
επιστάτες τους, ανεβάζοντας πρωί πρωί φωτογραφία του στο  twitter και προφανώς θα ξεκαθαρίσει για ακόμη μια φορά πως θα παταχθούν αμείλικτα τα φαινόμενα Ρατσισμού με αφορμή το περιστατικό.

Επισκέφθηκε και τούς τραυματίες στο νοσοκομείο του Ρίου,αλλοδαπούς από το Μπαγκλαντές, οι οποίοι εξακολουθούν να νοσηλεύονται μετά την επίθεση στη Ν. Μανωλάδα

Για τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΕΣ Κ ΥΠΟΥΡΓΕ ΓΙΑΤΙ;;;; ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΡΕΞΑΤΕ ..ΠΟΥ  ΗΣΑΣΤΑΝ;;;

http://elas-lyste.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8808.html

ΣΧΟΛΙΟ: Μήπως έτρωγε φράουλες από τη Μανωλάδα;

freepen.gr

Σχόλιο Πελασγού : Χωρίς να υποστηρίζουμε τέτοιες ενέργειες, η μονομερής..ευαισθησία είναι μεγάλος ρατσισμός...

Διαβάστε περισσότερα...

Γκρεμίστηκαν τα ψεύδη της Τουρκίας περί τουρκικής καταγωγής των Πομάκων από τον Ερντογάν!

Καταρρέει η πολύχρονη προπαγάνδα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής
Σε κατάσταση σοκ οι τουρκοπράκτορες και οι αργυραμοιβοί Πομάκοι
Αμηχανία μεταξύ των Πομάκων που είχαν...
πιστέψει στα λόγια της Άγκυρας που τώρα αποδεικνύονται "ψεύτικα και μεγάλα"
Ο Τούρκος υπουργός Παιδείας ζητάει να διδάσκονται τα Πομάκικα στα σχολεία, ενώ επί χρόνια οι τουρκοπράκτορες της Θράκης διεμήνυαν πως δεν υπάρχει πομακική γλώσσα, άρα δεν υπάρχει ούτε πομακικό έθνος και λαός

Η πόλη Εσκίσεχίρ (ελλ. Δορύλαιο) της Τουρκίας, ανακηρύχθηκε σε πολιτιστική πρωτεύουσα του τουρκικού κόσμου για το έτος 2013. Πραγματοποιήθηκαν εντυπωσιακές εκδηλώσεις στο στάδιο «Ατατούρκ», όπου στις 23 Μαρτίου 2013, παρέστη και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρ.Τ. Ερντογάν. Η τελετή ξεκίνησε με ενός λεπτού σιγή και την ανάκρουση του τουρκικού εθνικού ύμνου. Ο Ερντογάν στην ομιλία του (η οποία μεταδόθηκε από τα τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια) αναφέρθηκε στα επιτεύγματα των Τούρκων, και επεδίωξε να υπογραμμίσει τα κοινά στοιχεία των λαών με τουρκική καταγωγή μέσα στους οποίους κατέταξε ονομαστικά τους: Καζάκους, Τουρκμένιους, Κιργίζιους, Ουζμπέκους, Τάταρους, Τούβα, Μπασκούρτ και …Γκαγκαούζους!

Αφού ονομάτισε τους «τουρκικούς λαούς», πέρασε σε δεύτερη κατηγορία λαών οι οποίοι δεν έχουν τουρκική καταγωγή, αλλά έχουν κοινή θρησκεία και κάποια κοινά πολιτιστικά στοιχεία με τους Τούρκους. Σε αυτούς, μεταξύ των Κούρδων, Αλβανών, Βοσνίων, Πακιστανών, Αφγανών, Περσών, Γεωργιανών και Λαζών, συμπεριέλαβε και τους …Πομάκους!
Άρα, κατά τον τούρκο πρωθυπουργό, όσο μπορεί να είναι Τούρκοι οι ΄Αραβες και οι Πέρσες, άλλο τόσο είναι Τούρκοι και οι Πομάκοι...

Η εντυπωσιακή δήλωση είναι ένα ακόμη ισχυρό ράπισμα στους γενίτσαρους Πομάκους της Ελληνικής Θράκης, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι Τούρκοι. Όσο και να φωνάζουν, όσο και να προσπαθούν να γίνουν πιο Τούρκοι και από τους Τούρκους, όσο και να μισούν και να προδίδουν τη χώρα στην οποία ζουν, Τούρκοι ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ! Θα είναι μαϊμού-ιμιτασιόν Τούρκοι, τους οποίους χρησιμοποιεί το Τουρκικό κράτος για να βλάπτει την Ελλάδα. Και όπως δήλωσε ένας γέρος Πομάκος: όταν τα κατσίκια γίνουν πρόβατα, τότε και οι Πομάκοι θα γίνουν …Τούρκοι!

Πραγματικά, πόσο ανόητος μπορεί να είναι κάποιος, ώστε να ισχυρίζεται ότι είναι Τούρκος, όταν οι ίδιοι οι Τούρκοι και ο πρωθυπουργός της χώρας τους, δεν τους θεωρούν Τούρκους; Για την εξήγηση του ψυχολογικού φαινομένου αρμοδιότεροι από εμάς είναι οι ψυχίατροι…

Όσον αφορά τους Γκαγκαούζους, τους οποίους σε αντίθεση με τους Πομάκους …ετίμησε ο Ερντογάν κατατάσσοντάς τους στους Τουρκικούς λαούς, σύντομα θα ξεσκεπάσουμε τα τουρκικά παραμύθια για την δήθεν τουρκική καταγωγή των Γκαγκαούζων. Η Ζαγάλισα διαθέτει μοναδικά ιστορικά ντοκουμέντα που καταρρίπτουν τις κατασκευασμένες τουρκικές θεωρίες.

«Να διδάσκονται τα Πομακικά στα σχολεία!»
Ιστορική δήλωση Τούρκου υπουργού

Μία ιστορική δήλωση (2.9.2002) του πρώην υπουργού Παιδείας της Τουρκίας, Necdet Tekin, παρουσιάζουμε στο παρόν φύλλο της Ζαγάλισα. Μία δήλωση που δεν είναι τυχαία, αφού το τουρκικό κράτος κατά καιρούς μέσω των επίσημων οργανισμών του, των τουρκικών εφημερίδων και του ίδιου του πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει αναγνωρίσει τους Πομάκους ως ξεχωριστή εθνότητα που ζει στην Τουρκία.

Καθόλου τυχαίες δεν είναι και οι διαδηλώσεις Πομάκων μέσα στην ίδια την Κωνσταντινούπολη, αλλά και σε χωριά και κωμοπόλεις όπου ζουν, για την αναγνώριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους και της εθνοτικής τους ιδιαιτερότητας. Αλλά και οι σύλλογοι που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια μέσα στην Τουρκία, οι εκδηλώσεις και τα στέκια παρουσίασης του πομακικού πολιτισμού, είναι ένα ακόμη τολμηρό βήμα. Μεγάλος εκφραστής της πομακικής ταυτότητας μέσα στην Τουρκία, είναι και ο φίλος και συνεργάτης της Ζαγάλισα κ. Ιμπραχήμ Κενάρ, μαχητικά άρθρα του οποίου φιλοξενούμε κατά καιρούς.

Η αναγνώριση των δικαιωμάτων των Πομάκων έρχεται σαν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Ο εκδημοκρατισμός της Τουρκίας, η σταδιακή πτώση του κεμαλισμού, το κουρδικό κίνημα, η σύνδεση με την ευρωπαϊκή οικογένεια κτλ, είναι παράγοντες που ωθούν το τουρκικό κράτος να παραχωρήσει δικαιώματα στις μειονότητές του. Έτσι, το 2002 το επίσημο κράτος θέλησε να κάνει ένα ακόμη βήμα προτείνοντας δημοσίως και από επίσημα χείλη, τη διδασκαλία μειονοτικών γλωσσών στα τουρκικά σχολεία. Στο επίκεντρο βρέθηκαν τα κουρδικά λόγω της δυναμικής του κουρδικού κινήματος. Αλλά, παράλληλα, ο τότε υπουργός Παιδείας είχε δηλώσει πως πρόθεση της κυβέρνησης ήταν να διδαχθούν και τα Πομακικά, τα Λαζικά και τα Τσερκέζικα, εφόσον διατυπωθούν σχετικά αιτήματα από τις ίδιες τις μειονότητες:
«MEB Necdet Tekin’e göre kurslar Kürtçe ile sınırlı değil; talep olursa Pomakça, Lazca, Çerkezçe için de benzer kurslar açılabilecek».

Ήταν μία κίνηση που ερχόταν σε αντίθεση με την ισχυρή κεμαλική λογική της Τουρκίας και για αυτό τελικά δεν προχώρησε. Αλλά στο διάστημα που έχει ακολουθήσει, με τις επανειλημμένες δηλώσεις των Τούρκων επισήμων για την ύπαρξη διαφορετικών εθνοτήτων μέσα στην Τουρκία, τη δημιουργία τηλεοπτικού σταθμού με αποκλειστικά κουρδόφωνο πρόγραμμα και τις δηλώσεις των ίδιων των μελών των μειονοτήτων για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, είναι βέβαιο, πως δεν θα αργήσει η διδασκαλία των πομακικών μέσα στην Τουρκία.

Η Ελλάδα είναι φυσικά ουραγός των εξελίξεων αυτών, αφού τα ελληνικά κόμματα κρέμονται από τα χείλη των βουλευτών Χατζηοσμάν (ΠΑΣΟΚ) ή του Χατζηγιουσούφ και Ζεϊμπέκ (ΣΥΡΙΖΑ) και των λίγων χιλιάδων κομματικών ψήφων τους, που κρίνονται πιο σημαντικοί από το συμφέρον της πατρίδας!

Ό,τι κι αν γίνει , στο τέλος, η μάχη για την πομακική γλώσσα θα κερδηθεί!

Πηγή εφημερίδα Ζαγάλισα

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγάλη πρόκληση από τους Αλβανούς!

O αλβανικός εθνικισμός που σε πολιτικό επίπεδο εκφράζεται από το κόμμα της Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας (στην πράξη είναι το πολιτικό σκέλος του UCK και του UCC) ίδρυσε στην Ελλάδα «μυστικό» παράρτημα του  με την ονομασία (Ερυθρόμαυρη συμμαχία- Τσαμουριά ) σύμφωνα με το αλβανικό πρακτορείο balkanweb.Lajmet.com .

Η ίδρυση του ελληνικού "βραχίονα" της...
Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας έγινε στην περιοχή της Θεσπρωτίας ("Τσαμουριά" την αποκαλούν) από «εκατοντάδες νέους» μεταδίδει το αλβανικό πρακτορείο.

Την ίδια στιγμή προβοκάτορες εθνικιστές Αλβανοί επέδραμαν και κατέστρεψαν το Μνημείο των νεκρών του υψώματος 731 στην Βόρειο Ήπειρο όπου το 5ο Σύνταγμα Πεζικού στον Β'ΠΠ έδωσε την πιο συγκλονιστική μάχη και είχε την μεγαλύτερη αμυντική επιτυχία των ελληνικών όπλων στον Β'ΠΠ.

Όλα αυτά λίγες ημέρες μετά την παράδοση από τον Α/ΓΕΕΘΑ στη ΣΜΥ της Σημαίας του ηρωικού 5ου ΣΠ! Τυχαίο; Δε νομίζουμε!

Σε ότι αφορά το αλβανικό κόμμα που φιλοδοξεί να κατεβάσει υποψήφιους στις ελληνικές εκλογές και να αποτυπώσει την δύναμη της "αλβανικής μειονότητας" στην Ελλάδα σύμφωνα με ανακοίνωση στα αλβανικά ΜΜΕ της Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας (AK) "Αυτή η κίνηση σηματοδοτεί την αποφασιστικότητα του να υπερασπιστεί τα δίκαια και την αξιοπρέπεια των Αλβανών  στην Ελλάδα στο ζήτημα της Τσαμουριάς το οποίο  αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του προγράμματος του του κόμματος".

Η ανακοίνωση του κόμματος «Ερυθρόμαυρη συμμαχία» αναφέρει  τα εξής: "Εκατοντάδες νέοι πατριώτες της Αλβανίας  κατάφεραν  μετά από αρκετές εβδομάδες  προσπάθειας στην  δημιουργία παρατήματος του κόμματος   στην  “Τσαμουριά” ( Εννοεί Θεσπρωτία ) και  την  ίδρυση κόμματος   για την προστασία των δικαιωμάτων, των συμφερόντων και της αξιοπρέπειας των περισσότερων από ενός  εκατομμύριου συμπολιτών μας  Αλβανών που ζουν, εργάζονται και σπουδάζουν στη γειτονική χώρα την Ελλάδα".

Η «Ερυθρόμαυρη  Συμμαχία - “Τσαμουριά», μετά την ίδρυση των πρώτων παραρτημάτων  στην Ηγουμενίτσα, αναμένεται να διευρύνει την δραστηριότητα  της σε όλη την Ελλάδα, με επίκεντρο  την  “Τσαμουριά”( Εννοουν Θεσπρωτία-Πρέβεζα ΚΤΛΠ. ).

Συνεχίζοντας η ανακοίνωση αναφέρει “Για πρώτη φορά, ένα αλβανικό πολιτικό κόμμα δημιουργεί το παράρτημα του στην Ελλάδα, δείχνοντας όλη  την προσοχή και την φροντίδα  του όχι μόνο στους (Αλβανούς από την Τσαμουριά ) αλλά σε όλους τους Αλβανούς μετανάστες που ζούν στην Ελλάδα , όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις. Πολλοί Αλβανοί πολιτικοί έχουν μιλήσει για λογαριασμό των μεταναστών  αυτά τα 23 χρόνια δημοκρατίας, αλλά  κανένας και τίποτα δεν υλοποιήθηκε  γι ‘αυτούς, ακόμη και το πιο  βασικό δικαίωμα «του εκλέγειν» στο κράτος καταγωγής τους.

Η ΕρυθρόμαυρηΣυμμαχία Τσαμουριά», εκτός από το πρόγραμμα και την εθνικιστική πλατφόρμα της ,  προτίθεται να λάβει μέρος σε εκλογικές αναμετρήσεις στη γειτονική Ελλάδα, ακόμη  στις τοπικές εκλογές. Αναμένεται ότι πάνω από 500 χιλιάδες Αλβανοί με δικαίωμα ψήφου θα υποστηρίξουν το κόμμα στην Ελλάδα". καταλήγει η ανακοίνωση.

http://www.anti-ntp.net/2013/04/blog-post_2992.html

Σχόλιο Πελασγού : Οι Αλβανοί είναι επικίνδυνοι και το δείχνουν με κάθε τρόπο.Ωστόσο, ένα θα καταφέρουν..Να αφυπνίσουν τον Ελληνισμό και να διεκδικήσει τις πατρίδες της Βορείου Ηπείρου!

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν ο Χριστόδουλος μας συμβούλευε..

H προρήση του  μακαριστού Αρχιεπισκόπου: «Θα μας μετατρέψουν σκόπιμα σε φτωχούς, και θα μας κυβερνούν πλούσιοι τραπεζίτες» επιβεβαιώνεται - δυστυχώς - σε εντυπωσιακό βαθμό

Όταν το 2005 ο Χριστόδουλος μιλούσε για «σχέδιο κατά της Ελλάδας», κάποιοι τον έβρισκαν υπερβολικό. Όταν, το 2006, είπε «να είστε έτοιμοι γιατί κάποιοι...
προετοιμάζουν γενική έφοδο κατά της χώρας», πολλοί δεν τον πήραν στα σοβαρά, υπνωτισμένοι από την εικονική πραγματικότητα της δήθεν «ισχυρής Ελλάδας». Όταν, το 2007, στο τελευταίο του μήνυμα, προέτρεπε για «αντίσταση και ανάκαμψη για ό,τι κινδυνεύει», είχε δει τις δύσκολες μέρες που έρχονταν και ήθελε να προειδοποιήσει.

"Κάποιοι ετοιμάζουν γενική έφοδο κατά της χώρας (18/2/2005)

Τα αίτια της πρωτοφανούς εκστρατείας εναντίον της Εκκλησίας δεν είναι μόνον τα ανομήματά μας, υπαρκτά ή μη, είναι και άλλα πολλά. Όλα δείχνουν, και πολλοί πλέον το αποδέχονται, ότι οι επιθέσεις είναι συντονισμένες και μεθοδευμένες.

Τα σκάνδαλα είναι, κατά βάσιν, το ισχυρό επικάλυμμα που απευθύνεται στον λαό για να τον διαθέσει δυσμενώς εναντίον μας και να προετοιμάσει τα πνεύματα για τη γενική έφοδο που, όπως φαίνεται, επακολουθεί.

Μία από τις έντεχνες μεθοδεύσεις επηρεασμού ιδίως της νεολαίας είναι η πρόσκληση για συμμετοχή νέων ανθρώπων, και ειδικώς σπουδαστών, σε εκπομπές διασυρμού της Εκκλησίας. «Πόνεσε» και «πονάει» τις αντιεκκλησιαστικές δυνάμεις η αυξανόμενη εμπιστοσύνη της ελληνικής νεολαίας προς την Εκκλησία και αυτό θέλουν να το ανακόψουν με κάθε τρόπο, ακόμη καταστρέφοντας την εικόνα της Εκκλησίας μέσα στην ψυχή τους. Αλλά η νεολαία μας, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, έχει και κρίση και πίστη.

Τούτη την ώρα των σαρωτικών μεταλλαγών που η παγκοσμιοποίηση επιφέρει στους λαούς, ο ελληνορθόδοξος χαρακτήρας μας είναι απαραίτητος στην κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση. Η ευρωπαϊκή κουλτούρα και παράδοση έχει άμεση αναφορά στην ελληνορθόδοξη ιδιαιτερότητα μας. Αυτά τα δύο οφείλουμε να τα καλλιεργήσουμε αναπόσπαστα• δηλαδή, να μην επιτρέψουμε να γίνουμε πολτός μέσα στην Ευρώπη, χωρίς συνείδηση πολιτισμού, αλλά ασφαλώς ούτε και εθνοσοβινιστές.

Τώρα είναι η ώρα για τη μεγάλη έξοδο της Εκκλησίας μας προς την Ευρώπη, με κοινό παρονομαστή τον χριστιανισμό απέναντι στους κινδύνους του τεχνοκρατισμού, των απρόσωπων δομών, του έντεχνου περιορισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πνευματικής φτώχειας. Αυτό το εξάμβλωμα θέλουν να επιβάλουν στον τόπο μας όσοι μάχονται την Εκκλησία ή θέλουν να της αφαιρέσουν ή, έστω, να της περιορίσουν— τη δυνατότητα αξιόπιστου λόγου.

Όσο ο παπάς της Εκκλησίας μας θα συνεχίσει το λαμπρό έργο του, όσο ο λαός θα μας εμπιστεύεται, κανείς δεν θα τολμά να μας επιτεθεί. Όταν όμως θα είμαστε ηθικά ανίσχυροι, τότε θα δεχτούμε έφοδο επιθέσεων και αυτή την πραγματικότητα βιώνουμε αυτόν τον καιρό. Δεν επιθυμώ να επεκταθώ περισσότερο στο σημείο αυτό, διότι γνωρίζω ότι όχι μόνο εμείς αλλά και ο λαός έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τα βαθύτερα αίτια της οργανωμένης αυτής πολεμικής του γενικευμένου δημόσιου διασυρμού, για την οποία όμως το έναυσμα το δώσαμε εμείς.

http://www.anti-ntp.net/2013/04/blog-post_5363.html

Διαβάστε περισσότερα...

το..ατυχές ραντεβού του Τσίπρα με τον Μπόμπολα..

Σκίζει τα ιμάτιά του ο ανεκδιήγητος Τσίπρας για τον Κόκκαλη.
Ενώ 15 μέρες ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ έχει καταπιεί την γλώσσα του για την νέα σύμβαση με την οποία ο ΟΠΑΠ δίνει άλλα 300 εκατ. ευρώ στον Κόκκαλη, ξαφνικά επανέρχεται και οδύρεται, ο Μέγας Υποκριτής, για την...
αποκρατικοποίηση του τζόγου!
Τα ταπεινά κίνητρα του Αλέξη Τσίπρα και η εργολαβία που έχει αναλάβει για την υπεράσπιση της διαπλοκής θα του καταστρέψουν το χαζοκόμμα του.
Σας θυμίζουμε ότι λίγες ώρες αργότερα από το ραντεβού Μπόμπολα με τον Τσίπρα, οι αγροφύλακες του Δένδια έκαναν ντου ξημερώματα και συνέλαβαν τους ανθρώπους στις Σκουριές μπροστά στα έντρομα μάτια των παιδιών τους.
Ιδού το αποτέλεσμα από τα ραντεβουδάκια του Τσίπρα με την διαπλοκή.
http://www.kourdistoportocali.com/articles/20379.htm

Διαβάστε περισσότερα...

Η "Σαρκοφάγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου"

Αξιοσημείωτα μνημεία στο μουσείο της Κωνσταντινουπόλεως είναι δύο μαρμάρινες σαρκοφάγοι, οι οποίες φέρουν σαφή χαρακτηριστικά  ελληνικής εργασίας (πιθανότατα της σχολής του Πραξιτέλη).

Η μια από τις σαρκοφάγους αυτές χρονολογείται στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. καιμιμείται μονόπτερο ιωνικό οικοδόμημα, που ανάμεσα στους κίονές του φαίνονται δεκαοκτώ γυναικείες μορφές που πενθούν. 

Η δεύτερη σαρκοφάγος ανήκει στα τέλη του 4ου αι. π.Χ. και μιμείται το σχήμα κατοικίας ή ναού πιθανότερα. Το μνημείο αυτό ονομάζεται συνήθως "σαρκοφάγος του Μ. Αλεξάνδρου" γιατί σε μια από τις πλευρές του έχει απεικονιστεί η μάχη της Ισσού και υπέθεσαν ότι είχε προοριστεί για το νεκρό του Μ. Αλεξάνδρου. Αν και η σαρκοφάγος από την αρχαιότητα είχε ληστευτεί, στο δάπεδο της βρέθηκε αρχαίο νόμισμα.του 3ου π.Χ. αιώνα.


Η σαρκοφάγος της Σιδώνας. Γνωστή ως Σαρκοφάγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Το 321, σχεδόν δύο χρόνια μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, ο Αρριδαίος ολοκλήρωσε την κατασκευή της αρμάμαξας, που θα μετέφερε τη σορό του Αλεξάνδρου από τη Βαβυλώνα στο μαντείο του Άμμωνα, όπως ήταν η επιθυμία του. Η σαρκοφάγος ήταν από σφυρήλατο χρυσό, τη γέμισαν με αρώματα, για να συντηρείται η μούμια, και τη σφράγισαν με εφαρμοστό χρυσό κάλυμμα. Πάνω της τοποθέτησαν μία πολύ ωραία και χρυσοποίκιλτη φοινικίδα (κόκκινη πολεμική σημαία) και δίπλα της τα όπλα του νεκρού. Κατά τον Διόδωρο, όταν η πομπή έφτασε στα σύνορα της Συρίας με την Αίγυπτο, τη συνάντησε οΠτολεμαίος επικεφαλής στρατιωτικής δύναμης και μετέφερε με τιμές την αρμάμαξα όχι στο μαντείο του Άμμωνα, αλλά στην Αλεξάνδρεια
Στο τέλος του 19ου αιώνα ανακαλύφτηκαν οι βασιλικοί τάφοι της Σιδώνας. Τα ανάγλυφα της ωραιότερης σαρκοφάγου, που σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης, απεικονίζουν τον Μ. Αλέξανδρο κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού άγριων ζώων και μιας μάχης κατά των Περσών.
Ο χρωματισμός των μορφών έχει διατηρηθεί σε ασυνήθιστα καλή κατάσταση και γι' αυτό το λόγο η σαρκοφάγος θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες μαρτυρίες για την πολυχρωμία των γλυπτών κατά την ύστερη κλασική και την πρώιμη ελληνιστική περίοδο.

Έρευνα του πρωτοτύπου, μελέτη και σχεδιασμός: Vinzenz Brinkmann, Ulrike Koch-Brinkmann  
Αναλύσεις με μεθόδους φυσικών επιστημών: Heinrich Piening 
Ψηφιακή αποτύπωση: Ursula Buck, Thorsten Schwing, GOM, Braunschweig.  
Στερεολιθογραφία: Alphaform, Μόναχο 
Πλαστική επανεκατεργασία: Joseph Kottl  
Χρωματισμός: Ulrike Koch-Brinkmann 
Φυσικά ψήγματα που εφαρμόστηκαν με την τεχνική της τέμπερας:  
Μπλε: Αιγυπτιακό μπλε 
Κόκκινο: Ριζάρι, Ώχρα, Αιματίτης  
Πράσινο: Αιγυπτιακό πράσινο 
Κίτρινο, Καφέ: Ώχρα  
Λευκό: Λευκό μολύβδου 
Μαύρο: Καμμένα οστά  
Εκμαγεία: Stiftung Archδologie 
Πρωτότυπο: Κωνσταντινούπολη, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Πηγές:
http://www.windmillstravel.com/gr/album.php?id=53&destination=19&destinationtype=city&page=9
http://www.alexanderofmacedon.info/greek/F2gr.htm
http://www.istanbularkeoloji.gov.tr/web/27-107-1-1/muze_-_en/collections/archaeological_museum_artifacts/sarcophagus_of_the_crying_women
http://de.wikipedia.org/wiki/Alexandersarkophag


http://pyrron.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8151.html

Διαβάστε περισσότερα...

Αρχαίοι Έλληνες και Μονοθεϊσμός!

Οι αρχαίες παγανιστικές θρησκείες και ο Χριστιανισμός μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία (νηστείες, βαπτίσεις, σύμβολα, καινούργια ονόματα). Και καθώς ο Χριστιανισμός είναι νεώτερος των θρησκειών αυτών, είναι φανερό πόσο επηρεάστηκε στην τελική διαμόρφωσή του. Όπως λέει και ο Άγιος Αυγουστίνος "Αυτό που σήμερα αποκαλείται Χριστιανική θρησκεία, υπήρχε ήδη ανάμεσα στους αρχαίους και δεν έλειπε και στις απαρχές της ανθρώπινης φυλής.Όταν ο Χριστός εμφανίστηκε ένσαρκος , η αληθινή θρησκεία που ήδη υπήρχε, έλαβε την ονομασία Χριστιανική.",ενώ πριν από αυτόν ο Αριστοτέλης είχε πει: 

"Η θεια ουσία βρίσκεται παντού στην φύση". Ότι ονομάζουμε Θεούς είναι απλώς οι πρωταρχικές ουσίες. Οι μύθοι και οι ιστορίες δημιουργήθηκαν για να κάνουν το θρησκευτικό σύστημα καταληπτό και ελκυστικό, από τους απλούς πολίτες. Έτσι οι ιστορίες του Δια , της Τροίας, του Ηρακλή είναι ιστορίες που κρύβουν βαθύτερα μηνύματα. 

Υπάρχουν πολλοί κατώτεροι θεοί αλλά ένας μόνο Δημιουργός. Οι θυσίες στις θεότητες είναι ένας τρόπος που εφευρέθηκε για να αναγκάσει τους ανθρώπους να υπακούουν στους νόμους. Η πρωταρχική ουσία όμως είναι μια και δεν είναι ούτε η φωτιά, ούτε η γη, ούτε το νερό ούτε οτιδήποτε άλλο που μπορούμε να αντιληφθούμε με τις αισθήσεις. Μια πνευματική υπόσταση είναι η αιτία του σύμπαντος , όλη η ομορφιά του, όλη η κίνηση, και όλα τα σχήματα που τόσο όλοι μας θαυμάζουμε. Τα πάντα πρέπει να μας οδηγούν σε αυτή την πρωταρχική ουσία που κυβερνά τα πάντα...".

Πίσω από την φαινομενική πολυθεΐα της Ελληνικής μυθολογίας οι αρχαίοι Έλληνες πάντα αναγνώριζαν ένα αρχηγό των Θεών είτε ως Ουρανό, είτε ως Κρόνο ή Χρόνο, δηλώνοντας την αρχή κινήσεως του σύμπαντος, είτε σαν Δία ή Ζήνα, (για να εκφράσουν ότι χάρις σε αυτόν ζούμε) που κυβερνούσε τον κόσμο βοηθούμενος από επιμέρους δυνάμεις. Ο Όλυμπος δεν ήταν παρά ένα σύμβολο των διαφόρων δυνάμεων μέσα στην ενότητα του Ύπατου Νου. 

Ίσως μάλιστα η αλήθεια αυτή να αποτελούσε τμήμα των αποκαλύψεων στα μυστήρια που αργότερα όταν η αυστηρότητα της εχεμύθειας και ο φόβος του θανάτου λόγω αποκαλύψεων των μυστηρίων εξέλειψε, οι φιλόσοφοι προέβηκαν σε αποκαλύψεις μέσω του Πλωτίνου, του Πρόκλου, των Ερμητιστών και των Γνωστικών οι οποίοι μιλούσαν για Ένα Θεό. Χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των σοφών διαλόγων του Ερμή του Τρισμέγιστου ,είναι ο μονοθεϊσμός ,όπως φαίνεται από το παρακάτω απόσπασμα.


"Αρχή των όντων είναι ο Θεός και νους και φύση και ύλη και όλα αυτά με σοφία εις δείξιν όλων. Ο θεός δεν είναι νους, αλλά όμως είναι ο αίτιος της υπάρξεως του Νου. Δεν είναι πνεύμα, αλλά ο αίτιος της υπάρξεως του πνεύματος. Ούτε φως είναι, αλλά ο αίτιος της υπάρξεως του φωτός. Ο Θεός είναι ο μη υπάρχων από κανένα, εν τούτοις είναι ο αίτιος της υπάρξεως όλων των όντων. Υπήρχε σκότος άπειρο στην άβυσσο, ύδωρ λεπτό και πνεύμα νοερό, με την δύναμη του Θεού ευρισκόμενα στο χάος και έλαμψε φως άγιο και από τα φωτεινά εκείνα πεδία ξεχύθηκε στην Φύση Λόγος άγιος, κι από την υγρά φύση ξεπήδησε προς τα ύψη το πυρ.

Το φως το άγιο (λέει ο Θεός στον Ερμή) είμαι εγώ ο θεός σου, ο προϋπάρχων της εμφανισθείσης από το σκότος υγράς εκείνης φύσεως, ο δε φωτεινός Λόγος, που είδες να ξεχύνεται από τα φωτισμένα πεδία, προς την υγρά εκείνη φύση που βγήκε από τον Νου μου, είναι ο Υιός μου, ο Νους είναι ο πατέρας Θεός. Αυτοί οι δύο - Πατέρας και Υιός - δεν ξεχωρίζονται ο ένας από τον άλλον, η δε ένωσή τους είναι η ζωή. Στα κατωφερή στοιχεία ξεπήδησε ο του Θεού Λόγος, στο καθαρό της φύσεως δημιούργημα, ενώθηκε με τον Δημιουργό Νου, που είναι ομοούσιος με τον Πατέρα και δημιουργήθηκε από τα κατωφερή στοιχεία η ύλη.

Δηλαδή, ο Νους-Θεός, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άλλο δημιουργό Νουν, από πυρ και πνεύμα. Αυτός ο δεύτερος Νους δημιούργησε τους διοικητές του αισθητού κόσμου, που περικλείεται σ' επτά κύκλους, η διοίκηση των οποίων καλείται Ειμαρμένη. Ο δε πατέρας όλων ο Νους, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άνθρωπο, όμοιο μ' αυτόν και τον αγάπησε σαν παιδί του. Και εάν το καταλάβει και το πιστέψει ο άνθρωπος ότι έχει δημιουργηθεί από φως και ζωή, τότε ασφαλώς θα προχωρήσει προς τα άνω, μετά θάνατον. Γιατί εγώ ο Θεός-Νους θα είμαι στο πλευρό των αγαθών, των καθαρών, των ευσεβών. Στους ανόητους και κακούς, όμως, θα σταθώ μακριά τους.


Ο μονοθεϊσμός των αρχαίων Ελλήνων που προηγείται της πολλαπλότητας αναγνωρίζεται στον Πλάτωνα "Πίσω από κάθε καθορισμένη ύπαρξη και δευτερεύουσα Αιτία ,πίσω από κάθε νόμο, ιδέα και αρχή υπάρχει μια Διάνοια ή Νους η πρώτη αρχή όλων των αρχών, η υπέρτατη ιδέα στην οποία βασίζονται όλες οι άλλες ιδέες. Ο μονάρχης και νομοθέτης του σύμπαντος, η υπέρτατη ουσία από την οποία τα πάντα αντλούν την ύπαρξη και την ουσία τους, η πρώτη και αποτελεσματική αιτία κάθε τάξης, αρμονίας, ομορφιάς, τελειότητας και καλοσύνης που διακατέχει τι σύμπαν", τον Θαλή "Το παλαιότερο από τα όντα είναι ο Θεός, διότι είναι αγέννητος", τον Εμπεδοκλή " Διπλή ιστορία θα σου πω. Κάποτε από τα πολλά βγήκε το ένα και από το ΕΝΑ τα πολλά", τον Ηράκλειτο "Εκ των πάντων εν και εξ ενός τα πάντα.", τον Πλούταρχο "Ένας είναι ο Λόγος που διευθύνει το Σύμπαν και μία η Πρόνοια η οποία το κυβερνά.","δεν υποστηρίζουμε ότι υπάρχουν άλλοι θεοί σ' άλλους λαούς και διαφορετικοί σ' άλλους ούτε βαρβάρους ούτε Έλληνες θεούς, ούτε νότιους ούτε βόρειους. Αλλ' όπως ο ήλιος, και η σελήνη, ο ουρανός και η γη και η θάλασσα είναι κοινά σε όλους τους ανθρώπους, αλλά ονομάζονται αλλιώς από άλλους και διαφορετικά από άλλους, έτσι ένας είναι ο Λόγος που διευθύνει το σύμπαν και μια η Πρόνοια, η οποία το κυβερνά....",τον Επίκουρο "Οι Θεοί δεν είναι πολλοί , όπως πολλοί νομίζουν, και δεν είναι ασεβής όποιος αμφισβητεί αυτά που οι πολλοί πιστεύουν για τους θεούς. Ασεβής είναι αντίθετα, αυτός που πιστεύει για τους θεούς ό,τι και οι πολλοί , γιατί δεν έχουν αληθινές γνώσεις αλλά εντυπώσεις".

Πρέπει κάποιος να ασχοληθεί πραγματικά με τα αρχαία κείμενα και να ψάξει τις βαθύτερες αλήθειες, για να αντιληφθεί ότι το "ένας" και "πολλοί" είναι έννοια αριθμητική, που μικρή αξία έχει στον υπεραισθητό κόσμο. Είναι διάκριση που έγινε μεταγενέστερα, όταν προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τον Θεό Πνεύμα, κατατάσσοντάς κι Αυτόν σε λογικές κατηγορίες, κι απετέλεσε απλώς αφορμή για συγκρούσεις μεταξύ φανατικών. Ο μυημένος αντίκριζε ταυτόχρονα τον Θεό και τους Θεούς. "Ο λατρεύων τους θεούς λατρεύει τον θεόν", έλεγε ο Πλωτίνος. Ο Θεός δεν έχει καμία νοητή ιδιότητα, προσέθετε. Είναι πέραν του νοητού, αδιανόητος και αδιάγνωστος. Μπορούμε να πούμε μόνον, τι δεν είναι, κι όχι τι είναι Όλες οι αμέτρητες θεϊκές δυνάμεις, που γεμίζουν τον κόσμο, δεν είναι βέβαια ανεξάρτητες μεταξύ τους. Τα πάντα λειτουργούν αρμονικά, διότι μία είναι η θεία ουσία του κόσμου. Γι' αυτό, δεν υπάρχει επίσης αντίφαση μεταξύ Θεϊσμού και Πανθεϊσμού, αφού, όπως επισημαίνει ο Πλωτίνος, ο Θεός υπέρκειται των πάντων (Θεϊσμός), αλλά ταυτοχρόνως περιλαμβάνει και τα πάντα (Πανθεϊσμός). Οι μυριάδες θεϊκές δυνάμεις, που γεμίζουν τον κόσμο μας, μολονότι συμβαίνει συχνά και να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, είναι εκφάνσεις και βουλήσεις του Ενός. Διαβάζοντας προσεκτικά λοιπόν τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, και τους Ορφικούς ύμνους διαπιστώνει κανείς ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν υπήρξαν ειδωλολάτρες, αλλά κατ' ουσία μονοθεϊστές και πανθεϊστές.

Οι πρώτοι που μίλησαν για την μία και μοναδική αρχή Θεό ήταν οι Ορφικοί, όπως αποδεικνύεται και από τα ακόλουθα αποσπάσματα:


"Ένας βασιλεύς-κύριος υπάρχει αυτογέννητος κι όλα όσα έχουν δημιουργηθεί, είναι γεννήματα αυτού του Ενός. Και αυτός ο βασιλεύς περιφέρεται μέσα στα δημιουργήματά του και δίνει το καλό και το κακό",


" Ο Ζεύς έγινε πρώτος, ο Ζεύς και τελευταίος, ο Ζεύς είναι η κεφαλή, ο Ζεύς και το μέσον, από τον Δία γεννήθηκαν τα πάντα. Ο Ζεύς γεννήθηκε αρσενικός, ο Ζεύς υπήρξε η αθάνατη νύφη. Ο Ζεύς είναι το στήριγμα της γης και του έναστρου ουρανού. Ο Ζεύς είναι το θεμέλιο της θάλασσας, ο ήλιος και η σελήνη. Είναι ένα κράτος, ένας Θεός, ο μέγας κύριος των πάντων. Είναι η φωτιά και το νερό, η γη και ο αιθέρας, η νύχτα και η ημέρα, η Μήτις και ο Ερωτας με τις πολλές χαρές. Όλα αυτά βρίσκονται μέσα στο σώμα του μεγάλου Δία".

http://www.esoterica.gr/articles/contributions/esoteric/kivotos_3/kivotos3.htm

Η έρευνα συνεχίζεται..

Διαβάστε περισσότερα...

Μυστηριώδεις τόποι στην Ελλάδα..

Θεσσαλία

Όλυμπος (Πιερία). Το ιερό βουνό των Ολύμπιων Θεών, ίσως το διασημότερο όρος παγκοσμίως, από το οποίο ο Δίας, πατέρας Θεών και Ανθρώπων όριζε τα δύο γένη. Ο Όλυμπος, εκτός από την αρχαιότητα, εξακολουθεί και σήμερα να προκαλεί δέος στους Έλληνες, ενώ δεν είναι λίγες και οι παράξενες ιστορίες που τον συνοδεύουν. Έχουν αναφερθεί θεάσεις άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων και μυστηριωδών φώτων στις απότομες χαράδρες του, ενώ πολλά λέγονται και για την τοποθεσία Καλάγια, που περιλαμβάνουν την “αποϋλοποίηση” ενός βράχου και την έξοδο και είσοδο ιπτάμενων διαμέσου αυτής. Θεωρίες θέλουν το Ιερό Όρος να συνδέεται με τη φιλολογία της Κούφιας Γης, καθώς υποθέτουν την ύπαρξη τεράστιων βάσεων στο εσωτερικό του…

Μακεδονία

Άγιο Όρος. Το πιο γνωστό άβατο παγκοσμίως, η χερσόνησος του όρους Άθω της Χαλκιδικής είναι διάσπαρτη από μονές, σκήτες, ησυχαστήρια και σπηλιές που κατοικούν οι σύγχρονοι αναχωρητές σε πλήρη απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο. Το περιβόλι της Παναγίας, όπως είναι γνωστό σήμερα, φαίνεται ότι από παλιά αποτελούσε τόπο πνευματικής άσκησης, μόνο που στην αρχαιότητα το άβατο ίσχυε για τους άντρες και όχι για τις γυναίκες. Πολλές είναι οι ιστορίες που ακούγονται για τους ερημίτες και τις εμπειρίες τις δικές τους όπως και ορισμένων επισκεπτών. Εδώ ασκήτευσαν μερικές από τις σπουδαιότερες πατερικές μορφές, όπως ο Παϊσιος και ο Σοφρώνιος, ενώ μια παράδοση θέλει το Όρος της Παναγίας να διοικείται από εννέα ή δώδεκα αόρατους μοναχούς. Σύμφωνα με μια παράδοση, το όρος Άθως θα είναι ένα από τα τρία μέρη στον κόσμο όπου δεν θα είναι εφικτό να βαδίσει ο Αντίχριστος. Και τα τρία αυτά “άβατα” του Αντιχρίστου, κατά μία ενδιαφέρουσα παρατήρηση, είναι αφιερωμένα στην Παναγία…

Θράκη

Σαμοθράκη. Ένας ισχυρός ενεργειακός κόμβος, για τους οπαδούς της Ιερής Γεωγραφίας, το μυστηριώδες αυτό νησί αποτελεί έναν από τους πλέον ισχυρούς ενεργειακούς τόπους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Εδώ ήταν η έδρα των περίφημων Καβείριων Μυστηρίων, για τα οποία γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα. Το νησί αποτελεί πόλο έλξης εκείνων που αρέσκονται στον εναλλακτικό τουρισμό και συνήθως, λέγεται πως αποφεύγουν την κατασκήνωση κοντά στο "ρέμα του φονιά", όπου πιθανώς να υπάρχει ισχυρό ενεργειακό πεδίο, το οποίο διαπιστώνει κανείς από τον αλλόκοτο τρόπο με τον οποίο εκφύονται οι κορμοί και τα κλαδιά των δέντρων. Λέγεται επίσης ότι ο επισκέπτης που θα ανέβει στην κορυφή του όρους Σάος θα έρθει σε επαφή με παράξενα φαινόμενα, ενώ μπορεί ακόμη να δει και τις τρομερές μορφές των Καβείρων επάνω στους βράχους. Επίσης, λέγεται πως σε ένα αρχαίο τείχος υπάρχει εντοιχισμένη μια αρχαία πλάκα, που στην πραγματικότητα είναι χάρτης του νησιού όπως φαίνεται από ψηλά και η αλήθεια είναι πως η ομοιότητα είναι σημαντική.

Κρήτη

Τσούτσουρος. Μια σύγχρονη μυθολογία αποτελεί και η περίφημη ιστορία του σπηλαίου στον Τσούτσουρο, το οποίο βρίσκεται σε μη προσβάσιμη περιοχή αλλά άγνωστο πού ακριβώς. Σύμφωνα με την ιστορία, ένας βοσκός που είχε χάσει την κατσίκα του, βρέθηκε στο εσωτερικό ενός σπηλαίου, όπου και είδε υπόγειες πυραμίδες, αυτοκινούμενα αγάλματα και ιπτάμενα οχήματα που αντιστοιχήθηκαν με την πτώση των Αρπυιών στο νησί, κατόπιν της καταδίωξής τους από τους γιούς του Βορέα, Ζήτη και Κάλαϊ.
Γενικά, όμως, η Κρήτη είναι γεμάτη από μυστήριο, από τους Δροσουλίτες, τον μυστηριώδη Μίνωα με τα επιτεύγματά του έως τη θλιβερή Σπιναλόγκα με τα βασανισμένα της φαντάσματα.

Συνεχίζεται...

Διαβάστε περισσότερα...

Η μουσικότητα της Ελληνικής γλώσσας

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και
ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η κρυμμένη προσευχή του Ελληνικού αλφάβητου

Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του. 

Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης. 

Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμα F ) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης, έχουμε τα ακόλουθα:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!”

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός: 

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”. 

Η επίκληση αυτή είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων.

Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ = Ο νοητός ήλιος.

Φά-ος = το φώς.

Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).

Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.

Γα = Γή (δωρικός τύπος).

Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.

Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.

Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.

Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.

Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.

΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζη = προστ. ρημ. ζώ.

Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.

Θη = προστ. ρημ. θέτω.

Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).

Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).

Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)

Νύξ = (ουσ.) νύχτα.

Ο = (αναφ.) το οποίο, που.

Φύ(οι) = ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι). 

Απόδοση:

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!

Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,

και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,

το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται..

Διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ελληνικής ψυχής τους...

Διαβάστε περισσότερα...

Τα αρχαία Άβδηρα . η ιστορία της πόλης και τα .."κωμικοτραγικά"

Μα, τόσα πολλά πράγματα έχουν γραφτεί για τα Άβδηρα;

Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως όταν ο στρατός του Ξέρξη πέρασε από τα Άβδηρα, ένας κάτοικος της πόλης, ο Μεγακρέων, συμβούλευσε τους συμπολίτες του να ευχαριστήσουν τους θεούς που ο Ξέρξης συνήθιζε να τρώει μόνο μία φορά την ημέρα, γιατί αλλιώς οι Αβδηρίτες –που ήταν υποχρεωμένοι να ετοιμάζουν πολυτελή γεύματα για το βασιλιά των Περσών και την πολυμελή ακολουθία του– θα καταστρέφονταν οικονομικά και θ αναγκάζονταν να φύγουν από την πόλη τους! Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε το κείμενο που ακολουθεί!..

                           Αβδηριτικό νόμισμα με γρύπα και επιγραφή.

Τα Άβδηρα, όπως όλοι γνωρίζουν, ήταν μια ελληνική πόλη στη θρακική ακτή, κοντά στις εκβολές του Νέστου, σχεδόν απέναντι από τη Θάσο, στο σημερινό νομό Ξάνθης. Ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα από τον Κλαζομένιο Τιμήσιο, που εκδιώχθηκε όμως από τους Θράκες, και ξαναϊδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τους Τήιους της Ιωνίας, όταν ο Άρπαγος, στρατηγός του Πέρση βασιλιά Κύρου, κατέλαβε τα τείχη τους. Οι Τήιοι μπήκαν τότε στα πλοία τους και πήγαν διά θαλάσσης στη Θράκη, όπου ίδρυσαν τα Άβδηρα, στο ίδιο σημείο όπου τα είχε πρωτοϊδρύσει ο Τιμήσιος.

Οι νέοι άποικοι ανέπτυξαν εντατικές εμπορικές σχέσεις με το εσωτερικό της Θράκης. Οι Τήιοι πρόσφυγες έδωσαν τόση ακμή στη νέα τους πατρίδα, ώστε τα Άβδηρα έκοψαν και δικά τους νομίσματα, που είχαν από τη μια όψη την κεφαλή του Απόλλωνα και από την άλλη έναν γρύπα. Αυτό θεωρήθηκε από τους Αθηναίους αναίδεια, γιατί ο Απόλλωνας ήταν ο θεός του φωτός και του πνεύματος, και ο γρύπας σύμβολο του πλούτου. Τα Άβδηρα υποτάχτηκαν στους Πέρσες το 462 π.Χ. και η στάση τους προς τον Ασιάτη εισβολέα ήταν αρκετά ταπεινή. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως όταν ο στρατός του Ξέρξη πέρασε από τα Άβδηρα, ένας κάτοικος της πόλης, ο Μεγακρέων, συμβούλευσε τους συμπολίτες του να ευχαριστήσουν τους θεούς που ο Ξέρξης συνήθιζε να τρώει μόνο μία φορά την ημέρα, γιατί αλλιώς οι Αβδηρίτες –που ήταν υποχρεωμένοι να ετοιμάζουν πολυτελή γεύματα για το βασιλιά των Περσών και την πολυμελή ακολουθία του– θα καταστρέφονταν οικονομικά και θ αναγκάζονταν να φύγουν από την πόλη τους. Μετά τη Σαλαμίνα, ο Ξέρξης, γυρίζοντας πίσω, φέρθηκε φιλικά στους Αβδηρίτες και τους έκανε πολύτιμα δώρα (Ηρόδοτος Η 120).

Τα Άβδηρα απελευθερώθηκαν από τον περσικό ζυγό μετά τη μάχη των Πλαταιών. Προσχώρησαν τότε στην Αττική Συμπολιτεία της Δήλου και συνεισέφεραν 10 χρυσά τάλαντα το χρόνο. Η ευημερία τους διήρκεσε ώς το 376, που η θρακική φυλή των Τριβαλλών κατέστρεψε την πόλη, η οποία μετά περιήλθε στους Μακεδόνες (343 π.Χ.) και στους Ρωμαίους (170 π.Χ.). Στη συνέχεια την πήραν οι Βυζαντινοί, την ονόμασαν Πολύστηλον και την έκαναν έδρα επισκοπής. Τα ερείπια της αρχαίας και της μεσαιωνικής πόλης υπάρχουν ακόμη, όχι μακριά από την Ξάνθη, στο χωριό Μπουλούστρα.

Ο Ευριπίδης, στη Μήδεια (947), λέει πως τα Άβδηρα ιδρύθηκαν από τον Ηρακλή, όταν ο ευνοούμενός του Άβδηρος κατακομματιάστηκε από τους ίππους του Διομήδη, στην επιχείρηση της απαγωγής τους: Ο Ηρακλής έθαψε τον Άβδηρο στη θρακική ακτή και ίδρυσε τα Άβδηρα στη μνήμη του. Πρόκειται μάλλον για μυθολογική εκδοχή, χωρίς ιστορική βάση. (Δικό μας σχόλιο : Πιθανώς όμως κάποια "αλήθεια" να κρύβεται στον μύθο).

Από τα Άβδηρα κατάγονταν μεγάλες ελληνικές διάνοιες, όπως ο φιλόσοφος Δημόκριτος, ιδρυτής της «ατομικής θεωρίας», ο διάσημος σοφιστής Πρωταγόρας, ο φιλόσοφος Ανάξαρχος, ο ιστορικός Εκαταίος και άλλοι. Το γεγονός αυτό καθώς και ο πλούτος της πόλης έκανε τους Αβδηρίτες κάπως αλαζονικούς και οι Αθηναίοι τούς σατίριζαν ως ανισόρροπους, δημιούργησαν μάλιστα και τη φράση αβδηριτισμόν οφλισκάνειν (ανάλογο προς το σύγχρονο «χρωστά της Μιχαλούς»). Χάρη στην ευπορία τους, οι Αβδηρίτες καλούσαν για το παραμικρό γιατρούς από άλλα μέρη και τους ακριβοπλήρωναν για τις υπηρεσίες τους. Σε τέτοιο κόπο είχε κάποτε υποβληθεί και ο ίδιος ο Ιπποκράτης, που τον κάλεσαν για να εξετάσει νευροπαθείς. Αυτό ήταν αρκετό για να ονομαστεί αβδηριτικόν πάθος κάθε φανταστική αρρώστια και κατ' επέκταση η ανοησία.

Η λέξη Αβδηρίτης κατάντησε έτσι να σημαίνει «βλάκας» και πολλοί έλεγαν πως ο αέρας ή το νερό της πόλης έκανε τους Αβδηρίτες ανόητους. Πολλά ανέκδοτα και κωμικά επεισόδια άρχισαν να κυκλοφορούν και σχηματίστηκε μια ολόκληρη συλλογή από αστεία που λεγόταν Φιλόγελως, και που αποδιδόταν στους γραμματικούς Ιεροκλή και Φιλάγριο. Ανάμεσα στις ιστορίες αυτές είναι μία που μιλάει για μια τεράστια μαρμάρινη κρήνη που κατασκεύασαν οι Αβδηρίτες, μ' όλο που η πόλη τους δεν είχε νερό. Άλλοτε πάλι έφτιαξαν ένα άγαλμα της Αφροδίτης από ελεφαντόδοντο σε φυσικό μέγεθος, κι επειδή ήταν πολύ ωραίο και ήθελαν να το επιδείξουν, το τοποθέτησαν σε ένα λόφο τόσο ψηλό, ώστε κανείς πια δεν μπορούσε να το διακρίνει. Οι πύλες των Αβδήρων ήταν τόσο μεγάλες, ώστε λένε πως όταν ο Διογένης επισκέφθηκε τη μάλλον μικρή τους πόλη, είπε στους Αβδηρίτες: «Κλειδώστε καλά τις πύλες σας, γιατί υπάρχει φόβος ν' αποδράσει η πόλη!». Είναι γνωστή επίσης η δίκη περί όνου σκιάς, που έγινε από έναν Αβδηρίτη εναντίον κάποιου που είχε νοικιάσει το γαϊδούρι του και ξάπλωσε στη σκιά του: Ο μηνυτής ισχυριζόταν πως είχε νοικιάσει μόνο το γαϊδούρι κι όχι τη σκιά του... Αυτή η ιστορία, όπως και άλλες, περιέχονται στο βιβλίο του Γερμανού Βήλαντ «Η Αβδηριτών Ιστορία» (μετάφραση Κ. Κούμα, Βιέννη, 1827). Ο Γάλλος μυθογράφος του 17ου αιώνα Λαφονταίν έγραψε ένα μύθο που λέγεται «Δημόκριτος και Αβδηρίται» κι όπου οι συμπατριώτες του Δημόκριτου θεωρούν τον μεγάλο φιλόσοφο φρενοβλαβή και καλούν τον Ιπποκράτη για να τον γιατρέψει. 

(Εγκυκλοπαίδεια «Δομή»)
sakketosaggelos.gr/

Κέντρο Πληροφόρησης ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

Διαβάστε περισσότερα...